Fróði - 01.05.1913, Blaðsíða 44

300
FRÓÐI
Seinust af ættinni.
----:0:-----
II.
“Það er drengilega afráðið, borgara stúlka”*
Heyrðist þá rödd ein úr skugga trjánna og hár maður kom
fram úr skugganum. Ef að þjer viljið leyfa mjer að fylgja yður,
þá skal jeg koma yður óhultri til Lissac. Þvf að jeg er viss um
að þjer finnið rnóður yðar á lffi. Og jeg efast ekki um að hún
muni huggast við nærveru yðar á leiðinni til fangelsisins. Ef að
Chesnaye borgari vi 11 gjöra svo vel og lána okkur vagninn þá
getum við verið komin til Lissac innan klukkustundar,”
En meðan hann sagði þetta hafði Aubert stokkið milli
hennar og ókunna mannsins og dregið sverð sitt úr sliðrum. Stálið
glitraði sem silfur í tunglsljósinu.
“Ef að fröken fer til Lissac, þá verð það jeg, sem fylgi
henni.” hrópaði hann.
“En fylgd yðar er verri en engin, borgari” mælti ókunni
maðurinn, “þar sem hún myndi óhult ef hún væri undir minni
fylgd og varðveislu. Og jeg get sagt yður hversvegna. Það
kemur af þvf, að föðurlandsvinirnir, sem hafað hjálpað bændunum
að brenna höllina, cru undir minni forustu. Jeg er Roberie
borgari frá Parfsarborg og hef nýlega verið skipaður yfirmaður
yfir öllum þeim flokkum, sem sendir hafa verið að eyðileggja
hallir óvina þjóðveldtsins, og draga höfðingjalýðinn fram fyrir
dómstólana. Það er skylda mfn að senda skýrslu til Parísar um
* Brgarastúlkn. I þá daga ávarpaði iiver arman seðri sem lœgri nieð
nafninu borgari. Kamarmokariiui og liersliöfðinginn voru allir borgarar.
Byltingamennirnir vildu þannig sljetta yíir allar inisfellmr.