Fróði - 01.05.1913, Blaðsíða 52

308
FRÓÐI
arlags, og fá lítið fyrir vinnu sfna. Vinnan er mest í þvf faiin, að
bera vörur frá vöruhúsunum við sjóinn, upp á torgin eða á beimili
hinna rfkari manna. Segir hann að jpeir sjeu manna kátastir og
fjörugastir, ijettir í lund, liprir á fæti, og sf og æ með spaugsyrði
á vörum. Það þykir meðalmannsbyrði, að bera 350 pund, en oft
og iðulcga sjeu byrðar þeirra mun þyngri.
í Smyrna, á Litlu-Asfuströndum, eru þó byrðarnar nokkuð
þyngri. Þar ber hinn sami flokkur manna oft 400—800 punda
byrðar á bakinu í einni byrði, einn maður, og komið hefir fyrir
að menn hafa f keppni borið frá 800 til 1000 punda byrðar, er
þeir hafa verið að reyna sig, þessar byrðar bera þeir oft mílu t'eg-
ar eða meira.
Dr. Morrison er alþektur maður, og hefir lengi búið í Kfna.
Segir hann að burðarkarlar f Norður-Kína, labbi í hægðum sínum
undir byrðum, sem hraustir hvítir menn naumlega gætu lyft frá
j irðu. í Sze-Chuan rfkinu sjáist menn iðulega brokka með 170
punda byrðar á bakinu, og fari þeir oftiega 40 míiur á dag á vond-
um og erfiðum vegum. Og sumir beri jafnvel 400 punda byrðar
s .imu vegalengd, eða 40 mílur á dag, ef þeir mega ganga í hægð
um sfnum.
Richthofen, þýzkur maður og þjóðkunnur fyrir ferðir sínar f
Austurlöndum, segist oft hafa vitað kfnverska burðarkarla bera
432 pund, og þar urn, yfir fjallavegi, 7000 fet á hæð. Og fæðan
s nn þeir lifa á, ekkert annað en hrfsingrjón og dauft og bragð-
lítið te.
Margt og mikið fleira þessu lfkt mætti til tfna, en þetta ætti
að vera nóg til þess, að sýna að menn geta verið hraustir og þol-
gíðir, þó að menn lifi á annari fæðu en kjöti, sem eiginlega er fæða
villimanna, og hefir valdið og veldur enn þann dag f dag, ósegjan-
Jegjm hörmungum, kvölum og sjúkdómum, eldri sem yngri. Það