Fróði - 01.05.1913, Blaðsíða 10

2 66
FRÓÐI
um Worthington og WiJliams til þcss, að fylgjast mcð Clarlc
sjálfum, er nú tæki virkið í slnar hendur samkvæmt friðarsamn-
ingi. Sól var hátt á lofti, er þessi hátíðlega athöfn skyldi fram
fara. Til bcggja hliða við aðal-innganginn í virkið var hermönn-
um fylkt undir stjórn þeirra Bowmans og McCarty og tóku Jieir
til gæslu bresku hermennina, er nú gengu í röð úr virkinu. Að
Jvf loknu gekk Hamilton og nokkrir deildarforingjar aftur í virkið
og var því sfðan lokað ú hæla þeim.
Clark ljet riú taka til undirbúnings undir þá miklu athöfn, að
draga breska fánann niður á virkinu og hefja upp í stað hans hinn
unga fána frelsisins, og skyldi þá hleypt af þrettán skotum frá
virkinu ný-tekna.
Fagnaðar-glampi ljek um kringlótta andlitið á Hclm. Hann
dirföist samt ekki að mæla orð frá munni, því Clark var nú harður
á brún og alvarlegur. Helm varð að láta sjcr nægja með að
brosa og tönla tóbakstugguna sfna,
Hamilton og Farnsworth, er bar handlegg í fatli, stóðu sjer
spölkorn frá mönnum sínum, meðan hátíðahaldið yfir niðurlæging
þeirra fór fram. Þeir voru súrir á svip.
Fyrir utan virkið hófu Frakkar háreysti mikla. Þeir vissu
hvað til stóð og gátu síst gætt hófs f gleði sinni, eins og Frökk-
um er tftt, Hamilton heyrði læti þessi og hræddist þau, því
honum þótti óvíst, að varðmönnunum tækist að halda fólki þessu
í skefjuin.
Ein Ijóns-rödd heyrðist þar gnæfa yfir allan hávaðann. Hún
var Frökkum ekki ókunn — beljandi íöddin hans Gaspards Rous-
sillons. Hann gekk berserks-gang til og frá, því vörður bannaði
honum megindyrnar.
“Þeir lokíi mig úti”, öskraði hann. “Mig, Gaspard Rous-
sillon! Mig loka þeir, þessir smásveinar, úti“.