Fróði - 01.05.1913, Blaðsíða 58

314
FRÓÐl
miklu af eitri og ólyfjan út úr Ifkama mannsins, sein hægt er.
Menn hafa æfinlega nægan forða 'af því dóti, svo miklu ryðja þeir
í sig ú degi hverjum af ófögnuði þessum.
En því, geta menn verið án sápunnar, að hún tekur ekki
hreistur þetta burtu, hún losar reyndar um meira eða minna af
þvf, en svo hættir henni lfka til, að setjast sem skeljar eða hreist-
ur yfir holurnar f skinninu, og loka þeim, ef hún er ekki vandlega
núin burtu. Hvort sem maður þvf notar sápu eða ekki, þá er að-
alatriðið að núa. Best er um leið að láta loftið leika um sig, og
eins þó að svalt sje, en þá er best að baða og núa höfuðið fyrst og
brjóstið, og bakið ámilli herðanna.
Það er enginn efi á þvf, að menn geta bætt og haklið við
heilsu sinni með þessu. Og sjálfsagt hefir það hjálpað þeim Adam
og Evu að verða eins görnlum og hraustum og þau urðu, ásamt
hinu, að þau lifðu mest á ávöxtum, eða eingöngu á ávöxtum, en
hrylti við að ryðja f sig ketinu, eins og vjer stundum gjörum
margir dsgs daglega, og átu ekki nema þegar þau voru svöng orð-
in. Svo verður lfkarninn fegurri, vöðvarnir hraustari, æðarnar
renna með meira fjöri um líkamann, hörundið verður hreinna,
hrukkurnar minka, og allur verður maðurinn eða konan unglegri
og sællegri, svo að persónan sjálf, mannssálin, verður Ijettari og
fjörugri. og "miklu ánægðari með heiminn og sjálfa sig, eftir en
áður.
Re)rnið þið baðið þetta, vinir mínir, ekki einu sinni á mánuði,
heldur á hverjum degi, cða annanhvorn dag, aldrei sjaldnar en’á
hverri viku.