Fróði - 01.05.1913, Blaðsíða 61

FRÓÐI
3i7
með cinlægum hiiftum, svo það cr sem einn pokinn taki við af
öðrum.
Kjiitæturnar, grasbftirnir hafa mjólkurkyrtlana mcð spenun-
um neðarlega og aftarlega á kviðnum, milli afturfóta, en hinir æðri
apar og maðurinn á brjóstum uppi.
Þft hafa kjötætur, hundar, kettir, ljón og úlfar, enga svita-
kirtla um líkamann eða húðina, eins og maðurinn, sem hleypir
svitanum út um smáholur um allan Ifkamann.
Þá ganga dýrin á fjórum fótum en maðurinn á tveimur. Dýr-
in hafa rófu, en maðurinn enga. Dýrin horfa mest út undan sjer,
en maðurinn beint fram.
Iljá grasbftum cr maginn í fjórum hólfum, og gengur mell-
ingin seint, og liggur fæðan lengi f þurmunum. Kjötæturnar hafa
magann í einu lagi, en magakyrtlar þeirra gefa frá sjer mjög sterk-
c.n, súran vökva, og getur hann varið kjötfæðuna frá því að rotna.
Hjá hinum ávaxta-etandi dýrum og mönnunum, er magir.n f
einu lagi, en magavökvinu er svo langt um veikari en hjá kjöt-
ætunum.
Hjá kjötætum eru þarmarnir stuttir, styttri en hjá nokkurri
annari af þessum dýrategundum, og neðri hluti þeirra (colon) er
sljeltur og fyrirstöðulaus, engir sekkir, garðar, eða þrengsli, og
getur því úrgangur allur og rusl, runnið fljótt og viðstöðulaust alla
leið, án þess að rotna eða úldna, af því að þurfa að vera lengi á
leiðinni, og stýdast stundum svo, að þvcrtekur fyrir alt rennsli. í
rnanninum, og hinum gras og ávaxta-etaadi dýrum, eru ótal höft
í þörmum þessum hinum neðstu, og er úrgangurinn því langa
tfma á leiðinni, en þá er svo hætt við að alt rotni, því að heitt er
þar inni, — 97 gráður. Þetta er kannske helsta ástæðan fyrir
því, að kjötið er óholt mönnum og skepnum, sein hafa næringar-