Fróði - 01.05.1913, Blaðsíða 59

FRÓÐI
3 r 5
Bygging mannsins og dýranna meS
tilliti til fæðunnar.
Þegar menn tala um það, hvaða fæðutegund sje hentug einni
eður annari skepnu, skyldu menn taka tillit til lfkamabyggingar-
innar, eðlisfræðinnar og heilsufræðinnar.
Hinum æðri dýrum er skift f flokka eftir fæðu þcirra: carni-
vora, kjötætur; frugivora, þaú sem [lifa á ávökstum ; hcrbivora,
þau sem á grasi lifa (grasbftir), og omnivora, alætur.
Til þess að gcta skorið úr þvf, í hvaða flokki maðurinn eigi
að vera, þá þurfa menn að kynna sjer og bera saman líkamsbygg-
ingu hans og dýranna, og skal þá fyrst taka
TENNURNAR.
Grasbítir, eins og kýrnar t. d., hafa sex jaxla hvoru megin
í efri og neðri kjálka, og átta incisors, eða framtennur, í hinum
neðri. Tennur þeirra eru vel lagaðar til að mylja fæðuna, sem
kvarnsteinar, jafnvel þrt að gróf sjc, sem korn eður harðir gras-
leggir.
Kjötætur, sem Ijón eða úlfar, hafa fjórar vígtennur, sem ætl-
aðar eru til að gripa fæðuna, eða dýrið, og halda þvf. Jaxlar
þeirra eru sem sagartennur að ofan, og ætlaðar til þess að stykkja
kjötið, sem dýrin eta.
Alæturnar, sem svfnin, hafa mjög framstandandi tennur, og
vígtennur neðra skoltsins eru langar og sterkar, svo þau geti rifið
upp rætur, sem er hin eðlilega fæða þeirra.
Ávaxta-æturnar, svo sem aparnir, hafa tennur frábrugðnar
öllum hinum flokkunum. Gorilla-apinn, Orang-outang, og Chim-
panzee-apinn, hafa hver þrjátfu og’tvær tennur, 8 framtennur,