Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.03.1958, Blaðsíða 8

Heimilisblaðið - 01.03.1958, Blaðsíða 8
DOROTHY CANFIELD FISHER: NYTT VIDHORF Aðalpersónan í þessari frásögn, Booker T. Washington, hóf lífsbaráttuna sem negra- þræll, en varð einn af vitrustu sálfræðing- um Ameríku. Þessa frásögn af því, hvernig hvít kona lauk upp fyrir honum dyrunum að algjörlega nýjum heimi — heimi hinna menntuðu manna — hef ég af hans eigin Mér hefur aldrei orðið það fullkomlega ljóst, hve gamall ég var orðinn, þegar ég mætti fyrst frú Ruffner. En eftir því sem ég veit bezt fæddist ég í kringum 1858 sem þræll á plantekru í Virginia. Æskuheimili mitt var bjálkakofi með moldargólfi, sem var fjórum sinnum fimm metrar. Við sváf- um á fáeinum fitugum tepparifrildum. Ég átti aðeins eina flík —- skyrtu, sem var ofin úr afgangshör — og í henni gekk ég, þangað til ég var orðinn næstum fullvaxinn. Við þrælarnir lifðum á maísbrauði og svínakjöti, því að það gátum við útvegað okkur á plantekrunum, án þess að leggja út fyrir því í reiðufé. Ég þekkti ekki annað en þrælakofana á plantekrunni, þar sem ég fæddist, nema hvað ég hafði einstaka sinn- um séð glytta í „stóru húsin", þar sem hvítu eigendurnir bjuggu. Ég minnist þess ekki, að við höfum nokkru sinni setzt við borð til að njóta sameiginlegrar máltíðar, eins og tíðkast hjá fjölskyldum — hvorki sem barn né unglingur. Við átum eins og skepnurnar, hvenær og hvar sem við fundum eitthvað ætilegt. Eftir amerísku borgarastyrjöldina vorum við ekki lengur þrælar. Fjölskylda mín flutt- ist til lítils þorps í námunda við saltnámu, þar sem ég fékk vinnu, enda þótt ég væri ennþá barn — oft á tíðum hófst vinnudagur minn klukkan f jögur á morgnana. Þetta nýja heimili okkar var enn verra en hið fyrra, því að kofinn, sem var mjög fátæklegui" kominn að falli, lá í þéttbyggðu fátseK hverfi, daunillt hreiður bæði í bókstafleg og andlegum skilningi. Þegar ég var orð^ eldri og sterkari var ég fluttur úr saltna unni í kolanámu. Lewis Ruffner liðsfoWng var eigandi að þessum báðum námum. Um þetta leyti hafði ég lært bókstafi^ og gat lesið nokkurn veginn lýtalaust. ™e hafði ég að mestu leyti lært af sjálfsdaðu Við og við var mér þó leiðbeint í kv° skóla fyrir negra. Dag nokkurn heyrði nokkuð, sem varpaði birtu inn í hugarne minn sem fjarlægur glampi í svartri ^0 . námunni. I fyrsta lagi komst ég á sn° um, að til var skóli fyrir negra — HamPt háskólinn hét hann — þar sem hægt var f læra annað og meira en aðeins að lesa' öðru lagi heyrði ég, að eiginkona Ruii11 liðsforingja væri frá Norðurríkjunum, þar var andúðin á negrunum ekki eins gróin. Áður en hún gekk í hjónaband, n hún kennt í einum af fyrstu negrasko um í Suðurríkjunum, og hún lét sér mJ annt um að reyna að veita þeim neí?r sem unnu hjá henni, betri menntun. Það var líka sagt, að hún væri hrana og að enginn gæti gert henni til hæilS- . Dökku drengjunum, sem þjónuðu ne stóð svo mikill stuggur af henni, að Pc lögðu sig alla fram við að þóknast henm enginn þeirra var lengi í vistinni. LaU voru fimm dollarar á mánuði auk fæ .ijj húsnæðis. Svo var sá möguleiki, að hún v láta mig læra eitthvað. Ég herti upp huga og ákvað að freista gæfunnar. f Þó ég væri stór og stæðilegur kolana drengur, skalf ég frá hvirfli til ilja, Þeg ég gekk á fund hennar til að biðja uffl vUT'S Ruffner-f jölskyldan var nýflutt í gamalt n ' sem hafði staðið autt um tíma. Húsgögnu þeirra hafði enn ekki verið komið fyrir' 52 HEIMILISBLAÐIÐ

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.