Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.03.1958, Blaðsíða 24

Heimilisblaðið - 01.03.1958, Blaðsíða 24
una myndi verða slík kvöl, að sál hans myndi kremjast í sundur þar til hún yrði dauður hlutur eins og — eins og hjá Dunkle. Hann horfði á hann með óttablandinni virðingu fyrir þeirri taumlausu hörku og blindu eigingirni er öllu fórnaði og engu hlífði til að ná marki sínu, og hann vissi, að hann myndi ekki geta fylgt fordæmi hans. Hann sagði hægt: „Ég vil ekki fara þá leið, herra Dunkle." Vingjamlegur svipur Dunkles breyttist í augljósan fjandskap. Hann hopaði eitt skref aftur á bak, og Chris sá hræðslusvip færast yfir andlit hans og augnaráð hans bar vott um ótta og skelfingu. Dunkle var sýnilega að því kominn að fá taugaáfall. Á þessu augnabliki varð Chris vitni að því, að margt sem verið hafði fínt og gott í manninum, dó. Og nú kastaði Dunkle augunum skyndilega á Ed Fuller, og gekk aftur til hans hægum skrefum. Chris sá að svipurinn á dökku andliti Fullers bar vott um skyndilega varkárni og við hlið hans stóð Stumpy, með byssuna í hendinni, andlit hans var náf ölt — og hætt- an skerpti skilningarvit hans. Hann var við öllu búinn. „Chris!" Rödd Dunkles var hörkuleg. Hann nam staðar og hatur brann í augum hans. ,,Ég mun ekki láta þig sleppa þeim. Fáðu mér blaðið!" Hann var nú allvígalegur útlits. Þegar Chris sá augnaráð hans, varð hon- um alveg ljóst, hverju hann átti von á. Ekk- ert gat breytt Dunkle; ekkert gat stöðvað hann. Það gat ekki orðið nema einn endir á þessu. Andlit hans varð stálhart. Hann sagði: „Ég mun ekki láta það af hendi!" Hann beið, með spennta vöðva. Augnablik vaknaði örlítill vonarneisti um að Dunkle myndi láta undan síga, en hann dó út er Dunkle þreif með hendinni til byss- unnar. Chris greip byssu sína með leiftur- hraða og skaut. Kúlan hristi Dunkle til og hann skjögraði aftur á bak. Hann ruggaði á fótunum á með- an rauður blettur kom í ljós á skyrtubrjósti hans og glampinn í augum hans dofnaði. Byssan datt úr hendi hans og hann féll fram yfir sig og lá þannig á grúfu á jörðinni. Til hliðar við þá hafði Fuller verið hindraður í að grípa til byssu sinnar; Stumpy hafði ýtt byssu sinni á milli rifbeinanna í honum, » Stumpy sagði með rödd, sem var ekki g° viti: „Það er nóg komið. Láttu byssuna Þ1113 vera, Ed!" Púðurlyktin var enn sterk í loftinu. ChrjS sagði: „Þakka þér fyrir, Stumpy. Langar þig ennþá til að beita byssunni, Ed?" Fuller sleppti taki á byssunni. Hann star niður á Dunkle og hristi höfuðið. ,,Eg vl fyrir peninga. Hver myndi borga mér nu ef ég skyti þig?" Hann stóð lengi grafkyrr og starði á líkið. Þá yppti hann öxiu ,' þrammaði að hestinum sínum og stoKK ^ bak. Hann tók um beizlistaumana og Jel Stumpy. „Ég ætla að hverfa á brott. Ef P ert skynsamur, gerirðu það einnig." ». ,,Það er aldrei of snemma gert,' sag , Stumpy ákafur. „Eg kem tafarlaust^ me þér." Hann hraðaði sér að hestinum sínUin' hóf sig á bak, veifaði hendinni til Chns fylgdi Fuller inn í skóginn. Er hófdynurinn dó út, kom mikil einve kennd yfir Chris, og tilfinning um að tapað einhverju. Hann var nýbúinn að or manninn, sem hann hafði að ýmsu leyti te sér til fyrirmyndar og stuðst við, °S leið hafði hann deytt gamlar vonir. " var skelfingu lostinn og áttavilltur. ... 1 skuggunum, sem nú höfðu lagt u . sig bersvæðið, var nákyrrt andlits ga . Jake Ficketts, er ásakaði hann og kaIlU 0 nú hræðilega greinilega hversu mjög hafði gengið í fótspor Dunkles. ^ , p Hann hrökk við það, að hendi tók,Uj,£ um handlegg hans. „Ég tók eftir Þvl> fannst það?" Það var bjarmi í bláum a um Randolph Ficketts. -rr^ Chris rétti honum sölukvittunina. " var undir svitaborðanum." ag Fickett leit á Lissu er hún kom uppp(j- hlið hans. Hann horfði á kvittunina; a litsdrættir hans gáfu til kynna þessa .. un: Þessi miði kom of seint í leitirnar Jake frænda. jv, „Dunkle ætlaði samt að heng]a *V» jafnvel eftir að hann vissi þetta.' . tí, Chris heyrði skelfinguna í rödd , Hann sá og fann réttlætiskennd og ^ leika hennar, mannúðartilfinningu » g^r, og nú fylltist hann viðbjóði á sjálfu111 . Hefði hann ekki verið blindaður af eigin von um hagnað, þá hefði hann 68 — HEIMILISBLABIÐ

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.