Kirkjuritið - 01.01.1952, Qupperneq 24

Kirkjuritið - 01.01.1952, Qupperneq 24
22 KIRKJURITIÐ um af honum, nema í samtölum, ræðum og fyrirlestrum. Hann skrifaði töluvert, einkum þó persónulýsingar, sem ekki verða þó birtar. öll prestverk fóru séra Stefáni vel úr hendi. Hann gekk til þeirra með alvöru, tilbeiðslu og lotningu. Sú alvara kom frá hjartanu, en var ekki tilgerð eða tildur. Starfið állt var honurn heilagt, lotningin og tilbeiðslan eðlileg. Svipur hans og látbragð endurspegluðu hinn innra mann. Stund- um sást í svip hans postullegur kynngikraftur, og gneist- uðu þá augun af gáfum og skerpu. Á gleðistundum var svipur hans fagur og ljómandi og lýsti lífsgleði og ham- ingju. En á sorgarstundum lýsti svipur hans innilegri hryggð og samúð. Snemma mun hafa borið á því, að hann mátti þá stundum vart mæla, vegna klökkva og hryggðar. Hið öra og mikla skap hans var skjótt að breytast sam- kvæmt þeim geðhrifum, sem hann varð fyrir. Mátti undr- um sæta um svo örgeðja og skapstóran mann, hve sjaldan skap hans bar hann ofurliði. En kæmi það fyrir, að skap hans næði yfirtökunum, og hann segði eða gerði eitt- hvað, sem hann sá að var rangt eða óréttlátt, þá var hann allajafna fljótur að jafna það og gera gott úr öllu. Kom þar vel í ljós göfgi hans og mannkostir. Það er yfirleitt samhljóða dómur þeirra, sem lengst og mest nutu persónulegra kynna og starfs séra Stefáns, að elskulegri, betri og skemmtilegri sóknarprest og sálna- hirði sé erfitt að hugsa sér. Enda sást það vel, er lík hans var flutt hingað heim til greftrunar í vetur, hversu mikil og djúpstæð ítök hann á enn í hugum sóknarbarna sinna, þar sem allir vildu gera allt, sem unnt var, til að gera útför hans sem veglegasta og heiðra á margan hátt minn- ingu hans. Það voru hlýir straumar þakklætis og virðing- ar, er streymdu móti eiginkonu hans og börnum við það tækifæri. Mér segir svo hugur um, að um all-langan tíma muni hann enn í hugum sóknarbarnanna „blessaður gamli presturinn okkar“. 1 því felst mikill og sannur vitnis- burður, og hann segir meira en löng grein eða ræða.
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76

x

Kirkjuritið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.