Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.04.1967, Blaðsíða 5

Kirkjuritið - 01.04.1967, Blaðsíða 5
KIRKJURITIÐ 147 10,1Ur liins lifanda Guðs“, eru ávarpsorðin, seni Pétur velur en þau liljóta sainþykki nieistarans. Guð kallar hann ui' sinn. I annan tíma segir liann: „Ég og faðirinn erum ,111 • Við endi aldanna hýst hann til að koma í skýjum him- "ls. °R halda dóm. e<’ undrum og stórmerkjum staðfestir Kristur þetta vald. j öchr fá sýn og lialtir ganga, líkþráir lireinsast og daufir ea °R dauðir upprísa. Sjálfur sigrar hann dauðann og birt- k ,Jterisveinum sínum upprisinn. Fyrir kraft lieilags anda af/r hann þá af stað út um veröldina. Og lærisveinarnir taka h'lja mönnum þá trú, að þennan Jesúm, sem krossfestur ,j"’ i Guð gjörl bæði að drottni og að hinum Srnurða, og eri ^rir uafni Jesú skuli livert kné beygja sig, þeirra, sem Íörð,a °R í,e'rra, sem eru á jörðu, og þeirra, sem undir Ullni eru. „Því að ekki prédikum vér sjálfa oss lieldur Jcsúm sem drottinn,“ segir Páll. Og þegar fangavörður- 1111 1 Filippí spyr postulann, livernig liann megi hjálpvæn- o Verða, /, aðeins eill svar: „Trú þú á drottin Jesúm, un munt verða liólpinn og heimili þitt.“ Tímar líða, kirkj- 1 eflist, og þar keinur, að liún játar trú á Jesúm Krist sem ” i1 ’ af Guði, ljós af ljósi, sannan Guð af Guði sönnum.“ s ' ornm dögum afneitar margur kristinni trú á þeim for- sk ni’ ;’h inniliald liennar komi ekki heim við lieilbrigða ;(/"Seiui- Hitt mun þó sanni nær að fæstir komast svo langt | a 1 aJvöru upp árekslra hversdagsgreindar vorrar við } ^ yudma um guðlega opinberun. Afneitunin á sér frum- Unfri r*tur. Menn fara ósjálfrátt á liæli fyrir vitnisburðin- P111,111 Ruðlegt vald, sem frarn er komið á jörðu og gerir til- ga lii þeirra. „Vér fáum svo trauðla trúað,“ sagði Kierke- y. ’ ,,£h því að það er svo örðugt að /i/ýða.“ sein tökum jákvæða afstöðu til Jesii Krists og byggjum þe, iUai^isvon vora á honum, verðum að gera oss ljóst, að Ulan" /ðhorfi fylgir það, að vér skipum oss í flokk með ist / JÖldanum, sem forðum hlýddi til fjallræðunnar, undraS- <ló,u pnÍagu Jesú og laut valdi lians. Trú kirkjunnar á guð- Rerð’’ *1StS er ci;hi síðari tíma tilbúningur. Jesús frá Nazaret ;'t .1 sÍ;ilfur kröfu til algj örrar sérstöðu meðal manna, leit iiis í |S<"" einstíEðan fulltrúa Guðs á jörðu, opinberun föður- ‘unninum. Vér getum ekki hyggt upp neitt vinsamlegt
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.