Kirkjuritið - 01.04.1967, Blaðsíða 44

Carl Wislöff:
Kvöldmáltíðarvínið
Grein eftir prófessor Carl Fr. Wislöff, sem birtist
í vikublaSinu „For Fattig og Rik“,
hinn 11. september 1966.
Hcr liafa átt sér stað umræður og deilur um það, livort rett
sé að nota algjörlega áfengislaust vín við altarisgöngu, eins
og nú er orðin venja í mörgum söfnuðum.
Guðfræðingar sumir, sem um mál þetta liafa ritað og rætt’
hafa staðhæft, að um „vín“ væri ekki að ræða, ef það vaeri
óáfengt með öllu, því í því „víni“, sem notað sé ógerjað
vanti alveg vínanda (alkoliol), en vín geti það eitt talizt, setn
vínandi sé í.
Ýmsir menn hafa dregið af þessu mjög mikilvægar álykt-
anir. Þeir hafa nefnilega lialdið því fast fram, að ef notað se
óáfengt vín, þá sé altarisgangan ekki lengur kristileg kvöld-
máltíð. Afleiðing þess mundi verða sú, að ef norska kirkjan,
sem heild, færi að nota óáfengt vín, myndi hún skoðast seni
sértrúarflokkur innan hinnar almennu kristilegu kirkju.
Vilji norskir söfnuðir fylgja kirkjunni og hennar helg1"
venjum, verði þeir að nota vín við altarisgöngur, sem m111'
heldur eitthvað af áfengi.
Ef leggja skal dóm á þessar staðhæfingar út frá orðum Bibh-
unnar, en hún ein á alltaf að vera vor leiðarsteinn í truar-
efnum, þá verður fyrst af öllu að athuga, hvaða merking11
menn lögðu í orðið ,,vín“ á dögum Jesú. Þegar Jesús stofnað1
heilaga kvöldmáltíð notaði hann orðin: „ávexti vínviðarins •
Hér á hann við vín það, sem þá var venjulega og almen»*
notað, t. d. við páskamáltíð Gyðinga.
Til Jiess að þetta liggi ljóst fyrir megurn vér ekki daen1*1
eftir málvenju eða málskilningi manna í dag. Þótt flestn
menn í dag telji það ekki vín, sem ekki inniheldur eitthvað
af áfengi, hefur það ekki úrslitaþýðingu. Það sem úrslitaþý
ingu hefur er þaö, IwaSa skilning menn lögfíu í orðið „vín 11
tímum Jesú, og hver var málskilningur Gamla-Testamentisii>s•