Ljós og skuggar - 01.01.1903, Blaðsíða 14

Ljós og skuggar - 01.01.1903, Blaðsíða 14
14 „Jeg hef ekkevt á móti því.“ Hildur las 10. kapítulanní Jóhannesarguðspjalii, um hinngóðahirðir, er gefur líf sitt út fyrir sauðina. Hún hlaut sjálf styrk og endurnæring fyrir þau orð. Ilann hafði opnað henni veginn til eilífa iifsins, enginn gat slitið hana úr hans hendi. fó það biðu hennar dagar og ár full af erfiði og sorg, þá var það einungis lítil stund á móti eilifu dýrðinni á síðan. Hann hafði þolað svo mikið hennar vegna, þolað kvalir og kross- dauða, hann hafði gengið hinn þyrnuinstráða veg á undan henni; hún þurfti ekki að óttast, þó leiðin yrði erfið. IV. Daginn eptir fór Steinn til hreppstjórans og prestsins með vitnishurðarskjal sitt. Presturinn tók honum mjög vel. „Fáið þjer yður sæti, Steinn," sagði hann. „Jeg ætla að tala við yður. Okkur þykir mjög vænt um konu yðar og börn, og við vonum að þjer bakið þeim nú ekki fleiri sorgir. f’jer eruð duglegur erfiðis- maður; en þjer megið ekki gefa yður við Karii því hann er sami drykkjumaðurinn og hann var, enda þótt hann sje ekki mjög hávær eða vondur, þegar hann er við vín. L'angár yður ekki til að lifa reglusömu lífi?“ „Jú, jeg ætti að hafa nóga reynslu til þess.“ „En af eigin kröptum enginn verst.“

x

Ljós og skuggar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljós og skuggar
https://timarit.is/publication/478

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.