Ljós og skuggar - 01.01.1903, Blaðsíða 40

Ljós og skuggar - 01.01.1903, Blaðsíða 40
40 það er nú líklega satt, og hver veit eiginlega ura það hvort nokkur guð er til, og svo þetta, sem raenn eru að þvaðra um himnaríki og helvíti, hver ætli geti sagt nokkuð um það íyrir víst? Oghann hlýddi á ræður „vinanna," og lærði að þekkja lífið, — nei, ekki lífið, þvi lífið, hið sanna líf, er gleði og friður í guði, en hann yfirgaf guð. 4. Þáttur. En þegar allt er kyrt og hljótt, finnst honum stundum hjartað kveinka sjer, það er ormuiinn, sem aldrei deyr, er þá gjörir vart við sig og nagar ,hjartarót hans. Burt, burt með hann, það er hjátrú, eintómar kerlingarbækur og vitleysa! Njóttu lífsins. kæfðu niður þessa óþægilegu rödd. En heima er beðið án afláts. Foreldrarnir eru glöð og gæfusöm. Átti hann ekki einnig gæfu og gleði? 5. Þáttur. Landfarsótt geysar. Dauðinn hlífir hvorki ungum nje gömlum. Dauðinn! Já, „vin- irnir" höfðu aldrei minnst á að hann væri til, og nú var hann kominn! Hann er lagður á sjúkrahús. „Vatn, vatn!" Heyrir nokkur til hans? Jú, það kemur hjúkrunarkona með vatn handa honum. Hann hturupp; hún er blíðleg og alvarleg á svip. Hann heyrir spurninguna: „kæri vinur, átt þú heimili á himnum?" Þau horfast í augu stundarkorn, hvorugt mælir orð; þá bregður angistarsvip yfir andlit unga mannsins, óútmálanleg skelfing grípur hann, voða- legur ótti, og svo hrópar hann: „ Jeg^ hef--------— einu sinni — — átt — — það! Ó, mig auman, auman!" „Jesús Kristur, guðs lambið, sem barst heims- ins synd, miskunnaðu þig yfir haim". Bað hjúkr- unarkonan. Svo varð þögn, ungi maðuririn ókunni var andaður.

x

Ljós og skuggar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljós og skuggar
https://timarit.is/publication/478

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.