Ljós og skuggar - 01.01.1903, Blaðsíða 7

Ljós og skuggar - 01.01.1903, Blaðsíða 7
ofan að brautarstöðvunum á meðan jeg er að tala við konuna." „En hvað frúin er góð við okkur." Karen og Jóhann voru frá sjer numin af gleði, þetta var í fyrsta skipti, sem þau fengu að aka í vagni. „Segið þjer mjer nú frá öllu saman," sagði frú Willmann vingjamlega þegar börnin voru farin. Og Hildur sagði henni sögu sína. Hún hafði gipzt fyrir 14 árum, maðurinn hennar var þá ungur og efnilegur trjesmiður. Þeim hafði liðið mjög vel fyrstu árin, en svo komst hann í kynni við óreglu- sama samverka menn, og hann fór að fylgja þeim eptir á knæpuna, og eptir lítinn tíma var hann orðinn ofdrykkjumaður. Hann hafði áður verið ástúðlegur eiginmaður og góður faðir, en nú varð hann orsök í ógæfu og böli heimilisins. Einhverju sinni, er hann kom mjög drukkinn heim, hratt hann um barnsvöggunni, þar sem Jóhann litli svaf, og við þá byltu varð barnið kryppljngur alla æfi. Loks lenti hann í áflogum kveld eitt á kránni, hann hafði tekið upp hníf og stungið mótstöðumann sinn, sárið var hættulegt og maðurinn andaðist skömmu síðar. „Það eru nú liðin nærri 8 ár síðan, og í ágúst- mánuði er fangelsis tíminn liðinn og þá býst jeg við honum beim, og það verður erfiðast fyrir mig. Jeg hef borið mig að vinna fyrir mjer og börnunum þessi árin, og við höfum aldrei þurft að svejta.

x

Ljós og skuggar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljós og skuggar
https://timarit.is/publication/478

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.