Ljós og skuggar - 01.01.1903, Blaðsíða 39

Ljós og skuggar - 01.01.1903, Blaðsíða 39
39 Hann hóf för sína vonglaður og öruggur, með ótal ljómandi fagrar framtiðarvonir fyrir augum. Móðir hans hafði gengið frá fötunum hans, og í hirzluna hans hafði hún einnig lagt sálmabókina, sem honum var gefin þegar hann fermdist. Hann mátti ómögulega hætta að fara í kirkju. Og svo kom skilnaðarstundin, kveðja og blessunaróskir for- eldranna: „Guð veri með þjer, drengurinn minn." 2. Þáttur. Enn hvað heimurinn var fagur, og lífið skemmtilegt! Honum hafði aldrei komið til hugar að heimurinn hefði svona margt og mikið að bjóða. Hann eignast ótal vini, allir vilja þeir hafa hann, hver með sjer, einn á þennan stað, ann- ar á hinn. „En hvað hann er einfaldur," er sagt, „Það er auðsjeð að þú ert úr sveit, en komdu með okkur, við skulum kenna þjer að þekkja lífið." Ekki vill hann láta kalla sig einfeidning og óvita, og hann fylgist með þeim. En á kvöldin, þegar hann er orðinn einn á litla herberginu sínu, þá hvarflar hugurinn heim, til pabba og mömmu, og hvíslar: „Guð veri með þjer, dreng- urinn minn." Og hann fórnar upp höndunum í bæn til guðs. 3. Þáttur. „Hvað ertu að gjöra með að flækj- ast í kirkju? Að hugsa sjer hvað þú ert einfald- ur auminginn! Nei, þú skalt ekki vera að þeirri vit- leysu, njóttu lífsins drengur, dansaðu, spilaðu, það er eitthvað skárra heldur en að sitja í kirkjunni undir sálmavæli og skammaræðum." Petta eru nú „vinirnir" sem svona tala. Já,

x

Ljós og skuggar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljós og skuggar
https://timarit.is/publication/478

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.