Ljós og skuggar - 01.01.1903, Blaðsíða 16

Ljós og skuggar - 01.01.1903, Blaðsíða 16
16 ekki einu sinni sjeð, hvemig brautaíjelaginu okkar líður. Þú ættir að koma með mjer núna og sjá þig ögn um." Steinn kvað já við því, og Karl talaði um alla heima og geýria. „Komdu inn með mjer og heilsaðu upp á „kellu" mína," sagði hann. Já, hann vildi það gjarnan. Það var allt líkt því, sem verið hafði, óhreinlegt og sóðalegt. Kona Karls, aldurhnigin gráhærð kona, skarpleit og harð- leit á svip var að kveikja upp eldinn, þegar þeir komu inn. „ Geturðu ekki látið okkur fá kaffi, Mína?" spurði Karh „Jeg er hjer með gamlan kunningja." „Já, maður kannast við hann," sagði Mína og heilsaði upp á Stein. Vonbráðar var kaffið tilbúið, það var borið fram í óhreinum krukkum og Steinn gat ekki látið vera aö jafna saman í huga sínum hreinlætinu heima hjá konu sinni, og óþrifnaðinum þarna. Þegar þeir voru búnir að drekka kaffið, tók Karl fram vínflösku og staup, „við verðum að fá okkur ofurlítið tár," sagði hann. Steinn hellti strax á hjá sjer. „Það er blessað að fá þó að dreypa á einu sinni enn," hugsaði hann. En hjer fór sem optav: ein syndin býður annari heim. Fyrsta vínglasið vekur löngunina og er orsök í hrösinni. Á hoimili hans varð órói, sorg og ófriður. Hver getur lýst eymdinni, sem ríkir á heimili drykkju-

x

Ljós og skuggar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljós og skuggar
https://timarit.is/publication/478

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.