Sjómannadagsblaðið - 06.06.1938, Blaðsíða 11

Sjómannadagsblaðið - 06.06.1938, Blaðsíða 11
SJÓMANNADAGSBLADIÍ) jörð þeirra kallar, að fara í nýja för og berj- ast við Ægi, og þeir finna hina sönnu gleði í því, er för þeirra gengur að óskum — er þeir vinna sigur. Sú þekking, er ég hefi á mínum stéttarbræðrum eftir margra ára samstarf, hef- ir fært mér heim sanninn um það, að engum er f jær skapi en þeim að ganga með hendur í skauti. Þeir eru allir boðnir og búnir til þess að taka til hendinni, er þess gerist þörf eða tækifæri gefst, jafnvel utan við eigin verka- hring. Þá skal með fáum línum minna á nokkur þau mál, er sjómenn hafa beitt sér fyrir til menningar- og öryggisauka fyrir stéttina og þá um leið fyrir íslenzku þjóðina almennt, og sem þeir nú óska eftir að hrint verði í fram- kvæmd. Því óneitanlega væri sú þjóð illa kom- in, með hnattstöðu íslands, er ekki hefði á að skipa hæfum mönnum í þeirri stétt. Ég tel þá fyrst skólabyggingarmál sjómanna. Það mál er búið að vera lengi á döfinni, sjó- menn hafa beðið árum saman eftir lausn þess og ennþá er allt á undirbúningsstigi. Það er gott að undirbúa málin vel, en biðin getur orðið of löng. Aðrar stéttir þjóðfélagsins eru þar langt á undan með uppfylling óska sinna, enda þótt þörfin hafi ekki á þeim sviðum verið eins aðkallandi. Nú viljum við fastlega vænta þess að ríkisstjórnin, er þetta mál hefir með hönd- um, láti ljúka undirbúningi óg hef ja verkið hið allra fyrsta. Við vitum, að þörfin er mikil fyrir þá skólabyggingu, er hér um ræðir. Við vitum einnig, að þörfin er viðurkennd af mörgum, en úrræðin virðist vanta, en þó eru þau fyrir hendi, ef viljinn til þess að leysa þetta stórmál sjó- mannastéttarinnar væri nógu einlægur. Að það miði að aukinni hæfni og menningu sjómanna almennt, að þetta mál fái skjóta og happasæla lausn, því neitar enginn, er skilur sambandið milli menntunar og hæfni. Svo má og benda á í sambandi við öryggis- málin, að nýbyggingu ljósvita, radíóvita, mið- unarstöðva og þokuhorna miðar svo sorglega seint, að það mega undur heita, ef þjóðir þær, er mest sigla við land okkar, fara ekki að undr- ast þann seinagang. Það virðist full ástæða til að vænta þess, að því fé, sem greitt er í vita- gjöld, sé eingöngu varið til nýbygginga og við- halds á vitum. Hraðinn eykst og skipunum fjölgar, sem sigla með fram ströndum lands- ins, en enn þá eru mörg útnes og skagar, svo ekki sé talað um innflóa, ýmist ólýstir eða illa, og má þó geta sér þess til, hve mjög öryggi sjófarenda er undir góðu vitakerfi komið. Þetta og margt fleira er það, sem sjómennirn- ir nú gera kröfur til þjóðarinnar um að hrundið verði í framkvæmd hið allra fyrsta. Það er engin ölmusa fyrir sjómannastéttina, þetta er jafnt fyrir þjóðina aíla, því að á lífi og starfi sjómannanna byggist líf þjóðarinnar svo mjög. Nógu mörg eru þau slys, sem orðið hafa við strendur þessa lands og er nokkuð hægt að kenna það því, hve ströndin er illa lýst og svo því, hve mörg öryggistæki vantar um borð í skipin o. fl. Þegar úr þessu hefir verið bætt, getur enginn sér um kennt, þótt illa fari. Það er gott og blessað, þegar eitthvað stór- slysið hefir orðið — og sjálfsagt gert í hjart- ans meiningu — að tala þá um hetjur hafsins, er látið hafa lífið fyrir þjóð sína í baráttunni við æstar öldur hafsins, eða við hina myrku og hrjóstrugu strönd, en hitt er betra að allt sé gert, sem mannlegur máttur og þekking fær áorkað, til þess að fyrirbyggja slysin. Nú er sjómannastéttin að þjappa sér saman, ekki til illinda, heldur til þess að vinna að bætt- um skilningi á málum sínum og til leiðbein- ingar þeim og aðstoðar, sem eitthvað vilja fyr- ir hana gera. Á þessum degi vonum við, að augu margra opnist fyrir því, hve réttmætar og nauðsynlegar eru skjótar framkvæmdir á þeim málum, er hér hefir verið bent á. Við óskum, að bönd vináttu og skilnings milli sjómanna og annara stétta þjóðfélagsins treyst- ist æ betur, sem tímar líða. Ásg. Sigurðsson. Kaupið merki sjómannadagsinsl
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Sjómannadagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannadagsblaðið
https://timarit.is/publication/557

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.