Sjómannadagsblaðið - 06.06.1938, Blaðsíða 18

Sjómannadagsblaðið - 06.06.1938, Blaðsíða 18
SJÓMANNADAGSBLAÐIÖ Loftskeytamennirnir og lífið á sjónum. Félag íslenzkra loftskeytamanna (F.Í.L.) er eitt af hinum mörgu stéttarfélögum íslenzkra sjómanna. Reyndar starf a sumir af f élögum okk- ar í landi, hjá landssímanum, útvarpinu og veð- urstofunni, en megin þorrinn starfar sem loft- skeytamenn á íslenzkum skipum, farþegaskip- unum, varðskipunum og togurunum. Stétt okkar er ung, hún hefir ekki alda gaml- ar sögur og staðreyndir að styðjast við. Loft- skeytin voru vorboði hins nýja tíma, og hafa valdið miklum umskiftum til hins betra, í hinu hættulega og einangraða lífi mannanna á sjón- um. í upphafi urðu loftskeytin til fyrir sjó- mennina og vegna siglinganna, og þess vegna hefir útbreiðsla firðtækninnar orðið eins stór- felld, og þróunin hraðfara. Það var 1891 sem Marconi reyndi hina fyrstu loftskeytastöð um borð í skipi, og í tilraunum sínum við skip mun honum hafa hugkvæmst stærstu umbæturnar á tækjum, sem í fyrstu voru mjög ófullkomin og skammdræg. Hið fyrsta reglulega neyðarskeyti frá skip- um í sjávarháska var sent árið 1910, þegar gufuskipið Republic rakst á gufuskipið Florida skammt undan Bandaríkjaströnd. Með loft- skeytum var þegar hægt að kalla á hjálp, og það var því að þakka, að hægt var að bjarga mörg huhdruð mannslífum. Þetta varð til þess að margir vel metnir borgarar og stjórnmála- menn í Bandaríkjum Ameríku sáu, hvað loft- skeytatækin gátu verið til mikils öryggis fyrir sigiingarnar, og tóku að beita sér fyrir því að loftskeytastöðvar í skipum væru lögskipaðar. Sama ár samþykkti svo þjóðþingið í U.S.A. lög um þetta, þar sem ekkert skip með 50 manns innan borðs eða fleirum mátti láta úr höfn í Bandaríkjunum, nema að það væri útbúið öflug- um loftskeytatækjum, undir umsjón manns, er hefði fulla þekkingu á meðferð þeirra. Seinna, eða eftir hið ægilegá Titanic-slys 1912, var gert að skyldu að loftskeytamennirnir væru fleiri, og stöðugur vörður haldinn allan sólar- hringinn, á hinum stærri skipum, sem flytja marga farþega. Síðan hefir þúsundum manns- lífa verið bjargað frá drukknun, fyrir fulltingi loftskeytanna, enda eru loftskeytatækin nú tal- in ómissandi öryggistæki á hverju skipi. Á síð- ustu ráðstefnu um öryggi mannslífa á sjónum var samþykkt, að öll farþegaskip, stór og smá, og öll flutningaskip stærri en 1600 smálestir brutto, og sem eru í förum milli landa, skuli vera útbúin loftskeytatækjum, sem fullnægi vissum skilyrðum um fullkomna starfrækslu. Vér Islendingar höfum verið leiðandi þjóð í hagnýtingu loftskeytanna. Alþingi hefir sam- þykkt lög, þar sem öllum íslenzkum skipum í millilandasiglingum, með 12 manna áhöfn eða meira, er gert að skyldu að vera útbúin full- komlega starfræktum loftskeytastöðvum. Fyrir 10 árum voru fleiri íslenzkir togarar útbúnir loftskeytatækjum, en brezkir, og voru þeirra togarar þó margfalt fleiri. Þetta hefir nú breyzt. Bretar eiga orðið mörg hundruð ný- tízku togara, og allir eru þeir útbúnir full- komnum tækjum, meðan okkar togurum hefir heldur fækkað, því miður. Aðalstarf loftskeytamannanna um borð í skipunum er að halda hlustvörð, þegar skipin eru á siglingum, sjá um að loftskeytatækin séu alltaf í góðu standi, og gera við þau, ef þau bila. Til loftskeytatækjanna teljast einnig miðunar- stöðvar og dýptarmælar. Loftskeytamennirnir taka einnig veðurskeytin og fréttir, og birta á ýmsum stöðum í skipunum. Einnig annast þeir skeytaviðskiftin milh skipstjórans og útgerðar- innar, og fyrir skipshöfnina og farþegana á far- þegaskipunum. Á fiskiskipunum þurfa loft- skeytamennirnir ennfremur að vera á verði fyr- ir öllum fiskifréttum, og skiftast á skeytum við önnur fiskiskip mörgum sinnum á sólarhring, og getur það oft verið mikið verk og þreytandi, þegar skeytin eru á dulmáli, sem þarf að þýða, bæði þegar sent er og tekið á móti. Skipin skiftast í samvinnuflokka, fleiri eða færri um dulmál, eftir því sem skipstjórarnir hafa komið sér saman um af kunningsskap, og þeir kæra sig ekkert um að óviðkomandi skip komist á snoðir um það, sem þeir segja hvor
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Sjómannadagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannadagsblaðið
https://timarit.is/publication/557

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.