Sjómannadagsblaðið - 06.06.1938, Blaðsíða 38

Sjómannadagsblaðið - 06.06.1938, Blaðsíða 38
18 SJÓMANNADAGSBLADID Loftskeytin í þágu siglinganna. Pramhald af bls. 15. óþörf útgjöld fyrir skip sem sjálf hafa miðun- artæki og geta tekið sínar eigin miðanir, nema þegar sérstaklega stendur á. Þá er eftir að at- huga þriðju leiðina, að reisa aðallega radiovita, en miðunarstöðvar þar, sem sérstakar ástæður eru fyrir hendi. Þessa leið hafa flestar eða allar siglingaþjóðir farið, enda virðist það vera heppi- legasta leiðin. Radiovitarnir eru ágætir að því leyti, að þeir eru ódýrari í rekstri, og öll skip sem hafa miðunartæki geta oftast nær notfært sér þá. Ekki er þó rétt að útiloka miðunarstöðv- arnar algerlega, því þær hafa það til síns ágæt- is, að öll skip sem búin eru loftskeytatækjum geta notfært sér þær, hvort sem þau sjálf hafa miðunartæki eða ekki. Þar að auki eru líkur til að allir bátar, sem aðeins hafa talstöðvar, geti notfært sér þær, sé f jarlægðin ekki of mikil. Það er því ekki ráðlegt að ganga fram hjá þessu atriði. Miðanir, sem teknar eru frá miðunarstöðv- um í landi eru að öllum jafnaði áreiðanlegri en miðanir, sem teknar eru á skipum, vegna ólíkr- ar aðstöðu. Skipið veltur og lætur illa, svo að áttavitinn er á stöðugri hreyfingu. Þetta orsak- ar ónákvæman lestur á áttavitann. Getur sú ónákvæmni orðið allveruleg L slæmu veðri og mikilli veltu. Áttavitinn er þar að auki áhald, sem varasamt er að treysta um of, þar sem oft líður langur tími milli þess að færi gefst til að athuga hann. En allt þetta veldur miðunar- skekkjum, því allar miðanir í skipi eru teknar í sambandi við áttavitann. Allt þetta veldur því, að míðunum frá landi er oftast betur treystandi. Þetta kemur ekki að sök, þegar miðað er á stuttu færi og þegar gott er í sjóinn. Þá má gera ráð fyrir jafn áreiðanlegum miðunum frá skipif En þegar skip koma úr hafi, eftir margra daga siglingu, og hafa jafnvel legið til drifs, er oft óvíst um staðinn. Þá þurfa skip oft að miða á löngu færi og í vonsku veðri og veltingi, áður en nokkur hætta af landi kemur til greina. Þá getur svo farið, að lítilf jörlegar miðunarskekkj- ur, sem óhjákvæmilega eiga sér stað, valdi stór- vægilegum staðarskekkjum, þegar miðunin er framkvæmd við hin verstu skilyrði. Það hefir oft komið fyrir, að miðunum hefir ekki þótt treystandi, sem teknar eru á skipi, vegna vantrausts á áttavitanum og vegna illra skilyrða. Hafa þá miðanir verið fengnar frá miðunarstöðvum í landi til samanburðar. Hjá siglingaþjóðunum er fyrirkomulagið sumsstaðar þannig, að tvær eða fleiri stöðvar vinna saman í námunda við stærstu siglinga- bæina, eða þar sem skip taka land á leið sinni til þeirra. Afstaða stöðvanna hvorrar til annar- ar er ákveðin með það fyrir augum, að skipið geti notað þær í tæka tíð, áður en von er á landi, og einnig til þess að miðanirnar verði sem áreiðanlegastar. Miðanirnar mega þá ekki liggja yfir land og sem minnst fram með landi. Hornið á milli stöðvanna sem notaðar eru þarf að vera hæfilega stórt, því miðunarskekkja krossmiðana á löngu færi veldur stórmikilli staðarskekkju, sé hornið á milli stöðvanna of stórt eða of lítið. Þar sem tvær eða fleiri stöðv- ar vinna saman er aðferðin sú, að skip sem óska eftir miðunum kallar upp aðalstöðina, en hún tilkynnir það hjálparstöðvum sínum. Miða þær síðan skipið samtímis, en aðalstöðin tilkynnir skipinu hinar fengnu miðanir, eða lengd og breidd sem það er statt á, þegar miðanir eru teknar. Þegar fengin er sönnun fyrir því að allt sé rétt, geta menn siglt óhikað eftir þessu, svo að segja upp að hafnarmynni. Hver miðun kostar að vísu nokkrar krónur. En það eru smá- munir, samanborið við þann tíma og það elds- neyti sem sparast, svo ekki sé talað um það öryggi sem það veitir, því það er ekki hægt að meta til f jár. Mannslífin hafa hingað til ver- ið talin meira virði en peningar, að minnsta kosti í orði kveðnu. Þessar samtímismiðanir eru sérstaklega hent- ugar vegna þess, að staður skipsins er ákveð- inn með miðunum, sem teknar eru á sama • augnabliki. Sigling á milli miðana, í þeim til- gangi að ákveða staðinn, kemur ekki til greina. Þetta hlýtur að vera hentugt, einkum fyrir tog- ara eða önnur fiskiskip, sem hafa verið á veið- um dögum saman í dimmviðri, án þess að sjá land, en þurfa svo að leggja af stað heim að
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Sjómannadagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannadagsblaðið
https://timarit.is/publication/557

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.