Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1949, Qupperneq 22

Eimreiðin - 01.01.1949, Qupperneq 22
14 MÁLAGJÖLD EIMREIÐIN Og lífið gekk enn sinn vanagang. Enginn varð þess var, að nein breyting væri á neinu í húsinu á Hólnum. Sveinbjörn Sum- arliðason þurfti nú ekkert að fara burtu eftir nýárið, eins og ætíð undanfarin ár, liann irndi sér vel heima. Jólin liöfðu liðið, góð og glaðvær að venju, smáboð og skemmtanir, messur og vökur. Frú Sigrún hafði skartað með sínu nýja, ljómandi fallega gull- liálsmeni, sem allir dáðust að. Sigríður á Lækjarbæ fékk nú aldrei heldri manna heimsókn, þótt viss maður kæmi heim frá ípilum hjá lækni, presti eða sýslumanni, en þessar liáu persónur spiluðu til skiptis hver hjá öðrvmi, tvisvar í viku. Hún var ekki í vafa um orsökina, hún Sigríður, en af eðlilegum á6tæðum bar hún sinn einstæðingsskap í hljóði og nrð kristilegri þolinmæði, vonaði að manninum, sem liún raunverulega elskaði, snerist hugur til hennar, ennþá eiuu sinni. En sú von var veik — því nú var æskan á ferð, liin sigursæla æska. Seint í febrúar kunngerði frú Sigrún manni sínum það, að hún ætlaði suður til Reykjavíkur með Esju eftir þrjá daga. Hún ætlaði að lyfta sér upp, lieimsækja dóttur sína og, sérstaklega, leita sér lækninga. Sveinbjörn tók því vel. — Það er alveg rétt, elskan mín, sagði liann. — Viltu, að ég komi með þér? Ég á mi auðvitað erfitt með að fara frá upp- gjörinu, eins og þú veizt. -— Nei, nei, sagði liún, — ég fer ein, góði, ég skil vel, að þú þurfir að vera heima. Hann leit snögglega á liana. Var einhver annarlegur hreimur í rödd liennar? Nei, á andlitinu var ekkert að sjá. Sami mildi, góði svipurinn í augunum. Sama róin yfir þessu fagra, nokkuð ellilega og þreytulega andliti. — Þú ert þreytuleg, sagði hann, — en ég vona, að guð gefi, að þessi ferð hressi þig og að þú fáir lækningu. Hún svaraði engu, en lokaði augunum. Það var ekki laust við, að hún fengi dálitla velgju, og liún var þreytt. Svo fór hún, og aldrei liafði liún áður haft þvílíkan farangur með sér, — föt, skrautgripi sína alla, jafnvel gamlar bækur, sem hún átti frá fyrri tíð, og myndir. Enginn sagði orð um það — hún réði. Það var undarlegt, að nú var það gamli Hermann Sighvatsson, sem mest hjálpaði frúnni við undirbúning farar- innar. Með ótrúlegri lægni tókst henni að koma því svo fyrir, að
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92

x

Eimreiðin

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.