Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1931, Qupperneq 76

74
misiri ætti að verja tveim timum vikulega til ákvarðanaæfinga, svo
sérhver af nemendunum yrði fullfær um að skilgreina blómplöntu-
tegundir vorar. Svo keinur sumarfriið, og ætti þá að leggja hverj-
um nemanda þá skyldu á herðar að safna að minnsta kosti 200 is-
lenzkum plöntum, og skila þeim til eftirlits til kennarans, að sum-
arfríinu loknu.
Þriðja missirinu ætti að verja til þess að kynna nemendunum
lífeðiisfræði (physiologia), sellufræði (cytologia) og þróunarfræði
(embryologia) plantnanna, og í sambandi við þessa kennslu, sem
ætti að fara fram i fyrirlestrum, yrði að heimta æfingar í lífeðlis-
fræði, til skýringar á helztu lífsfyrirbrigðum plantnanna. Þessar
æfingar ætti að velja meðal þeirra, sem alstaðar tíðkast við er-
lenda skóla, og haga valinu þannig, að þær æfingar, sem krefjast
einfaldastra og ódýrastra áhalda, væru látnar sitja í fyrirrúmi, en
hinar látnar mæta afgangi. Sérhver nemandi ætti að gera nákvæma
skýrslu yfir hverja æfingu, og skýrslurnar yrði að geyma og sýna
við þann háskóla, sem valinn yrði til framhaldsnáms, og við þann
háskóla gæti þá nemandinn hætt við þeim æfingum, sem þurfa
þætti, og fengið að vinna að þeim eftir sérstöku samkomulagi við
kennarana þar.
Loks ætti að verja fjórða missirinu til þess að kynna nemend-
unum skyldleikakerfi plantnanna, með fjórum fyrirlestrum á viku.
Sérstakt tillit ætti að taka til jurtagróðurs Norðurlanda, helztu
nytjaplantna heimsins, sem og allra þeirra tegunda og ætta, sem
mikilsverðar eru sem liðir í skyldleikakerfinu. Ennfremur þyrfti
að hafa yfirheyrslur tvisvar sinnum á viku.
Nám með þessu sniði ætti að geta gert ötulum nemendum það
kleift að standa allt að þvi jafnfætis félögum sínum í öðrum lönd-
um, sem taka próf í jurtafræði sem aukafagi. Vitanlega tekur það
langan tima og hefir nokkurn kostnað í för með sér að koma upp
safni til stuðnings við kennsluna, og framhaldsnámið yrði þá eink-
um fólgið i þvi að lesa j)að, sem lært var, undir próf við erlendan
háskóla, kynna sér „preparötin“ þar og fullkomna æfingarnar. En
ef duglega er starfað og góðir nemendur yrðu til þess að fara utan
fyrstu árin, ætti að fara svo, að prófið yrði viðurkennt sem auka-
fagspróf i jurtafræði, að minnsta kosti við suina erlenda háskóla.
II. Dýrafræði.
Af ýmsum „praktiskum“ ástæðum þyrfti að haga dýrafræðinám-
inu nokkuð öðruvísi en jurtafræðináminu, t. d. á þessa leið:
1. missiri. Fyrirlestrar um selluna og vefina (cytologia og
histologia), 1 stund á viku.