SunnudagsMogginn - 30.05.2010, Síða 40

40 30. maí 2010
V
ið Ottó Geir Borg maðurinn
minn höfum alltaf verið í
mikilli tilraunamennsku í eld-
húsinu og ég hef gaman af því
að taka myndir af því sem við eldum,“
segir Eydís Björk Guðmundsdóttir, nemi
í ljósmyndun. „Svo var fólk að spyrja
okkur um uppskriftir að matnum og ég
var of löt til að senda þær í tölvupósti út
um allt. Svo ég ákvað að stofna þetta
matarblogg fyrir vini mína svo þeir gætu
fylgst með því sem við erum að gera.“
Matarbloggið sem Eydís vísar í er með
yfirskriftina Matarnautnir og ber nafn
með rentu því girnilegar myndir af dýr-
indis krásum framkalla vatn í munninn á
hverjum sem er.
„Ég hef alltaf haft áhuga á mat og mat-
argerð og byrjaði snemma að fikta við
matseld,“ heldur Eydís áfram. „Mér
finnst eldamennskan svo stór hluti af lífi
okkar allra og elska að nota öll skilnings-
vitin til að búa til matinn. Við Ottó eyð-
um miklum tíma saman eldhúsinu og
njótum þess að vera þar saman, finna
ilminn, smakka og spjalla. Við erum
óskaplega tilraunagjörn og finnst gaman
að prófa eitthvað nýtt. Við erum líka
óhrædd við að bjóða fólki í mat og bera á
borð fyrir það eitthvað sem við erum að
prófa í fyrsta sinn að búa til.“
Ítalskur blóðhiti og hurðaskellir
Slíkar tilraunir hafa þó ekki alltaf endað
eins og til stóð í upphafi. „Við Ottó
vinnum mjög vel saman í eldhúsinu í dag
en þannig hefur það ekki alltaf verið.
Þetta var voðalega brösótt í byrjun, enda
bæði ráðrík og sjálfstæð í eldhúsinu,“
segir Eydís hlæjandi. „Ég man að þegar
við vorum nýbyrjuð saman og höfðum
eignast pastavél ákváðum við að bjóða
fólki til okkar í ferskt pasta. Við vorum
bara brött á því að búa það til í fyrsta
skipti fyrir matargesti. Til að gera langa
sögu stutta mistókst það herfilega og út-
koman varð hræðileg. Það leiddi til þess
að við Ottó rifumst eins og blóðheitir
Ítalar og hávaðinn var eftir því, það var
rokið út og skellt hurðum. Þetta „pasta-
disaster“ er mjög frægt í vinahópnum.
Sem betur fer voru þetta góðir vinir sem
hlógu bara að okkur og við enduðum
einfaldlega á því að panta pítsur. Síðan
höfum við hjónin nálgast hvort annað í
eldamennskunni og erum eins og smurð
vél í dag, enda búin að vera saman í níu
ár.“
Og pastahrakfarirnar drógu ekki úr
matarboðunum þótt síðasta árið hafi
þeim fækkað vegna tilkomu frumburð-
arins Kveldúlfs Ara, sem er rúmlega eins
árs. Það stendur þó til bóta. „Við vorum
einmitt að endurvekja matarklúbb sem
við erum í ásamt vinapörum en þau eru
miklir sælkerar og eru til í að prófa allt
mögulegt. Það er mikill léttir að elda fyr-
ir fólk sem setur ekkert fyrir sig hvað er í
matnum heldur biður einfaldlega um að
sér verði komið á óvart, en það er ein-
mitt þema matarklúbbsins.“
Elskar líbanskt Tabbouleh
Þótt sá stutti sé enn ekki farinn að að-
stoða í eldhúsinu er þar augljóslega upp-
rennandi mataráhugamaður á ferð.
„Hann er mikill sælkeri og finnst t.d. líb-
anskt Tabbouleh salat með búlgúr æð-
islegt. Búlgúr er svipað hrísgrjónum en
mjög létt, ekki ólíkt kúskús að því leyti
að maður er mjög fljótur að sjóða það. Ég
bý gjarnan til ferskt Tabbouleh salat með
búlgúr, gúrkum, tómötum, hvítlauk, ol-
íu, sítrónusafa og öllu mögulegu. Þetta
finnst honum alveg æðislegt og hann
elskar hvítlauk – vill helst hafa hann
með öllu.“
Eins og vísunin til líbanskrar mat-
argerðar bendir til þá sækir Eydís
strauma og stefnur í eldamennsku víða.
„Ég safna uppskriftabókum og -blöðum
og sæki innblástur í þær. En ég á erfitt
með að halda mig við einhverja uppskrift
heldur þarf ég iðulega að breyta henni á
einhvern veg, hvort sem það er vegna
þess að ég á ekki akkúrat það hráefni
sem er gefið upp eða vegna þess að mig
langar til að vera ævintýragjarnari. Það
er um að gera að hafa fjölbreytni. Við
tökum stundum ákveðna matargerð fyrir
og vorum t.d. með indverskan mánuð í
nóvember. Þá elduðum við indverskan
mat á hverjum degi frá grunni, sem var
æðislegt. Þessi matur er svo girnilegur og
bara ilmurinn af því þegar verið er að
steikja kryddin er svo dásamlegur að
maður er kominn til Indlands um leið og
maður finnur hann.“
Maturinn þarf þó ekki aðeins að gæla
við bragð- og lyktarskyn að mati Eydísar
heldur þarf hann að vera góður fyrir
augað að auki. „Sérstaklega ef ég ætla að
taka mynd af honum,“ segir hún. „Það
er bara eins og þegar fólk fer til ljós-
myndara þá hugar það að útlitinu og er í
rétta skapinu til að myndin heppnist sem
best.“
www.matarnautnir.blogspot.com
Eydís Guðmundsdóttir er ævintýragjörn í eldhúsinu og vílar ekki fyrir sér að bera óreynda rétti á borð fyrir
Gælir við
munn, nef
og augu
Eydís Björk Guðmundsdóttir byrjaði snemma að
fikta við eldamennsku og á sínar bestu stundir í
eldhúsinu með manninum sínum þar sem þau
smakka, þefa, spjalla og takast á yfir matnum.
Bergþóra Njála Guðmundsdóttir ben@mbl.is
’
Það
leiddi til
þess að
við Ottó rif-
umst eins og
blóðheitir
Ítalar og há-
vaðinn var
eftir því, það
var rokið út
og skellt
hurðum. Þetta
„pastadis-
aster“ er mjög
frægt í vina-
hópnum.
Matur