Morgunblaðið - 30.01.2010, Side 47

Dagbók 47
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 30. JANÚAR 2010
Bórisfrísa
Eftir: Þorgrím Kára Snævarr
Stjórnarandstaðan
klúðraði Icesave-
málinu
BÚSÁHALDABYLT-
INGIN svokallaða rak
ríkisstjórn Samfylk-
ingar og sjálfstæð-
ismanna frá völdum
vegna alvarlegra mis-
taka sem leiddu til þess
að bankarnir skuld-
settu þjóðina, nánast í
þrot. Síðan kaus þjóðin
nýja stjórn, Samfylk-
ingar og vinstri
grænna. Þeim var falið
að leysa efnahagsvand-
ann og þar með Icesave-málið. Eðli-
legast hefði verið að stjórn og stjórn-
arandstaða legðust á eitt um að leysa
Icesave, án pólitískra deilna, ekki
síst vegna þess að vandamálið var af-
leiðing mistaka stjórnarand-
stöðuflokkanna, en þeir kusu að veit-
ast af hörku að ríkisstjórninni og
sökuðu hana um efnahagsklúður
sem þeir töldu vinnubrögðin stefna
þjóðinni í og drógu þannig athyglina
frá aðalþætti málsins, efnahags-
hruninu. Þessi áróður, ásamt út-
hrópun sjónvarpsstöðva á meintu
klúðri ríkisstjórnar, varð til þess að
þjóðin snerist gegn sinni eigin stjórn
og krafðist þess að forsetinn skrifaði
ekki undir Icesave-lögin. Sem hann
og gerði. Þetta sýnir hvernig póli-
tískur loddaraháttur getur dregið
þjóðina á asnaeyrunum, í hring, eins
og hvolp sem eltir á sér rófuna.
Eftir að forsetinn hafði sent Ice-
save-lögin til þjóðarinnar upphófst
mikil taugspenna hjá stjórnarand-
stöðu og fréttamönnum sjónvarps,
þar sem ljóst var að þeir höfðu dreg-
ið þjóðina aftur út í óvissu sem hæg-
lega gæti kostað hana enn meira
fjárhagslegt tjón og umfjöllunin
miðaðist eingöngu við það að draga
athyglina frá stjórnarandstöðunni
og úthrópa viðbrögð ríkisstjórn-
arinnar sem einhverskonar koll-
steypu á skoðun máls-
ins erlendis. En
erlendar fréttastofur
voru aðeins að bregð-
ast við með sama hætti
og innlendar, að búa til
góða æsifrétt sem vekti
áhuga áheyrenda. Þá
skiptir sannleikurinn
eða áreiðanleikinn
engu máli, hvorki hjá
innlendum né erlend-
um fjölmiðlum.
Ég hef í 65 ár fylgst
með pólitík og oft haft
ánægju af því að hlusta
á orðfima ræðumenn á
þingi, en ég held að
aldrei hafi stjórnarandstaða verið
jafn illa þjáð af skynsemisskorti og
nú, því það hefði átt að vera hverjum
manni ljóst að Icesave-málið krafðist
viðskiptalegrar lausnar og hafði ekk-
ert með pólitíska flokkabaráttu að
gera, en stjórnarandstaðan lagði allt
kapp á það að veikja pólitíska stöðu
ríkisstjórnarinnar í staðinn fyrir að
einbeita sér að lausn Icesave-
málsins og stundaði endalaust orða-
gjálfur. Mér finnst að þjóðin eigi að
refsa mönnum fyrir svona vinnu-
brögð á þingi.
Skoðanakannanir er auðvelt að
nota sem skilaboð til forystumanna
flokkanna um það hvort þeir séu að
vinna fyrir heildina eða ekki. Þessar
kannanir þurfa ekki að sýna styrk-
leika flokkanna nema í kosningabar-
áttu eða í sérstökum auglýstum
styrkleikakönnunum. Þingmenn
þurfa auðsjáanlega meira aðhald frá
þjóðinni en þeir hafa fengið hingað
til. En þá þurfa kjósendur að taka
sjálfstæðar ákvarðanir hver og einn,
en ekki sem spiladósir tungulipurra
pólitíkusa.
Guðvarður Jónsson,
Valshólum 2, Reykjavík.
Ást er…
… kampavín frá Frakk-
landi, súkkulaði frá
Belgíu og ást frá honum.
Velvakandi
Svarað í síma 5691100 frá 10–12
velvakandi@mbl.is
Baldur Garðssonar keypti umdaginn litla kilju, „100 Best-
Loved Poems“, sem inniheldur 100
valin kvæði heimsbókmenntanna á
ensku, og hann skrifar: „Í bókinni
er kvæði eftir Edgar Allan Poe
(sem lést sárafátækur langt um ald-
ur fram), sem fjallar um öfundina
og hvernig hún getur eyðilagt líf
fólks, kvæðið Annabel Lee.
Kvæðið endar svipað og kvæði
Steins Steinars, Tíminn og vatnið,
þ.e. að skáldið sættist við orðinn
hlut með þeim hætti að minningin
lifir. „...og fjarlægð þín hvíldi í
faðmi mínum, í fyrsta sinn,“ orti
Steinn.“
Baldur hefur rekist á fjórar þýð-
ingar á kvæðinu og safnað loka-
erindunum saman til samanburðar.
Fyrst má nefna þýðingu eftir Ágúst
H. Bjarnason frá árinu 1917, en þar
er nafn sögupersónunnar íslenskað
Annabel Lí:
Í tunglsljóssins öldum mér andlit þitt
skín,
mín Annabel, Annabel Lí,
svo afmálar stjarna hver augnaljós þín,
mín Annabel, Annabel Lí,
við hlið þér um nætur í draumi ég dvel,
mín dýrmæta brúður í lífi og hel,
í gröf þinni græði við,
hinn gnauðandi sævarnið.
Næst er það þýðing Sigurjóns
Friðjónssonar frá Sandi, sem útgef-
in var árið 1967, en hann fækkar
línum í erindum:
Í sérhverjum draumi dag og nótt,
ertu draumkona, Annabel Lí,
og leiftur stjarnanna um ljósakvöld,
eru leiftur þín Annabel Lí,
þú líf mitt og hamingja í hljóðlátri gröf,
hjá fellur sjór með gný.
Þá er það þýðing eftir Guðmund
Arnfinnsson:
Við mánans lín þegar dagsljósið dvín,
dreymir mig Annabel Lí,
í stjörnubjarma með bros um hvarm,
birtist mér Annabel Lí,
hverja einustu nótt þegar allt er hljótt,
hjá ást minni og brúði hvíli ég rótt,
við sædjúpin sæng hennar í,
við sædjúpin gröf hennar í.
Loks er það þýðing Þorsteins frá
Hamri úr Nýjum ljóðum frá árinu
1985, en þar nefnist sögupersónan
Inga Ló, eins og í bíómyndinni:
Því ei skín svo máni að mér ekki lánist
að minnast við Ingu Ló;
ei blikar svo stjarna að bros’ ekki þarna
mín blessaða Inga Ló;
og svo kemur nóttin í sínu skrúði;
ég sef hjá ást minni, lífi og brúði
í svartri kistu við sjó –
í gröf við gnýinn frá sjó.
Að lokum veltir Baldur því fyrir
sér hvort fólk kannist við fleiri þýð-
ingar „á þessu magnaða kvæði um
Annabel Lí, sem N.B. var svo fögur
og flekklaus, að æðri máttarvöld
sáu ekki annan kost í stöðunni en að
drekkja henni, sakir öfundar.“
Vísnahorn pebl@mbl.is
Kvæðið um Annabel Lee
AUGLÝSINGASÍMI
569 1100