Morgunblaðið - 26.07.2011, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 26.07.2011, Blaðsíða 22
22 MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 26. JÚLÍ 2011 ✝ Þóra JóhannaKjartansdóttir fæddist 7. júní 1960. Hún lést á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja 17. júlí 2011. Forerldrar hennar eru Kjart- an Helgi Björns- son, fæddur 14.10. 1934 og Guðlaug Helga Guðlaugs- dóttir, fædd 1.4. 1937. Systkini Þóru eru Björn, f. 1962 og Guð- rún Guðmunda, f. 1967. Þóra giftist 1979 Sigurði Jóni Arnbjörnsyni. Foreldarar hans eru Arnbjörn Vigfús Kristinsson, fæddur 9.6. 1924, dáinn 16.11. 1997 og Jóhanna Sigurðardóttir, fædd 10.12. 1932. Börn þeirra eru: 1) Guðlaug Helga Sigurð- ardóttir, f. 8.10. 1979, sambýlis- maður hennar er Ari Þór Ársælsson, f. 8.2. 1973. Fyrir átti Guðlaug Ingi- björgu Önnu, f. 16.2. 2000 og Óli- ver Adam, f. 10.2. 2003. Saman eiga þau Þóru Karen, f. 18.2. 2011. 2) Sigurður Þór Sigurðsson, f. 3.11. 1989, sambýliskona hans er Þórey Úlfarsdóttir, f. 19.11. 1989. Útför Þóru fer fram frá safn- aðarheimilinu í Sandgerði í dag, 26. júlí 2011, og hefst af- höfnin kl. 13. Elsku mamma mín. Það er svo sárt að kveðja þig, allt gerðist svo hratt. Ég var svo engan veginn að skilja eða kannski neitaði ég að skilja hversu alvarlega þú varst lasin. Þú fórst í gegnum þetta eins og hetja, gafst aldrei upp. Þegar þú greindist með krabbamein var ég svo viss um að það væri nú eitthvað sem þú myndir svo bara hrista af þér eins og allt annað. Ég er svo þakklát fyrir tímann okkar úti í Danmörku síðasta sumar þegar ég kom að heimsækja þig, þú varst svo hress og kát og við fórum út um allt. Nú sé ég hvað þú varst mikið að vernda okkur Sidda, vildir aldrei að við vær- um að hafa áhyggjur af þér. Ég á svo margar góðar minningar um þig en alltaf stendur upp úr skírnardagur- inn hennar Þóru Karenar, vá, þessi dagur var svo æðislegur, þú ljómaðir alveg og þú varst svo montin með litlu nöfnuna. Þú varst nú alveg að fara yfir um af spenning áður en hún var skírð og baðst mikið um að fá að vita áður hvað sú stutta ætti að heita, mikið var nú grátið þegar ég sagði þér það fjórum dögum áður. Ég sakna þín alveg rosalega mikið og vil þakka þér fyrir að vera mamma mín. Ég veit að það verður vel tekið á móti þér. Mamma, elsku mamma, man ég augun þín, í þeim las ég alla elskuna til mín. Mamma, elsku mamma, man ég þína hönd, bar hún mig og benti björt á dýrðarlönd. Mamma, elsku mamma, man ég brosið þitt; gengu hlýir geislar gegnum hjarta mitt. Mamma, elsku mamma, mér í huga skín, bjarmi þinna bæna, blessuð versin þín. Mamma, elsku mamma, man ég lengst og best, hjartað blíða, heita – hjarta, er sakna ég mest. (Sumarliði Halldórsson.) Ég elska þig. Þín dóttir, Guðlaug. Elsku amma mín. Það er svo skrítið að þú sért bara allt í einu farin. Mér líður alveg eins og þú sért á lífi. Takk fyrir allt sem þú hefur gefið mér, öll knúsin og alla kossana. Mér finnst mjög gaman að tala við þig á kvöldin. Það var líka mjög gaman þegar við vor- um saman í Danmörku. Og ég fór í Legoland með þér og ég fékk alltaf ís og alltaf kósí á kvöldin. Skrítið að geta ekki talað í símann við þig eða hitt þig. Og ég mun aldrei gleyma þér og ég veit að við munum hittast hjá Guði aftur. Ég veit að þér er ekki illt núna. Nú fylgirðu mér út um allt, þú ert engillinn minn. Ég elska þig og sakna þín rosalega mikið. Þín ömmustelpa, Ingibjörg Anna Elsku hjartans Þóra okkar. Það er sárt að þurfa að kveðja þig, yndislega systir og mág- kona. Þetta er í þriðja sinn sem við hjónin setjumst niður og skrifum minningargrein um ná- inn aðstandanda á nokkrum mánuðum. Fyrst þegar sonur okkar, Kjartan, lét lífið af slys- förum aðeins 23 ára gamall og svo þegar tengdafaðir og faðir, Sverrir, lést eftir snarpa bar- áttu við krabbamein. Þeir, og fleiri sem á undan eru gengnir, tóku örugglega vel á móti þér. Við skiljum ekki alveg tilgang- inn með þessu öllu saman, en við trúum því að við hittumst öll aftur. Þú varst gull af manni, elsku Þóra. Það var sama hvað gekk á, aldrei kvartaðir þú. Æðru- leysi þitt var ótakmarkað. Þeg- ar þú veiktist þá ætlaðir þú þér ekkert annað en að sigra. Þú barðist hetjulega við þennan vágest sem krabbameinið er og sagðir, líkt og Sverrir, nokkrum dögum fyrir andlát þitt að þú værir öll að koma til. Þú vildir hlífa þínum nánustu. Þannig varstu ávallt. Hugsaðir um vel- ferð annarra. Við minnumst góðra stunda með þér. Þú sem varst alltaf brosandi, kát og jákvæð, enda húmoristi með eindæmum. Þá varstu svo einstaklega kær- leiksrík og falleg, bæði að utan sem innan. Fósturlandsins Freyja, fagra vanadís, móðir, kona, meyja, meðtak lof og prís. Blessað sé þitt blíða bros og gullið tár. Þú ert lands og lýða ljós í þúsund ár. (Matt. Joch.) Við kveðjum hjartkæra syst- ur og mágkonu að leiðarlokum með miklum söknuði. Hvíldu í friði, elsku Þóra. Guð geymi þig og varðveiti. Við sjáumst síðar. Björn og Elín Björg. Ég á svo bágt með að trúa því að þú sért farin, elsku syst- ir mín. Ég dáist að því hvernig þú tókst á við sjúkdóminn sem hafði því miður sigur að lokum. Aldrei heyrðist í þér kvart eða kvein, heldur tókstu á þessu eins og sannri hetju sæmir, fram á seinustu stundu. Ég hugsa stöðugt til þín og sakna þín sárt. Við áttum eftir að gera svo ýmislegt. Ég veit þú ert komin á góðan og fal- legan stað núna og góður guð mun gera þig heilbrigða á ný. Elskulega, blíða og fallega systir mín, ég reyni að hugga mig við allar góðu minningarn- ar sem ég á um þig og mun geyma í hjarta mínu alla tíð. Ég kveð þig núna, elsku hjartans Þóra mín. Minningin um þig er og verð- ur ljós í lífi mínu. Þín systir, Guðrún. Látin er langt um aldur fram elskuleg vinkona okkar systra, Þóra Jóhanna. Okkar kynni hófust er við litlar hnátur vorum að alast upp í norðurbænum í Sandgerði og urðum við þeirrar gæfu að- njótandi að vera vinkonur hennar fram á hinstu stund. Okkur langar að þakka henni allt það góða og yndislega sem hún gaf okkur, en minningarn- ar munum við geyma og varð- veita í hjörtum okkar. Fegurðin er frá þér barst, fullvel þótti sanna, að yndið okkar allra varst, engill meðal manna. Hlutverk þitt í heimi hér, þú hafðir leyst af hendi. Af þeim sökum eftir þér, Guð englahópa sendi. Sú besta gjöf er gafst þú mér, var gleðisólin bjarta, sem skína skal til heiðurs þér, skært í mínu hjarta. (BH) Elsku Þóra, við kveðjum þig með söknuði en jafnframt þakk- læti. Hvíldu í friði, elsku gullið okkar. Kæra fjölskylda Þóru; megi Guð gefa ykkur öllum styrk til að takast á við sorgina og sökn- uðinn. Júlía og Þórdís. Elsku vinkona mín, það er erfitt að trúa því að þú sért ekki lengur meðal okkar. Þú þessi sterka og glæsilega kona sem svo auðvelt var að leita til en sjúkdómurinn hafði yfir- höndina að lokum. Þú sýndir það vel í baráttunni við þennan illvíga sjúkdóm, hvaða mann þú hafði að geyma. Þú kvartaðir aldrei en hafðir fyrir því að finna til með öðrum, svoleiðis kona varst þú, Þóra. Þú varst yndislegasta og besta manneskja sem ég hef nokkurtíma kynnst. Þú snertir hjarta allra með gleði og gæsku og það var aldrei langt í húm- orinn hjá þér, fram á síðustu mínútu gastu gert að gamni þínu. Margar minningar hrannast upp og af mörgu er að taka frá 30 ára vinkonuferli. Þú varst svo dugleg að segja okkur hversu vænt þér þótti um okkur og ef það varð óvenju langt á milli heimsókna frá þér eins og þegar þú varst í bænum eða í Danmörku þá komstu allt- af með eitthvað meðferðis ann- að hvort handa mér eða börn- unum mínum. Ég gleymi ekki þegar við bjuggum á móti hvor annarri á Túngötunni þá byrj- aði dagurinn hjá okkur ekki án þess að við fengjum okkur kaffi saman áður en við fórum til vinnu og þegar þú fluttir síðan upp á Ásabraut þá vorum við orðnar háðar þessum morgun- hittingum og hlógum mikið af því hvernig við ættum að afhit- tast svona á morgnana. Ég gleymi heldur aldrei þegar þú bjóst hjá mér um stundarsakir á Túngötunni, ég hef aldrei haft það eins gott og þá, þú stjan- aðir svo við okkur. Þú varst einstaklega vel lesin og sagðir svo skemmtilega frá öllu, svo tókum við okkur stundum til og sungum og sungum, þú kunnir alla texta við gömlu góðu lögin. Það var svo oft glatt á hjalla hjá okkur og mikið hlegið, þú hafðir svo skemmtilegan húm- or. Síðasta daginn þinn í þessu lífi sagðistu ætla að arfleiða Júllu að húmornum þínum því ekki væri hægt að kaupa hann í Bónus. Þannig að nú verður Júlla að halda glettninni uppi á meðal þessa vinkvennahóps. Dagurinn okkar 12. júlí síðast- liðinn þegar við fórum saman út að borða og fórum svo á kaffi- hús, ég, þú, Þórdís og Júlla verður dýrmæt perla í sjóði minninganna sem ég er svo þakklát fyrir að eiga. Ég á eftir að sakna þín mik- ið, perlan mín. Nú þegar komið er að kveðjustund, þá bið ég algóðan Guð að varðveita þig, elsku Þóra mín, um leið þakka ég samfylgdina. Þú gafst mikið og varst sannur vinur. Ég vil biðja Guð um að hjálpa okkur og styrkja börnin hennar, Gullu og Sidda Þór, barnabörn, fjölskyldu, ættingja og vini sem syrgja Þóru og einnig að halda í allar þær góðu og skemmtilegu minningar sem hún skildi eftir hér hjá okkur. Þín vinkona, Gunnhildur Ása Sigurðardóttir. Þóra, elskuleg æskuvinkona mín, er látin eftir erfiða baráttu við krabbamein. Þrátt fyrir vit- und um hve alvarleg veikindi hún glímdi við kom andláts- fregn óvænt og var erfið að meðtaka. Minningar um kær- leiksríka vináttu, einkum frá æsku- og unglingsárum hafa streymt fram síðustu daga og fyllt hug minn og hjarta. Þóra var einstaklega kærleiksrík og traust vinkona. Náin vinátta tókst með okkur á unglings- árum í Sandgerði og sá kær- leiksþráður sem þar spannst á milli okkar rofnaði aldrei. Góð vinátta er ein af dýrmætustu gjöfum lífsins og á því við- kvæma aldursskeiði sem ung- lingsárin eru voru það mikil verðmæti að eiga jafn góða og trausta stúlku sem Þóru að vini. Eftir að unglingsárunum lauk tóku við ólík verkefni hjá okkur. Ég fluttist frá Sandgerði og samband okkar varð stop- ulla. Í gegnum árin fylgdumst við þó hvor með annarri og hittumst af og til þó langt gæti verið á milli endurfunda. Þrátt fyrir fjarlægð í tíma og rúmi voru endurfundirnir alltaf inni- legir og kærleiksríkir og húmor Þóru alltaf á sínum stað. Það var alltaf skemmtilegt í félagsskap Þóru og margar góðar minningar sem ég á frá þessum árum. Við tókum að okkur að passa börn. Fórum svo saman með sumarhýruna í okkar fyrstu verslunarferð til Reykjavíkur og keyptum okkur nýjustu plöturnar og gervi- augnahár. Hún var mjög fljót að læra erlenda texta og kunni öll vinsælustu lög þess tíma. Ég man sérstaklega eftir lögum með Jackson Five og Carpen- ters sem hún kunni utanbókar og söng af mikilli innlifun. Þóra var mjög falleg mann- eskja, ytra sem innra, glettin og með ríka kímnigáfu. Hún gat séð spaugilegar hliðar á öll- um hlutum og gerði ekki síst óspart grín að sjálfri sér. Hún var jafnframt mjög ákveðin og fylgin sér. Hún lét ávallt hjart- að ráða för og var óhrædd við að taka ákvarðanir til að láta drauma sína rætast og breyta þeim aðstæðum í lífi sínu sem hún vildi hafa öðruvísi. Það var ekki alltaf auðveldasta leiðin. Hún var mjög fjölhæf og list- ræn og lét marga drauma sína rætast. Lagði stund á listmál- un, stóð að rekstri dagheimilis fyrir börn, rak fiskbúð, flutti til Danmerkur sem hafði verið draumur hennar í mörg ár, og margt annað. Hún framkvæmdi ávallt það sem hugur hennar stóð til þá stundina. Það var einsog hún vissi betur en aðrir að lífið væri til að lifa því hér og nú. Tíminn væri takmark- aður og draumar ættu að ræt- ast en ekki lifa eingöngu í hug- arheimi hvers og eins. Nú þegar komið er að hinstu kveðju vil ég þakka Þóru kær- leikann og vináttuna sem hún gaf mér, traustið og trúnaðinn sem hún sýndi mér alla tíð. Þetta eru dýrmætustu gjafir lífsins og fyrir þær er ég þakk- lát. Fjölskyldu Þóru og ástvinum öllum sendi ég innilegar sam- úðarkveðjur. Minning Þóru Jóhönnu Kjartansdóttur lifi. Katrín Halldóra Árnadóttir. Elsku Þóra frænka. Okkur finnst ennþá svo óraunverulegt að þú sért farin frá okkur, þú varst alltaf svo lífsglöð, góð og einstaklega brosmild. Þegar við hugsum til baka sjáum við alltaf bros þitt fyrir okkur. Við þökkum þér fyrir góðar stundir og vonum að þér líði vel. Hver minning dýrmæt perla að liðn- um lífsins degi, hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka hér. Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem gleymist eigi, og gæfa var það öllum, er fengu að kynnast þér. (Ingibjörg Sigurðardóttir) Hvíldu í friði, elsku frænka, Svanbjörg Helga, Júlía Guðrún, Sverrir Karl og Alexander Birgir Björns- börn. Hún var einstök perla. Afar fágæt perla, skreytt fegurstu gimsteinum sem glitraði á og gerðu líf samferðamanna hennar innihaldsríkara og fegurra. Fáar perlur eru svo ríkulega búnar, gæddar svo mörgum af dýrmætustu gjöfum Guðs. Hún hafði ásjónu engils sem frá stafaði ilmur umhyggju og vináttu, ástar og kærleika. Hún var farvegur kærleika Guðs, kærleika sem ekki krafðist endur- gjalds. Hún var vitnisburður um bestu gjafir Guðs, trúna, vonina, kærleikann og lífið. Blessuð sé minning einstakrar perlu. (Sigurbjörn Þorkelsson) Elsku Þóra, mín elskulega vinkona. Við höfum þekkst alla okkar tíð en vinátta okkar hef- ur staðið yfir í 34 ár og minn- ingarnar því margar, við höfum hlegið saman og grátið saman en þó aðallega hlegið því húm- orinn var sko í góðu lagi hjá þér og hann gat enginn tekið frá þér. Stundirnar sem við höf- um átt saman undanfarnar vik- ur hafa gefið mér mikið og var sárt að kveðja þig á sunnudag- inn. Takk fyrir samfylgdina, elsku vina, ég elska þig. Við Sindri sendum Gullu og Sidda Þór, Gullu og Kjartani, Gunnu Mundu, Bjössa og fjöl- skyldum þeirra okkar innileg- ustu samúðarkveðjur og biðjum Guð að gefa ykkur styrk á þessum erfiðu tímum. Hjördís Kristinsdóttir. Ég vil þakka þér, kæra vin- kona, fyrir allt þitt einlæga vin- arþel í gegnum árin sem við áttum saman hérna í Sand- gerði. Þú varst alltaf svo ynd- isleg og góð við mig þegar ég átti sem erfiðast í mínum veik- indum sem og í einkalífi mínu. Sýndir þú mér kærleika, þol- inmæði og vináttu. Takk fyrir það, Þóra mín, ég er svo þakk- lát Guði að hafa fengið að kynn- ast þér og átt þig að. Það var oft fjör hjá okkur á Suðurgötunni þar sem þú bjóst, það var nú ýmislegt sem við brölluðum saman, mikið hlegið og oft kátt hjá okkur, langt fram á nótt. Ég votta öllum aðstandend- um mína einlægu samúð, Guð geymi þig mín kæra. Þú fyllir líf mitt ást og yl, svo aldrei bar á skugga. Hvort á nú lífið ekkert til, sem auma sál má hugga! Þótt okkur finnist ævin tóm er ástvinirnir kveðja, minninganna mildu blóm mega hugann gleðja. (Ágúst Böðvarsson) Magga Hrönn Kjartansdóttir. Ég var 13 ára þegar hún fæddist og það var spennandi fyrir okkur stelpurnar í Staf- neshverfinu að fylgjast með stækkandi hópi barnabarna Gunnu og Guðmundar í Bala. Næst þegar leiðir okkar lágu saman var hún 13 ára og ég ný- flutt í Sandgerði með tvo litla stráka. Þá passaði hún fyrir mig. Eftir það slitnaði streng- urinn ekki. Þóra var einstak- lega góð manneskja. Glaðlynd og yfirveguð. Hún lagði aldrei illt orð til nokkurs manns. Ég minnist þess er ég var að leita í huganum eftir aðila í Félags- málaráð fyrir bæjarfélagið árið 1994. Ég bankaði upp hjá Þóru, því hún kom fyrst upp í hug- ann. „Ég,“ sagði Þóra og horfði stórum augum á mig. „Held- urðu að ég valdi því?“ Svona var hún, hógvær og aldrei að trana sér fram og vildi þarna vera viss um að hún réði við verkefnið. En að barnavernd- armálunum starfaði hún svo með miklum sóma í nokkur ár. Eftir að hún flutti til Dan- merkur var óhjákvæmilega minna samband. En þá kom Facebook að góðum notum. Ég var stödd hjá syni mínum í Sönderborg í september í fyrra en sá mér ekki fært að heim- sækja hana í Vejle. Hringdi í hana og hitti þá á daginn sem hún fékk vondu fréttirnar. Þá grétum við saman alveg eins og við höfðum hlegið saman oft áð- ur. En baráttukonan Þóra var nú ekkert á því að gefast upp og barðist eins og hetja fram á síðasta klukkutíma. Ég heim- sótti hana rúmri viku fyrir and- látið og mér finnst erfitt að trúa því að hún sé farin. En ég veit að það verður vel tekið á móti henni. Ég kveð yndislega konu sem skilur eftir sig góðar minningar í mörgum hjörtum. Í margra huga er minning skær, og mynd í hjarta geymd. Stöðugt okkur stendur nær, stund sem ekki er gleymd. Nú komið er að kveðjustund, klökkvi hjartað sker, genginn ertu Guðs á fund, sem góður líknar þér. (Kristján Runólfsson) Ég votta börnum hennar Gullu og Sidda, augasteinunum hennar, barnabörnunum þrem, foreldrum og hennar góðu vin- konum mína innilegustu samúð. Sigurbjörg Eiríksdóttir (Silla). Þóra Jóhanna Kjartansdóttir HINSTA KVEÐJA Amma mín, ég elska þig og sakna þín. Nú líður þér ekki illa. Þinn ömmulingur, Óliver Adam.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.