Vera - 01.02.1999, Blaðsíða 20

Vera - 01.02.1999, Blaðsíða 20
Nóra er hetja Þegar Bruðuheimili Ibsens var fyrst sett a svið i Konunglega leikhúsinu í Kaupmannahöfn fyrir 120 árum olli það miklu fjaðrafoki og kom af stað umræðu sem teygði anga sína um alla Evrópu. Nóra Helmer ögraði mjög viðteknum siðareglum og uppbyggingu samfélagsins með hinum fræga hurðaskelli þegar hún hafði ákveðið að yfirgefa indakonur fögnuðu þeim kvenfrelsissjónarmiðum sem þar má finna. Heiða Jóhannsdóttir og Sigrún Erla Egilsdóttir fóru að sjá nýjustu uppfærslu Þjóðleikhússins á Brúðuheimilinu og veltu því fyrir sér hvort hug- myndir leikritsins eigi erindi við ungar konur í dag. Að ágætri sýningu lokinni vöknuðu eftirfarandi Brúðuheimili eiginmann sinn og börn. Margir fordæmdu leikrit- hugleiðingar með þeim. ið og sögðu það sýna siðspillingu en kvenrétt- r t S: Eins og gagnrýnendur hafa bent á má alveg eins líta á leik- ritið sem almenna samfélagsgreiningu, greiningu á hjónaband- inu, samskiptum kynjanna og kynjahlutverkum, eins og grein- ingu á stöðu konunnar. Ibsen fer þarna mjög náið í saumana á hlutverki hvors kyns fyrir sig, þótt Nóra sé aðalþersónan, hetj- an og hugsjónamanneskjan. H: Eiginmaður Nóru, Þorvaldur Helmer, er e.t.v. fulltrúi raunsæ- islegrar hugsunar því hann veit hversu harðir dómar samfé- lagsins eru. Þegar Nóra falsar undirskrift föður síns í þeim til- gangi að reyna að þjarga heilsu eiginmannsins stefnir hún bæði fjárhagslegu og félagslegu öryggi fjölskyldunnar í hættu. í sinni barnslegu einlægni trúir hún að þau hjónin geti sigrað með því að standa saman og bjóða siðareglum samfélagsins byrginn. Það er með því hugarfari sem hún gengur út úr þessu átta ára hjónabandi. S: Leikritinu sleppir þar sem Nóra skellir hurðinni á nefið á 20 Á meðan allt lék I lyndi hjá Helmer hjónunum. Elfa Ósk Ólafsdóttir leikur Nóru og Baltasar Kormákur Þorvald.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.