Tónlistin - 01.06.1946, Blaðsíða 42

Tónlistin - 01.06.1946, Blaðsíða 42
40 TÓNLISTIN Tivoli-söngstjórans Lumbye. Veiki söng- urinn stakk þægilega í stúf vfó þrúSg- an heljarkraft, sem víSa var meS góSum tilþrifum. SigurSur ÞórSarson er mjúk- hentur og liSlegur stjómandi meS góS kapelmeistaraeinkenni, Tátlaus «n kvik- legur í hljóSfallshreyfingu. Einsöng höfSu meS höndum Einar Ólafsson og Haraldur Kristjánsson, en Fritz Weiss- happel var traust stoS viS flygilinn. Björgvin Guðmundss. kom með Kant- ötukói* Akureyrar til þess aS kynna óra- tóríu sína, Örlagagátuna, viS kvæSáflokk Stephans G. Stephanssonar. VerkiS er samiS af mikilli sönggleSi, laust viS heila- brot' nýja tímans. Björgvin „músísérar" eftir hjartans lyst, formar laglínu sína meS staSgóSum þríhljómum og hefS- bundnum undirleik í ætt viS síSbarok- timann, og þannig tekst honum oft aS spenna atvikarásina til dramatískra átaka viS efniS meS hermiröddun og fúgeruS- um tónbálki, svo aS fram koma eftir- minnileg áhrif stórkostlégra hljómstöpla. 1 verkinu skiptist á fölskvalaus hugar- gleSi, gneip kátína, ógnþrungnir feikn- stafir, grimmúSugar eggjanir og trega- blandinn söknuSur. Bogi sönglínunnar er oft mjög haglega spenntur, en undirbygg- ingin verSur aS nokkru afskipt í lýsing- unni á textanum, svo aS nokkuS kennir fábrevtileika í hljóSfærislesfum stuSningi. Kórinn söng undir óskeikulli stjórn höfundarins, sem treysti á óbrigSult minni. RaddgæSi sóprans og tenórs bera af sak- ir fyllingarmikils og mjúks hreims, og altinn bregzt hvergi, en bassinn er eftir- bátur vegna vöntunar á breiSum blæ und- irstöSunnar ' og fipast í tónhæfni, svo aS vart verSur misræmis milli radda, vegna þess aS neSsta röddin sækir upp og þrengir kost grannradda sinna, sem einnig leita þá hærra. Einsöngvarar voru Helga Jónsdóttir, Ingibjörg Ólafsdóttir, Björg Baldvins- dóttir, Ingibjörg Steingrímsdóttir, Hreinn Pálsson, Hermann Stefánsson og Ólafur Magnsson, og reyndust þau höfundin- um hinar styrkustu stoSír. Lena Otter- stedt var hinn samvizkusami píanó-undir- leikari, gædd árvekni og dugnaSi í hvers- kyns vanda. — Ekkert félag á landinu hefir helgaS krafta sína óskipta starfi eiiis manns, svo sem gert hefir Kantötu- kórinn; hann hefir af ósleitilegri og dyggSaríkri trúmennsku svarizt í fóst- bræSralag viS alþýSlegan laghöfund og rutt honum braut til sjálfsagSrar viSur- kenningár. Slík félög eru gildir stofnar og sterkir, sem líklegir eru til hins mesta og bezta þroska, landslýS öllum til auk- ins andlegs velfarnaSar. Britta Heldt og Magnús Gíslason 'stóSu saman aS söngskemmtun og sýndu æskuléttan söng sinn í fyrsta sinni hér í liorg. Þrátt fyrir mjög litinn aldur og litla reynslu virtist Britta hafa eindregna hæfileika til góSrar framgöngu á sviSi þótt röddin virtist í fyrstu smá og öndun- artækni óskýr. Bezt tókst henni aS sveifla fram glensríku dansstefi eftir Ture Rangström meS fullkomnum eSIileik. Magnús á eftir aS tileinka sér hljóSlausa skiptingu milli registra, þótt rödd hans sé hljómmikil á miSsviSi. Bassi hans er mótaSur nokkrum þrótti en skortir 'enn sveigjanléik og tilbreytingu í sléttum ljóSasöng. HiS stórbrotna lag Sjögrens Bergmanden flutti hann af talsverSum myndugleik, og var fengur aS því aS kynn- ast svo kynngimögnuSum tónum norrænn- ar dýptar. Fritz Weisshappel sá mætavel um undirleikinn. Utanfararkór Sambands íslenzkra karlakóra lét til sín hevra áöur en hann hélt til NorSurlanda. Rögnvaldur Sigur- jónsson var ráSinn meÖ kórnum til aS- stoSar, og lék hanri meS prýSi tvö lög eftir hvorn', Prokofieff og Chopin. Und- ir mjög góSri handleiSslu Ingimundar Árnasonar og Jóns Halldórssonar söng kórinn fimm íslenzk lög og f jögur útlend, og báru þjóSlögin af sakir ferskrar radd- setriingar og kröftugrar og hreinnar sönglínu meS nýstárlegum eftirlíkingum í kvintfúgustíl, Ár vas alda (Þórarinn Jónsson) og Sé ég eftir sauSiinum (Erriil
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Tónlistin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.