Tónlistin - 01.06.1946, Blaðsíða 35

Tónlistin - 01.06.1946, Blaðsíða 35
TÓNLISTIN 33 : Söngfélögin, sem ég hefi starfað í, eru orSin allmórg. Mikil var vinnan og fyrirhófnin viS allar æfingarnar. Þetta er samanlagt oröinn langur timi í fimmtíu og fimm ár. Þrettán fyrstu árin söng ég kauplaust í kirkjukórnum. Svo varð kaupiS tólf krónur á mánuSi. Seinna bað ég um þriggja króna launahækkun en f ékk það ekki. Þá hætti ég um tima en byrj- aði aftur. Brynjólfur Þorláksson var söngstjóri á sögulegasta „konsertinum", sem ég man eftir. Hann var alltaf mikill smekkmaður og Iista-stjórnandi. Við vorum alls sextán, sem sungum þar sam- an í karlakór, og höfðum „viskí" bak við tjöldin í Gúttó til að mýkja okkur. Þetta var rétt um lokin. ÖU skipin voru inni, mikið af norskum og færeyskum skipum. Við sungum m. a. „Sjömanden" og feng- um dynjandi lófaklapp. Þegar söngurinn var úti, „marséruðum" við niður í gegn- um Bryggjuhúsið og sungum „Sjöman- den" út yfir höfnina, en sjómennirnir úti á skipunum klöppuðu og hrópuðu af fögnuði. Þá var líf og fjör. Þá var bær- inn eins og eitt heimili. Þeir gera það ekki núna. Nú er allt orðið svo fint, allt orðið eintómir flokkadrættir og innilokun. Fyrsta söngfélagið, sem ég var í, hét „Svanurinn", sem Þorsteinn Jónsson stjórnaði. Hann kenndi með fiSlu, bráð- músíkalskur maður, alveg sjálfmenntað- ur, allt náttúrugáfa. Hann var inndæll maður. En' elskulegasti söngstjóri, sem ég hefi þeklrt, er hinn hjartanlega músík- alski Jón Haíldórsson. Einu sinni sagði Sigfús Einarsson við mig: „Ef þú hefðir siglt, Gísli, þá hefðir þú orðið Caruso nr. I og hinn nr. 2." Svo sagði hann ekki meira. — Ég er guði þakklátur fyrir allt, sem liðið er, það yfirstandandi og það ókomna. Ég veit ekki, hvort ég hefði haft nokkuð gott af þessum lærdómi. Það verður allt svo „mekanískt" hjá þessum útlærðu. Það er eins og það vanti eitt- hvað af andanum í röddina. Maður á að syngja eins og fugl af fögnuði, þrá og eðlishvöt. í gamla daga fórum við í skemmtiferð- ir með Reykjavíkinni gömlu. Ég stóð fyr- ir því. Við fórum ekki nema.ve.ður væri gott. Þá voru drifnar upp auglýsingar á götuhornunum snemma á morgnana, lagt af stað kl. 10 og farið upp á Akranes eða eitthvað þessháttar. Þá spiluðum við á Iúðrana til kl. 4 eða 5 á eftirmiðdöguu- um. Og þá var byrjað að syngja og sung- ið alltaf þangað til við komum heim k 2—3 um nóttina. Það var sú mesta „ópera", sem ég hefi tekið þátt í, þetta tíu klukkustundir í einum rykk, — og svo að hafa blásið á lúðrana 6—7 tíma fyrst. En þetta var ekki nema einstaka dag. Svo heyrðist ekki hljóð úr horni lengi á milli. Annað nú, síðan útvarpið kom, nú er þessi sífelldi sveljandi á hvers manns heimili alla daga. Það liggur við, að ég sé farinn að þreytast á því. Ann- ars finnst mér ég alltaf vera sama barn- ið er ég var, þegar ég söng sjö ára á Geirstúni fyrir Vesturbæinn, ¦— einkum þegar ég hugsa um vorið. En maður gef- ur sér sjaldan tíma til þess. Alltaf er stöðugt annríki.. En þó er vinnan í sjálfu sér það einasta, sem dugar, það eiriasta, sem maður þráir og saknar, ef maður verður án hennar. Og kannske er það þessi eilífa þjónusta, sem heldur manni í skefjum." Svo fórust hinum sjötuga alþýðusöngv- ara orð. Ummæli hans eru opinská og drengileg eins og títt er um sanna lista- menn í hjarta. „Tónlistin" tekur undir hinar mörgu árnaðaróskir Gisla til handa, jjakkar honum af heilhug dáðríka þátt- töku í sönglífi landsins' og biður honum góðs farnaðar á ókominni ævileið. Gerðu þér far um — jafnvel þótt þú aðeins hafir litla rödd — að syngja hljóð- færislaust frá blaðinu; þá mun næm- leiki heyrnar þinnar ávallt aukast. En ef þú hefir hljómmikla rödd, láttu þá ekkcrt tækifæri ónotað til þess að þroska bana ílcoðaðu hana sem þá fegurstu gjöf, er forsjónin hefir veitt þér! Schumann.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Tónlistin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.