Tónlistin - 01.06.1946, Blaðsíða 7

Tónlistin - 01.06.1946, Blaðsíða 7
TÖNLISTIN Sigvalda að leggja fyrir sig ævistarf læknisins, en láta tónverk allt fyrst um sinn mæta afgangi stopulla frí- stunda, þótt máttur tónanna hefði þegar náð miklum ítökum í hug liins unga menntamanns. Honum tókst að ljúka ásetningi sínum til fulls og varðveita gullið jafnvægi milli skyldu og skemmtunar. Tví- tengslin voru orðin að sálrænum veruleika. Skylda læknisins efldi skemmtun tónskáldsins og öfugt Svo fjarskyldir sem báðir þættir Ivítengslanna voru, því harðari þrautir hefir kostað að leiða þá saman til gifturikrar einingar. En læknisstörf Sigvalda og tónsmíðav um þrjátíu ára skeið sýna okkur lióslega, hve heilladrjúg lausnin hefir reynzt. Þetta er sú hlið, sem að manninum sjálfum snvr, þróun persónuleika hans og þióðfélaffsvit- undar. En nú væri' reynandi að lita á þá hliðina, sem að tónrænu starfi lians snýr, mefa tónlistaHVfimln" hans og gildi þess fyrir þjóðina, en það er einmitt tilefni þessarar stuttu greinar. Einar skáld Benediktsson er eiít sinn staddur á stúdentamóti í Stokk- hólmi með gestum frá hinum nor- rænu löndum. Þar heyrir hann þá spilað las, gamalkunnugt frá vist- inni í Latinuskólanum í Reykjavík. £>essir bandgengnu tónar snerta dvpstu vitund skáldsins oa leiða fram á siónarsvið hans maraar lúifar endurminningar. Bersvnilegt er á Ivsinau Einárs, að sönamaður hefir hann 'verið íjóður' og ofur minnn.fmr 'á tónferð alla. Þetta ^nmla lag hefir búið i undirvitund hans um fjölda ára, og nú brýzt bað fram sem vitrun úr leyndustu hug- arfylgsnum. Einar er gagntekinn af einfaldleik þessa sænska lags, Jijartanleik þess og hreinleik, og hann gerir lagið að glæstri fyrir- mynd hins skapandi anda. En þó er eins og verði hann lostirtií undrun við heyrn þessara óbrotnu töna. Hann furðar sig á hví. að lislin geti verið svo auðsótt sköpun og skiln- ingi án þess þó að glata gildi sinu: .Tá, þetta var listin, sú heilaga, háa, að hækkast ei yfir hið daglega lága, að stilla ei hjartnanna hörpur að nviu. að hljóma þeim næst, því það er þeim kærst; að forðast ei leik hinnar léttu gicfu, að leita ei neins af því það sé f jærst - oa bliki þér sjónir af In'artara degi að bera þær varlega á annara vegi. Þegar rennt er augum yfir lífs- starf Sigvalda Kaldalóns, verður þetta kvæði stórmeistarans öruga leiðsögn að kjarna efnisins. Það skýrir fyrir okkur, hvað til þess ber, að harpa Sigvalda hefir fundið end- uróm svo víða vegu sem raun er á orðin. Lög Sigvalda eru hreinborin afkvæmi ómengaðrar sönglundar fyrst 'og fremst. Þau þræða enaar krókaleiðir vándmetinna heila- brota, sem langan tima biða viður- kenninaar, heldur éru þáu kveðin beirít út úr frjórri og aúðugri söngvásál, sem samrýmíst daglegu lífi bióðarbarnsins með bvi að slá á þekka o.s hiartfólgna strenaí. Nú ér svo kömið," að sérhver sönavari tekur lög Sigválda til meðferðar," en
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Tónlistin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.