Tónlistin - 01.06.1946, Blaðsíða 40

Tónlistin - 01.06.1946, Blaðsíða 40
38 TÓNLISTIN en auka sífellt viS krafta sína; ekki mun ÞjóSleikhsúiS geta starfaS nema meS virkri aSstoS góSrar hljómsveitar, svo aS ekki virSist ótímabært aS hafizt verSi handa um fastan samleik bæjarhljóm- sveitar í Reykjavík. VarS þetta tilfinn- anlegt á fyrrgreindum hljómleikum, meS fáliSaSri og vanskipaSri hljómsveit, sem alls ekki var fær um aS birta þanti arn- súg stórfelldra umbrota, sem hleSst upp viS góSa uppfærslu á snilliverkum Sibeli- usar. Hlutverk Victors Urbantschitsch sem stjórnanda var því vandasamt og vanþakklátt meS svo takmörkuSum kröft- um. Wilhelm Lanzky-Otto er ágætur tón- HstarmaSur, fjölhæfur og duglegur svo aS fátítt er. Píanisti er hann í bezta lagi, svo aS Hándel-tilbrigSi Brahms virSast ekki valda honum merkjanlegum örSug- leikum, heldur gefa þau honum tækifæri til aS sýna klaveristískar aflraunir á háu stigi. Hornleikari er píanóleikarinn einn- ig meS prýSi, og hér er hann í fremstu röS. „Ansats" hans er mjúkur og leikni hans lýtalítil; hinar hröSustu tónaraSir glitra í samfelldum línum, svo aS örsjald- an ber skugga á, og er þá vel borgiS svo viSkvæmu og vandblásnu hljóSfæri sem skógarhorniS er. Á píanóinu rétti hann eirxnig aS Chopin fagra og forkunnar vel úti látna kveSju meS víSþekktum verk- um hins pólska píanósnillings. Victor Ur- bantschitsch aSstoSaSi viS píanóiS meS vandaSri alúS. Guðmunda Elíasdóttir flutti ýmis sönglög og aríur meS tryggri aSstoS Vict- ors Urbantschitsch. Söngkonan sýndi margar hliSar á góSri gáfu sinni meS fjölbreyttri efnisskrá. Einna mesta eft- irtekt vakti nýtt lag eftir Pál Pálsson, Nú andar næturblær, sem GuSmunda söng af góSum trúleik og lofsverSri viS- leitni til aS auSga verkefnaval sitt meS skammti frá samtíSinni, og ættu fleiri söngvarar okkar aS taka fordæmi hennar til gagngerSrar athugunar, ef þeir ekki vilja hætta á þá tvísýnu, aS fólk dauf- heyrist viS söngflutningi þeirra af þeirri einföldu ástæSu, aS forheimskun er ekki eftirsóknarverS, og allir hugsandi menn hljóta aS sjá, hvílík hætta er fólgin í því aS endurtaka fyrir hlustum landsmanna í sífellu sömu lögin. Slík upptugga hlýtur aS glæSa heimsku manna og valda stöSn- un. Lag Páls er alvarleg tilraun til þess aS kafa dýpra en hér hefir tiSkazt hingaS til í sönglagagerS á fyrsta fjórSungi ald- arinnar. Bygging þess er höfug og sver sig í ætt viS finnska skógar-rómantík, hljómarnir eru litauSugir i krómatík sinni og spretta f ram í eSlilegri rás rökrænnnar framvindu. GuSmunda flutti söng sinn af listrænni löngun og ágætum smekk, en rödd hennar á eftir aS öSlast fyllra sam- ræmi í hljóSstafasetningu og frekara sjálfstæSi. Söngfélagið Harpa meS aðstoð hljóm- sveitar undir skilmerkilegri stjórn Ro- bert Abraham söng ÖrlagaljóS Brhams og 79. kantötu Bachs, en ein flutti hljóm- sveitin kveSjusymfóníu Haydns. Vegna óhentugs húsnæSis naut kórinn sín hvergi, og var þaS mjög slysalegt svo mikill feng- ur sem var aS verkefnunum. Kórista-sóló höfSti mjög þokkalega á hendi Helga Magnúsdóttir, Steinunn SigurSardóttir. Ingibjörg Einarsdóttir og Jón Halldórs- son. HljóSfærasóló fóru þeir hiS bezta meS, Karl Runólfsson og GuSlaugur Magnússon (trompet), Oddgeir Hjart- arson (flauta) ogHeinz Edelstein (celló). Kórinn var ekki allskostar nógu liSsterk- ur fyrir svo viSamikil verk meS öflugum hljómsveitarundirleik. (ÞaS er sitt hvaS aS syngja „a cappella" og svo meS or- kestri.) Aftur á móti sýndi hljómsveit- in marga góSa tilþrifaspretti. Erling B10ndal Bengtson sannaSi þaS meS íiljómleikum sínum, aS í honum býr efni í óvenjulegan cellista. Tækni svo ungs hljóSfæraleikara er furSulega mikil. þótt enn eigi tónninn eftir aS öSlast meiri ávala fyllingu, sem ekki er heldur til- tökumál. Var honum sýnt um aS skila viSfangsefnunum meS hreinni stílvitund.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Tónlistin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.