Tónlistin - 01.06.1946, Blaðsíða 39

Tónlistin - 01.06.1946, Blaðsíða 39
TÓNLISTIN 37 og fýrirhafnarleysi, og óbrigðull skiln- ingur hans á hinum tónræna kjarna er hin hreinasta fullkomnun í heimi fiðlar- ans. Sennilega þráir fiðluleikari allra tíma það mest að láta angandi blóm spretta undan hverju bogastroki, og það tek'st Busch, enda þótt ilmur tóna hans verði aldrei um of sætur né tónmál hans innantóm mærð. Leikur hans er málefnis- lega sannur og íburðarlaus, fram borinn af grundvallaðri trú á ódauðleik hinnar hljómandi fegurðar. Árni Kristjánsson var listamanninum holl stoð á hljómborð- inu. Lúðrasveit ameríska hersins flutti fyr- ir forgöngu kammermúsíkklúbbsins gamla og nýja tónlist fyrir blásturshljóð- færi undir stjórn Johns Corleys. Verkefn- in voru marglit og nýstárleg í búningi Roberts Kings, eftir Petzold (turnmús- ík), Orlando di Lasso, Jaromir Wein- berger (konsert fyrir Iúðrasveit og pák- ur), Hindemith (morgunmúsík, sónata fyrir trompet og píanó) og Robert King (forleikur og fúga), sem auk þess hafði útbúið skýringar, sem fylgdu verkun- urii. „Tónlistarfélaeio" lét flvtiá Messias, órátóríuverkið eftir Hándel í annað sinn með nýrri hlutverkaskiptingu. Blandaður kór (samkór virðist heldur óheppilegt heiti á kór með ósamstæðum röddum og ætti að leggjast niður sökum ó.srreinilegr- ar og villaridi hugmyndar um þesskonar hóp karla og; kvenna; hversvegna þá ekki áð veljá alveg eins nafni'S ,,ósamkór", þar sem raddirnar eru einmitt ekki saman um tónlegu' eðá ráddsviÖ?) og hljómsveit fluttu verkiS undir samvizkusamleírri stjórn Victors Urbantschitsch meo' Guð- mundu Eliasdóttur, Gurjrúnu Þorsteins- dóttur, Daníel Þorkelssyni og Roý Hick- man sem einsöngvurum. Kórnum var létt- ará um vik en í hiÖ fyrra skipti. þó varð þess vart. að sópraninn átti fullt í fangi merj aÖ klífa fyrirskrifaða hæí5 á lang- drégnum tónum hins erfiða kórbálks; altinn gefði sínum hlut hærra undir höfÖi merj hreimgórium söng, en karlradd- irnar voru yfirleitt of hlédrægar, svo að þúngi verksins naut sín ekki, og innsetn- ing í víxlröddun var víða hvergi nærri svo skýr sem skyldi. Roy Hickman bar af einsöngvurunum sakir góðrar kunnáttu sinnar og stílfestu, en Guðmunda Elías- dóttir var hikandi í tónhæfni og mistón- aði á stöku stað. GuSrún og Daníel leystu sína þætti með snoturleik. Einleikur var í öruggum höndum hjá Páli Isólfssyni, Guorúnu Waage, Birni Ólafssyni, Heinz Edelstein og Karli Runólfssyni. Jean Sibelius til heiSurs efndi kamm- ermúsíkklúbburinn til afmælishljóm- leika á 80. fæðingardegi þessa stórmeist- ara norrænnar tónlistar, 8. desember 1045. Strokhljómsveit Tónlistarskólans undir stjórn Urbantschitsch lék Romanze í C- dúr, Valse triste og þríþætta svítu, Ra- kastava, Árni Kristjánsson og Björn Ól- afsson fluttu sónatínu í E-dúr fyrir fiðlu og píanó, og enski söngvarinn Roy Hick- man söng þrjú lög. Sibelius er fyrst og fremst tónskáld hins symfóníska forms. Hljómsveitarverk hans eru óforgengileg- ar hetjudáðir norrænnar hugsunar, og þar birtist vidd hans og dýpt á allsherjar- máli hins menntaoa heims með þrungn- um undirtónum finnskrar náttúru að bak- hjarli. Á þessum tímamótum varð það áþreifanlegt, hve stórt skarð er enn ó- fyllt í tónlistarlífi okkar svo lengi sem hljómsveit er ekki tiltæk til uppfærslu á hinum fegurstu og stórbrotnustu verk- um, sem heimurinn hefir eignazt. Hér er ærið verkefni að leysa, sem óhjákvæmi- lega hlýtur að knýja á, svo framarlega sem við viljum gera kröfu til að kallast menning-arþjóðfélag. Kórsöngur er ágæt- ur og bráðnauðsynlegur, en við verðum samt að gæta þess með alla okkar mörgu' karlakóra og blönduðu kóra, að orka okk- ar fari ekki öll í að halda söngröddunum saman á kostnað hljóðfæranna. Symfón- íuhljómsveit á að vera kepoikefli allra þeirra. sem bera fyrir brjósti rétta þró- un íslenzkra tónlistarmála. Mjór er mik- ils vísir. Hljómsveitin á að byrja smátt
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Tónlistin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.