Heimilisritið - 01.03.1945, Blaðsíða 34

Heimilisritið - 01.03.1945, Blaðsíða 34
VERÐSKULDAÐAR SKAMMIR Hermaðurinn: —- Halló, mið- stöð, ég bað um hana með kvaðn- ingu. Haldið þér að ég hafi vilj- að tala við móður hennar? * OF HEIÐARLEGUR Anna: Segðu mér — hvers vegna ertu svona ill út í Öla? María: Hann lofaði að kyssa mig ebki — — og efndi loforð sitt! * Svona eru karlmennirnir Eiginkonan: Sástu mennina sem gláptu á stúlkuna þarna, þegar hún var að fara upp í á- ætlunarbílinn áðan? Eiginmaðurinn: Hvaða menn ? * ÞAÐ SKAL KOMA I LJÓS Sjúklingurinn: — Hinir lækn- arnir eru ekki á sama máli og þér, um hvað að rpér er. Læknirinn: — Jæja, jæja. Við skulum hara sjá til þegar þér eruð dauður! Þá skal það koma í Ijós hver rétt hefur fyrir sér. ÆTTARNAFN HERMANNSENS Svíakonungur var' á hersýn- ingu og vék sér að einum her- manninum. „Hvað heitið þér?“ spurði konungurinn allra náðarsamleg- ast þennan óbreytta þegn sinn. „Ættarnafn mitt er Andrée yðar hátign“. „Það er frægt nafn, já, eins og þér vitið, er það ekki?“ „Jú, jú, yðar hátign. Andrée ætlað að fljúga til Norðuipólsins' Lautinantinn sagði okkur það“. „Jæja, sagði lautinantinn ykk- 32 ur ekkert meira í því sambandi?" „Jú, hann sagði að það hefði verið auman að hann skyldi ekki hafa tekið mig með sér“. * Á VlSUM STAÐ Konan: Hugsaðu þér. Eg er búin að týna dem&ntshringnum mínum. Maðurinn: Vertu róleg. Eg fann liann í veskinu mínu. * Saknaði eiginmannsins Bára: Hvers saknar þú nú mest þegar þú ert gift og sezt í helgan stein ? Alda: Mannsins mins. # SPREN GIPtíÐUR — Kærastan mín sagði mér upp áðan? — Hvað kom til? — Það var púður á jakka- kraganum mínum. * EYDDI EINS OG BJÁNI — Eg hitti hann Óla mótor- ista í gærkvöldi. Hann var svo blankur að hann bað mig um að lána sér tíkall. Og þó er ekki nema vika síðan hann fékk út- borgað. -—- Var hann búinn að leggja allt í banka? — Nei. ég spurði hann ein- mitt hvað hann gerði við hír- una. Og hann sagðist eyða sumu í vín. sumu í kvenfólk og rest- inni eins og bjáni. ■ # EINHVER VARD AÐ GÆTA HANS Frúin (kemur með mann sinn til nágrannahjónanna: — Fyrir- gefið þið, en ég þarf að fara út i kvöld — maðurinn minn mætti víst eklti vera hérna á meðan. HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.