Heimilisritið - 01.03.1945, Side 47

sem sitja álengdar og hoifa á
kappliðið, sem þeir hafa tamið
leika listirnar eins og þeir vissu
alltaf að það myndi gera.
Þegar við bjuggumst til að
fara, snéri Joe Barnes sér að
mér. „Þetta er átakaniegt að sjá“,
sagði hann. Það var satt. Hún
var sannarlega átakanleg, þessi
ójafna viðureign, og það var
átakanlegt að sjá ringlað fólk
niðri á götunum. og sjálfir stóð-
um við á nokkumveginn óhult-
um stað og horfðum á slátrun-
ina eins og við værum að horfa
á knattspyrnukeppni. Annarlegt
líka að horfa á konumar niðri á
götunum, vitandi að þrumurskot-
anna og orustugnýrinn hlaut að
nísta hverja þeirra til hjárta, að
þessi viðureign var harmleikur,
er snart þær hverja og eina.
Um leið og við fórum, spurði
ég þýzkan liðsforingja um stór-
skotalið Pólverja.
„Það er ekki til“, svaraði hann.
„Ef þeir hefðu átt eina „75“,
hefðu þeir skotið okkur alla í
tættlur. Við hefðum verið tilvalið
skotmark."
Vð ókum til Westerplatte, lítill-
ar eyjar utan við Danzig. Þar
höfðu Pólverjar hergagnabúr. 1
fimm daga hafði lítil, pólsk liðs-
sveit haldið hólmanum, þrátt fyr-
ir skothríð úr 11 þuml. fal'byss-
um Schleswig-Holstein á örstuttu
færi, og þó að steypiflugvélar
létu 500 kg. sprengjum rigna yf-
ir hana. Það var eftirtektavert,
að sprengjur steypiflugvélanna
voru skaðvænni og hittu betur en
kúlur gamla herskipsins. Tvær
þessar 500 ,kg. sprengjur höfðu
hæft kringlótt, brynvarið byrgi,
sem var ekki meira en 40 íec að
þvermáli. Brynhlífin, 10 feta
þykk, úr stáli og steinsteypu
hafði undist upp og rifnað eins
og umbúðapappír. Nýlegar grafir
skammt þaðan geymdu leifar
Pólverjanna, sem höfðu verið þar
inni.
Berlín, 20. sept. 1939
Hitler léði okkur eina af þrjá-
tíu og tveggja farþega flugvélum
sínum til þess að komast í frá
Danzig.
Blöðin tala í kvöld hispurslaust
um frið. Frankfurter Zeitung seg-
ir: „Hvers vegna ættuBretarog
Frakkar að úthella blóði sínu við
Vesturgarðinn okkar? Þar sem
Pólland er nú horfið úr tölu ríkj-
anna, eru allir sáttmálar við það
úr sögunni". Allir Þjóðverjar,
sem ég hef talað við í dag, eru
fulltrúa um frið innan mánaðar.
Mér er ljóst, að friður, sem sam-
inn væri nú, yrði aöeins vopnahlé,
og meðan það stæði, myndi Hitl-
er grafa undan viðnámsþrótti
lýðræðisríkjanna en efla sina
eigin heri, unz hann væri einn
góðan veðurdag fullviss um, að
hann gæti vaðið yfir alla Vestar-
Evrópu.
Viðureign sú, sem er nú senn á
enda vestan við Varsjá, verðrr
sennilega sögufræg. Orustan við
Kutno er áþekk Tannenbergorust-
unni frægu. Eg spurði foringja
HEIMILISRITIÐ
45