Morgunblaðið - 21.02.2013, Side 31
MINNINGAR 31
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 21. FEBRÚAR 2013
✝ Ólafur BjarkiRagnarsson
fæddist í Reykjavík
28. júlí 1934. Hann
lést á Landspít-
alanum við Hring-
braut 10. febrúar
síðastliðinn. For-
eldrar hans voru
Helga Jósefsdóttir,
f. 21. október 1910,
d. 25. febrúar 1993,
og Ragnar Sigfús
Ólafsson, f. 16. mars 1908, d. 22.
desember 1985. Systir Ólafs
Bjarka var Guðrún Rósa, f. 24.
september 1931, d. 9. febrúar
2011, maki hennar Gunnar
Björnsson, f. 14. maí 1934.
Hinn 17. júlí 1955 kvæntist
Ólafur Bjarki Agnesi Guðnýju
Haraldsdóttur, f. 19. nóvember
1936, d. 22. maí 2007, foreldar
hennar voru Sigríður Pálína
Jónsdóttir, f. 24. mars 1913, d.
20. janúar 1993, og Haraldur
Sigurgeirsson, f. 6. október
1915, d. 15. apríl 2000. Börn
þeirra Bjarka og Agnesar eru:
1) Sigríður, f. 17. mars 1955,
maki Pétur Már Pétursson, f.
14. júní 1955, börn þeirra eru: a)
Pétur Bjarki, f. 23. júní 1979,
unnusta Kolbrún Gísladóttir, f.
3. desember 1985, b) Agnes
Ólöf, f. 31. október 1987, unnusti
Magnus Cavallini, f, 24. mars
1993, c) Sigríður Pálína, f. 10.
ágúst 1997.
Ólafur Bjarki lauk barna-
skólaprófi og kvöldskóla KFUM.
Fór síðan í Verzlunarskólann og
lauk þaðan prófi vorið 1956.
Hann hóf starfsferil sinn hjá Ol-
íuverzlun Íslands 1947 sem
sendill, síðan lá leið hans yfir í
Eimskip. Eftir útskrift réðst
hann sem skrifstofustjóri hjá
Útgerðarfélagi Akureyringa.
Árið 1961 fluttist fjölskyldan
suður og hann tók við skrif-
stofustjórastöðu hjá Bæj-
arútgerð Reykjavíkur. Árið
1968 var hann ráðinn sem skrif-
stofustjóri Skeljungs. Árið 1989
var hann skrifstofustjóri hjá
Sanitas og Sana. Að lokum hóf
hann aftur störf hjá Olíuverzlun
Íslands sem fjármálastjóri og
endaði störf sín í júlí 2004 sem
fulltrúi stjórnar og innri endur-
skoðandi, lauk þar með starfs-
ferlinum þar sem hann hóf hann
57 árum áður.
Helsta áhugamál og ástríða
Ólafs Bjarka var golfið. Sigrar
hans urðu fjölmargir, meðal
annars varð hann klúbbmeistari
GR fjórum sinnum, var í lands-
liði Íslands á heimsmeistaramóti
í Mexíkó 1966. Hann var for-
maður Golfklúbbs Reykjavíkur
1967-1969. Hann var sæmdur
gullmerki Golfklúbbs Reykja-
víkur og GSÍ fyrir vel unnin
störf í þágu golfíþróttarinnar.
Útför hans fer fram frá Foss-
vogskirkju í dag, 21. febrúar
2013, og hefst athöfnin kl. 15.
Arnar Kári Hall-
grímsson, f. 8. des-
ember 1986. 2)
Ragnar, f. 1. sept-
ember 1956, maki
Hólmfríður Jóna
Guðmundsdóttir, f.
8. nóvember 1960,
börn þeirra eru: a)
Björg Kristín, f. 31.
mars 1979, maki
Sigurgeir Árni Æg-
isson, f. 1. sept-
ember 1979, börn þeirra og
langafabörn Ólafs Bjarka eru:
aa) Ægir Frímann, f. 23. ágúst
2002, ab) Ómar Darri, f. 21. jan-
úar 2008. b) Ólafur Bjarki, f. 12.
júlí 1988, c) Ólöf Kolbrún, f. 12
júlí 1988. 3) Kristinn Ólafur, f.
30. júlí 1959, maki Helga Þór-
isdóttir, f. 21. nóvember 1960,
börn þeirra eru: a) Davíð Már, f.
9. maí 1987, b) Sigríður Kol-
brún, f. 31. ágúst 1990. 4) Har-
aldur, f. 7. apríl 1962, stjúpdótt-
ir hans a) Dagbjört Svana, f. 18.
janúar 1985, dóttir Jóhönnu
Þóreyjar Jónsdóttur, f. 14. jan-
úar 1960. 5) Helgi, f. 18. janúar
1965, maki Wanpen Srima, f. 5.
september 1965, börn þeirra
eru: a) Guðný, f. 24. september
1991, unnusti Bjarni Pálsson, f.
27. nóvember 1980, b) Agnes, f.
24. ágúst 1995, unnusti Svein
Baráttan var stutt, svolítið
ósanngjörn en hetjuleg. Þegar
upp var staðið var það lungna-
krabbi sem náði yfirhöndinni,
eitthvað sem enginn sá fyrir.
Einhvern tíma hafðir þú á orði
að það að verða langlegusjúk-
lingur væri eitthvað sem þú ótt-
aðist og gætir ekki hugsað þér í
ellinni. Vegir Guðs eru oft grýtt-
ir og ósanngjarnir en hann virð-
ist hafa bænheyrt þig og fært
þér greiða og beina leið til
mömmu. Í síðustu nautaveislu
okkar í lok desember varstu þeg-
ar byrjaður að plana næstu golf-
ferð á Vestfirði, vildir hafa góðan
tíma og plana þetta eins og þér
einum var lagið. Nákvæmnin var
eitthvað sem þér var í blóð borið
og minnist ég ferðar okkar á
Austfirði þegar nákvæm lýsing
byrjaði hvern dag á tímasetn-
ingu um sólarupprás. Hver við-
burður rak annan, morgunmat-
ur, golf, hádegismatur, golf og
kvöldmatur, allt á fyrirfram
ákveðnum tíma í sex daga ferða-
lagi. Réttsýnn varstu og sem
ungur drengur man ég eftir golf-
keppni og þar fékk ég dæmt á
mig vítishögg. Bar ég þetta und-
ir þig og fórum við yfir þetta með
reglubókinni og kom í ljós að vít-
ið var ranglega dæmt. Þú klapp-
aðir mér á kollinn og réttir mér
reglubókina og sagðir mér að
læra hana, því það að kunna
reglur sparar högg. En sagðir
mér jafnframt að hafa hana í
golfpokanum því enginn er svo
fróður að kunna allar reglur golf-
sins utan að. Góðar minningar á
ég um hvernig þið mamma fylgd-
uð okkur systkinunum í gegnum
HK, Handknattleiksfélag Kópa-
vogs, bæði sem leikmenn og síð-
ar í stjórn félagsins. Og nú síð-
ustu árin með barnabörnunum
Ólafi Bjarka og Ólöfu Kolbrúnu
á flesta leiki svo ekki sé minnst á
Evrópuleik HK í Kaupmanna-
höfn sem við fórum á. Ekki
minkaði áhuginn þegar Ólafur
Bjarki fór í atvinnumennsku og
þú mættur með forritið og vissir
nákvæmlega möguleika á sigri í
öllum leikjum og ótrúlega sann-
spár. Við systkinin höfðum
áhyggjur af þér eftir að mamma
dó þar sem hún hafði séð um
heimilið og þú eins og við köll-
uðum það að vera síðasti hús-
bóndinn. En stoltur var ég af þér
hvernig þú brást við einn og
hélst áfram fallegt heimili. Ófáar
veislur voru þegar þú bauðst
fjölskyldunni í mat þar sem dúk-
ur var á borðum og tauservíettur
á fallega uppdekkuðu margrétta
borðinu. En einfaldleikinn var
líka til þegar þú bauðst í hádeg-
ismat á laugardegi í saltfisk og
hamsa. Til marks um snyrti-
mennsku og glæsileika sem
geislaði af þér og fór ekki fram
hjá neinum var þegar langafast-
rákarnir komu báðir, Ægir Frí-
mann og Ómar Darri, til mín
með bindi sem ég hafði skilið eft-
ir á stólbaki í stofunni og spurðu
hvar langafi væri. Þeirra mæli-
kvarði var bindið en þeir voru
vissir um að þú ættir það þar
sem þú mættir alltaf uppáklædd-
ur með bindi. Góðar minningar
munu lifa og eflaust munum við
gera grín að mörgu í þínu fari
þegar fram líða stundir því þú
varst ótrúlega fyndinn þó að þú
hefðir ekki hugmynd um það.
Þegar við kvöddum þig var hvísl-
að að mamma væri komin að
sækja þig en það væri fullt af
öðru fólki með henni þannig að
ég er fullviss um að leið þín er
greið í góðum hópi með mömmu
aftur þér við hlið.
Ragnar Ólafsson.
Í dag kveð ég föður minn og
góðan vin, Ólaf Bjarka, sem lést
eftir stutta sjúkralegu. Hann
háði baráttu við sjúkdóm sem
ekki var vitað hvað var fyrr en
eftir andlát hans. Faðir minn var
ákveðinn uppalandi og má segja
að hann og mamma hafi kannski
verið pínu jing og jang í uppeld-
inu, mamma alltaf ljúf og ynd-
isleg á móti ákveðni hans. Hann
vann mjög mikið á uppvaxtarár-
um okkar krakkanna og var lítið
heima. En við fylgdum honum
oft upp á golfvöll, ég man þegar
ég fór með honum og dró fyrir
hann golfkerruna einhverjar hol-
ur en svo settist maður á pokann
og hann þurfti að draga mig og
golfsettið líka. Við fengum golf-
bakteríuna fljótt og vorum
skráðir í Golfklúbb Reykjavíkur
mjög snemma, held að ég hafi
verið átta ára. Eftir að við kom-
umst á fullorðinsárin gaf hann
meira af sér og fylgdi okkur vel
eftir bæði í handboltanum og
golfinu. Margar matarveislurnar
hélt hann eftir að mamma kvaddi
og hann eldaði oft fyrir hátt í
tuttugu manns eins og ekkert
væri. Það eru ljúfar minningar
frá því þegar hann bauð í saltfisk
á laugardögum og svo á karla-
kvöldum í nautakjöt. Við fórum
seinni árin á haustin í golfferðir
innanlands í viku í senn og varð
Austurlandið oftast fyrir valinu.
Við fórum síðast tveir seinnipart
ágústmánaðar 2012 norður á Ak-
ureyri og gistum í sumarhúsi í
Kjarnaskógi. Við áttum þá ljúft
kvöld með systkinum mömmu og
mökum, grilluðum og fengum
okkur rauðvín með. Er ég mjög
feginn að við skulum hafa fengið
þau til okkar þetta kvöld. Það er
með söknuði og þakklæti sem ég
kveð pabba, hann var mín fyr-
irmynd og hef ég alla tíð litið upp
til hans og mun gera þar til ég
kveð þetta líf.
Kristinn Ólafur Ólafsson.
Við tókumst á við sjálfan
Landsbankann. Tveir ungir lög-
menn og Óli Kr. í Olís með Ólaf
Bjarka Ragnarsson okkur við
hlið. Rólegur og yfirvegaður
lagði Bjarki okkur gott til og
gætti að því að áræðnin bæri
ekki skynsemina ofurliði. Undir
föðurlegri leiðsögn lærðist að
halda öllum dyrum opnum,
brjóta ekki brýr að baki sér; í því
fælust lausnirnar. Í miðjum há-
vaðanum fórum við Óli og púst-
uðum um stund í Andakílsá.
Þangað mætti Bjarki í einkenn-
isbúningi sínum, bleiserjakka-
num, blárri skyrtu og með bindi.
Lagði fyrir okkur pappíra og
gögn. Laus við okkur hafði hann
farið í bankann, leitað úrræða,
bryddað upp á nýjum hugmynd-
um, lagt drög að sáttum. Þannig
voru vinnubrögðin ævinlega,
hyggin, uppbyggileg og farsæl.
Því fór allt vel að lokum.
Nú þegar komið er að öðrum
lokum minnist ég Ólafs Bjarka
Ragnarsson með þökk og virð-
ingu. Samvinna og vinátta við
einstaklega vandaðan mann hef-
ur reynst mér lærdómsrík og
mikils virði allt lífið.
Í Guðs friði.
Óskar Magnússon.
Til Flórída barst mér sú sorg-
arfregn að skólabróðir minn og
vinur Ólafur Bjarki Ragnarsson
væri látinn. Hugurinn reikar til
baka til skólaáranna okkar í
Verslunarskólanum þar sem við
vorum bekkjarbræður í nokkur
ár. Ólafur var að vísu 3-4 árum
eldri en flestir bekkjarbræður og
systur okkar voru, og á þeim ár-
um var hann auðvitað miklu
miklu eldri en við hin sem vorum
í bekknum. Hann var meira að
segja í sambúð og því auðvitað á
allt allt öðru plani en við hin.
Ég man vel þann dag þegar
Bjarki fór með mig upp á gamla
golfvöll Golfklúbbs Reykjavíkur
sem var við Bústaðaveginn og lá
í nágrenni þar sem nú er Kringl-
an og Háaleitishverfið. Vildi
hann sýna mér dásemdir golf-
íþróttarinnar, en á þeim tíma var
ég því miður ekki móttækilegur
fyrir töfrum þessarar góðu
íþróttar. Mörgum árum seinna
var Bjarki formaður Golfklúbbs
Reykjavíkur og á þeim tíma var
góð tekjulind golfklúbba að
halda svokallaðar firmakeppnir
þar sem fyrirtæki greiddu smá-
upphæð til að taka þátt í þessum
keppnum. Var svo fulltrúum fyr-
irtækjanna boðið í móttöku við
lok keppninnar og þar afhent
verðlaun og boðið upp á hress-
ingu. Það var einmitt í einni
slíkri móttöku sem Bjarki for-
maður bauð þeim sem ekkert
höfðu kynnst þessari íþrótt að fá
þrjá ókeypis tíma hjá golfkenn-
ara klúbbsins – svona til að fá
smá tilfinningu fyrir íþróttinni.
Skrifaði ég mig á tíma hjá Þor-
valdi Ásgeirssyni kennara og það
var byrjunin á því að ég fór að
iðka þessa skemmtilegu íþrótt.
Í byrjun hitti ég auðvitað aldr-
ei þessa litlu hvítu kúlu og skildi
ekkert í því hversu erfitt það
virtist að hitta hana, hvað þá að
láta hana fara í þá átt sem maður
ætlaði henni að fara. Ég hef
ávallt verið þakklátur Bjarka
vini mínum fyrir þetta uppátæki
að bjóða okkur að kynnast golf-
inu á þennan hátt.
Það var dálítið erfitt að fá
Bjarka til að mæta á endurfundi
árgangsins okkar úr Versló, en
fyrir um þremur árum tókst það
loksins og lét hann sig ekki vanta
eftir að hafa hitt gömlu skóla-
félagana aftur eftir langan að-
skilnað. Ég var svo heppinn að
Bjarki bauð mér nokkrum sinn-
um með sér í golf – og öfugt – og
voru það hreinar unaðsstundir –
að sjá þennan gamla golfkappa
sveifla kylfunni sinni og enn með
þessa mjúku og fallegu sveiflu
sem einkenndi golfið hans alla
tíð.
Ég þakka Bjarka fyrir allan
hans vinskap og sérstaklega fyr-
ir þolinmæðina að koma mér í
golfið – vona svo sannarlega að
hans bíði fallegir og grænir golf-
vellir hinum megin og góðir end-
urfundir við látna eiginkonu. Ég
votta fjölskyldu hans samúð
mína – minningin um góðan og
heiðarlegan dreng mun lengi lifa
Kristmann Magnússon.
Ólafur Bjarki
Ragnarsson
Innilegar þakkir fyrir sýnda samúð og vinar-
hug við andlát og útför
SVANHILDAR JÓNSDÓTTUR,
Kristnibraut 2,
Reykjavík.
Sérstakar þakkir fær starfsfólkið á hjúkrunar-
heimilinu Eir fyrir góða umönnun og hlýhug í hennar garð.
Bjarni Þórarinsson,
Jón Rúnar Bjarnason, Jóhanna Björnsdóttir,
Anna Bjarnadóttir, Birgir Kristmannsson,
Þórarinn Bjarnason, Marý Björk Sigurðardóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
ÞORSTEINN ELÍSSON,
Laxárdal,
síðast til heimilis í Glósölum 7,
Kópavogi,
verður jarðsunginn frá Prestsbakkakirkju í
Hrútafirði laugardaginn 23. febrúar kl. 14.00.
Guðný S. Þorsteinsdóttir, Sveinn Karlsson,
Guðrún Þorsteinsdóttir, Jón Einarsson,
Karólína D. Þorsteinsdóttir, Böðvar Stefánsson,
Elínborg Þorsteinsdóttir, Bergvin Sævar Guðmundsson,
Ólöf Þorsteinsdóttir, Böðvar Sigvaldi Böðvarsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Elskuleg móðir okkar og amma,
VIGDÍS SVERRISDÓTTIR
frá Hvammi,
Norðurárdal,
lést fimmtudaginn 14. febrúar á dvalar-
heimilinu Grund við Hringbraut.
Útförin fer fram í Neskirkju föstudaginn
22. febrúar kl. 13.00.
Anna Vigdís Jónsdóttir, Jörundur Svavar Guðmundsson,
Sigurlaug Jónsdóttir, Hallgrímur Þorsteinn Magnússon,
Sverrir Jónsson, Danfríður Kristjónsdóttir,
Sigbjörn Jónsson, Valgerður Hildibrandsdóttir
og ömmubörn.
✝
Ástkær móðir mín,
KRISTÍN STEINUNN LÁRUSDÓTTIR,
áður til heimilis í Gnoðarvogi 36,
Reykjavík,
andaðist í Skógarbæ sunnudaginn
10. febrúar.
Útför hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hinnar látnu.
Kjartan Jónsson.
✝
Elsku hjartans maðurinn minn, yndislegi faðir
okkar, bróðir, tengdasonur, sonur og mágur,
STEINAR ÖRN INGIMUNDARSON,
Fannafold 227,
Reykjavík,
lést í faðmi fjölskyldu sinnar á líknardeildinni
í Kópavogi aðfaranótt sunnudagsins
17. febrúar.
Útförin fer fram frá Grafarvogskirkju mánudaginn 25. febrúar
kl. 11.00.
Jóna Margrét Sigurðardóttir,
Þór Steinarsson, Þyri Þorvaldsdóttir,
Hrund Steinarsdóttir,
Björk Steinarsdóttir,
Óskar Ingimundarson, Hrafnhildur Halldórsdóttir,
Jón Þór Ingimundarson, Helena Ingvadóttir,
Ingi Pétur Ingimundarson, Sigrún Pálsdóttir,
Unnar Smári Ingimundarson,Elín Berglind Viktorsdóttir,
Margrét Ingimundardóttir, Ingimundur Óskarsson,
Sigurður Atli Elísson, Guðrún Auður Böðvarsdóttir.
✝
Móðir mín og frænka,
JÓNÍNA ÓFEIGSDÓTTIR,
Næfurholti,
verður jarðsungin frá Skarðskirkju á Landi
laugardaginn 23. febrúar kl. 13:00.
Ófeigur Ófeigsson,
Elín Káradóttir
og fjölskyldur.
✝
Faðir okkar,
PÁLL SIGURÐSSON,
fyrrverandi mjólkurbússtjóri
á Ísafirði,
sem lést föstudaginn 15. febrúar, verður
jarðsunginn frá Ísafjarðarkirkju föstudaginn
22. febrúar kl. 14.00.
Dætur hins látna.