Félagsbréf - 01.06.1961, Blaðsíða 55

Félagsbréf - 01.06.1961, Blaðsíða 55
FÉLAGSBRÉF 53 nutu þá verðskuldaðra vinsælda og það svo, að sú bók er fyrir löngu uppseld. Ekki geta þessar strákasagnir talízt til háfleygra bókmennta, enda mun höfund- urinn sízt til þess ætlast, en frásögnin er hvarvetna fjörleg og hressileg, og Hendrik kann að gera allmikið úr litlu efni, eins og strákum er tamt. Nú er það umhverfi, sem Gvendur Jóns og félagar hans ólust upp í, gjörbreytt eða alveg horfið. Slipp- urinn er allur annar og meiri en hann var, og varla stráka meðfæri lengur, fjaran niður af Hlíðarhúsastígnum er horfin und- ir uppfyllingu og allt umhverfið orðið vél- rænna, stærra og hrikalegra. Nú kæmi víst varla til mála að stela sér jullu eða fá hana að láni, til þess að skreppa út fyrir hafnarkjaftinn í lognbliðunni. Ég hafði ánægju af að lesa þessa bók, þótt það hafi kannski aðallega verið vegna þess, að hún vakti hjá mér endurminn- ingar af gömlum æskustöðvum. Að vísu komst ég aldrei lengra en að vera einn af pottormunum, og það bara einn af þeim minnstu, en ég man samt vel eftir leikjum okkar niðri í gömlu Margréti, sem lá uppi i slippnum sem lengst, og ég skauzt fyrir horn eins og hinir pottorm- arnir, þegar fransararnir komu þramm- andi á klossunum sínum. Nú eru þeir horfnir, og gömlu torfbæirnir vinalegu, kálgarðarnir og litlu snotru húsin eru einnig horfin úr Vesturbænum. — Það er ekki laust við, að maður fyllist sökn- uði, þegar stórir fimm hæða steinkassar rísa upp, þar sem áður stóð vinalegur bær eða snoturt hús. Það ríkti einhver sér- stæður og vingjarnlegur blær yfir þessu umhverfi, þótt víða hafi verið fátækt og stundum þröngt í búi, en þó komust flestir furðuvel af með nýtni og nægjusemi, og Hendrik tekst að bregða upp skýrum og Ijóslifandi myndum af þessu gamla um- hverfi, sem nú er horfið, og fólkinu sem þar bjó. ÞórSur Einarssan. Líkamning andlegra kvala. Franz Kajka: Hctmskiptin. Þýð. Hannes Pétursson. Smábækur Menningarsjóðs 1960. TTVanz Kafka mun í æsku hafa verið ¦*¦ svo fullur minnimáttarkenndar að hann leit á sjálfan sig sem eins konar ofugugga innan fjölskyldu sinnár. — Faðir hans mun einhvern tíma hafa kennt nann við ónytjung eða jafnvel skorkvik- mdi. Svo virðist sem Kafka hafi gefið s'g þessum orðum á vald, að minnsta kosti 'jallar þessi saga um mann sem vaknar einn morguninn í rúmi sínu í líki risa- vaxinnar bjóllu — og er orðinn bæði skor- kvikindi og ónytjungur í helzti bókstaf- legum skilningi. Margir hafa ugglaust tilhneigingu til að segja að slíkt og þvílíkt sé að láta ímyndunaraflið hlaupa með sig í gönur og vissulega er ekki langt frá því. Sann- leikurinn er hins vegar sá að með hinni tilgerðarlausu ritsnilld sinni tekst höfundi ekki aðeins að gera lesandann sáttan við svo óskemmtilegt söguefni, heldur tekst honum einnig að vekja hjá honum samúð með þessu hálfmennska skorkvikindi.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Félagsbréf

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Félagsbréf
https://timarit.is/publication/1060

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.