Morgunblaðið - 12.12.2015, Síða 77

Morgunblaðið - 12.12.2015, Síða 77
MINNINGAR 77 MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 12. DESEMBER 2015 ✝ Ingvar Þórhall-ur Gunnarsson fæddist á Eskifirði þann 27. apríl 1944. Hann lést á Hjúkr- unarheimili Vesturlands á Akranesi 29. nóv- ember 2015. Foreldrar hans voru Kristín Elín Þorkelsdóttir Szli- uga húsfreyja, f. 9. desember 1917, d. 22. maí 2004, og Gunnar Bjarg Ólafsson, sjó- maður og leigubílstjóri, f. 27. janúar 1922, d. 8. febrúar 2002. Fósturforeldrar Ingvars voru afi hans og amma, Þorkell Ei- ríksson frá Vattarnesi, f. 4. nóv- ember 1886, d. 8. febrúar 1972, og Helga Þuríður Indriðadóttir frá Hafranesi við Reyðarfjörð, f. 16. september 1892, d. 23. maí 1964. Ingvar var elstur 10 systkina. Sammæðra eru: Rosalinda Szliuga, f. 1951 og Anna Margr- et Chavis, f. 1952. Samfeðra eru: Arnbjörg, f. 1948, Hallfríður Lína, f. 1951, Sigríður Rut, f. steinsson, barn þeirra er Krist- ófer Andri. Fjölskyldan bjó lengst af á Hlíðarendavegi 4a á Eskifirði, í húsi sem Ingvar byggði sjálfur, en árið 1998 fluttu þau hjónin til Reykjavíkur og bjuggu þar til ársins 2005 þegar þau fluttu á Laxárbakka í Hvalfjarðarsveit. Ingvar vann á sínum yngri ár- um sem netagerðarmaður á Eskifirði. Stundaði sjóinn um tíma en stofnaði síðar fyrirtækið Þór hf., þar sem rekin var bæði útgerð og fiskvinnsla. Um tíma var hann einnig hluthafi í fisk- vinnslunni Skerseyri í Hafn- arfirði. Hann sat í bæjarstjórn Eskifjarðar fyrir Sjálfstæðis- flokkinn og var mikill athafn- armaður og frumkvöðull á ýms- um sviðum. Eftir að þau hjónin seldu fjöl- skyldufyrirtæki sitt fyrir aust- an, árið 1998, fluttu þau til Reykjavíkur og keyptu litla fisk- verkun á Grandagarði ásamt því að reka þrjár fiskbúðir undir nafninu Svalbarði. Árið 2005 keyptu þau gamalt sláturhús í Hvalfjarðarsveit og breyttu því í Ferðaþjónustuna Laxárbakka. Minningarathöfn um Ingvar fór fram frá Akraneskirkju, miðvikudaginn 9. desember. Útför Ingvars fer fram frá Eskifjarðarkirkju í dag, 12. des- ember 2015, klukkan 11. 1953, Eggert Ísfeld, f. 1953, Ólína Guð- rún, f. 1954, Ólafur Gunnar, f. 1958 og Stefanía Anna, f. 1959. Ingvar ólst upp á Eskifirði hjá afa sínum og ömmu. Hann giftist Huldu Bryndísi Hanni- balsdóttur frá Han- hóli í Bolungarvík, f. 4. febrúar 1943, þann 22. sept- ember 1968 og eignuðust þau fjórar dætur: Sigríður Kristín, f. 25. júlí 1968, maki; Skúli Her- mannsson, börn: Hermann Ingi, Ingvar Páll og Helga Þuríður, f. 19. júlí 1969. Sambýlismaður Helgu er Jesus Salvador Tabar- nero, börn þeirra: Ivan Snær, Sólmar Aron, Berglind Steina, f. 27. sept. 1975. Maki Berglindar er Sævar Guðjónsson, börn þeirra eru: Anton Berg, Hulda Lind og dóttir frá fyrra sam- bandi, Bergrós Arna, f. 17.3. 1994, og Inga Bryndís, f. 8. okt. 1982. Sambýlismaður Ingu Bryndísar er Karl Ragnar Frey- Það er alltaf sárt að kveðja þá sem standa manni næst. Stutt er síðan þú hélst upp á sjötugsafmælið þitt með hátíð- legri athöfn á Laxárbakka þar sem þið mamma hafið rekið ferða- þjónustu með glæsibrag. Það var glatt á hjalla og ekki óraði mann fyrir að stutt væri þá í kveðju- stundina. Það er auðvitað margs að minnast þegar sest er niður og farið er yfir farinn veg. Þú hefur áorkað svo miklu um ævina og varst svo mikill frumkvöðull í mörgu því sem þú tókst sér fyrir hendur sem hægt er að vera stolt- ur af: Útgerðin, fiskvinnslurnar, fiskbúðirnar, ferðaþjónustan og allt þetta byggðir þú upp frá grunni ásamt mömmu þér við hlið sem ávallt studdi vel við bakið á þér í gegnum súrt og sætt. Við erum fjórar systurnar og þú reyndist okkur öllum vel. Við göntuðumst stundum með það að þú ættir hálft Hinriks áttunda veldið en nú höfum við systurnar bætt úr því þar sem sex af sjö barnabörnunum eru drengir. Það var lærdómsríkt fyrir okk- ur systurnar að taka þátt í starf- seminni á Þór hf. á Eskifirði með þér og mömmu og því metnaðar- fulla starfi sem þar fór fram. Sælar eru minningarnar um allar skíða- og skautaferðirnar og ekki má gleyma frægum brun- ferðum þínum í Oddsskarðinu. Um tíma spilaðir þú badminton, tefldir og fyrir sunnan tóku við spinningtímarnir sem þér fannst mesta fjörið í. Á seinni árunum voru tíðar ferðir í sundlaugina og göngutúrar með hundinn þinn Depil. Tómlegt verður að geta ekki varið jólunum með þér, þátt- töku þinni í blysförinni sem var hefð hjá okkur um áramótin eða spjallað um úrslit fótboltaleikj- anna og þjóðmálin. Við systurnar viljum þakka þér, pabbi, fyrir samfylgdina og allt sem þú hefur gert fyrir okkur í gegnum árin. Þú hefur verið góður faðir, kletturinn í fjölskyld- unni, umhyggjusamur, örlátur og með húmorinn á réttum stað. Okkur systurnar ólstu upp með það í fyrirrúmi að hamingjan skapast ekki með peningum eða öðrum efnislegum gæðum. Þú kenndir okkur að vinna og læra að standa á eigin fótum, hvattir okkur til náms og stappaðir í okk- ur stálinu þegar við þurftum á því að halda og fyrir það erum við þér ævinlega þakklátar. Þú hefur einnig reynst barnabörnunum góður afi og fylgst vel með því sem við öll höfum verið að fást við og hafðir reglulega samband til að fá fréttir. Fjölskyldan skipti þig ávallt miklu máli og áfram munum við standa þétt saman og styðja við bakið á mömmu og hvor annarri. Elsku pabbi, hvíl í friði með þökk fyrir allt. Lífið er þraut og leysa hana þarf, ljúft það og sárt er í senn, en bjartsýni ég fékk í föðurarf og frábært lífið er enn. Pabbi þú hefur kennt mér svo mikið margt hefur þú lifað og reynt, ég veit ég er sterkari fyrir vikið þótt erfiðleikarnir fari ekki leynt. (Árný Sigurbjörg Guðjónsdóttir) Þú hefur kennt okkur að vera þolin- móðar og sterkar hvatt okkur áfram að stunda okkar verk „þið skuluð alltaf standa á ykkar,“ hann ávallt hefur sagt og hafði mikla áherslu á það lagt. Við elskum þig, okkar kæri faðir, og takk fyrir allt. (SKI) Þínar dætur, Sigríður Kristín, Helga Þuríður, Berglind Steina og Inga Bryndís. Ingvar Þórhallur Gunnarsson var maður athafna og frumkvæð- is, maður sem ekki gafst svo auð- veldlega upp. Hann laut þó að lokum í lægra haldi fyrir þeim ör- lögum sem bíða okkar allra, eftir snarpa en skammvinna viður- eign. Ingvar var um margt fyrir- mynd mín þegar ég var ungur maður og ég leit upp til hans eins og stóra bróður. Hann varð ung- ur að árum bátseigandi ásamt móðurbróður sínum og síðar út- gerðarmaður og eigandi fisk- verkunar og fiskbúða. Allt sem hann kom nálægt var gert af óbil- andi elju og dugnaði. Það átti svo fyrir honum að liggja að byggja upp, ásamt Huldu, eiginkonu sinni, ferðaþjónustu á Laxár- bakka í Leirársveit. Við systkinin ólumst upp við Ingvar sem órjúfanlegan hluta af fjölskyldu okkar, enda hafði mamma gengið honum að hluta til í móðurstað á sínum unglings- árum eftir að systir hennar, móð- ir Ingvars, flutti til Bandaríkj- anna. Amma og afi ólu Ingvar upp með hjálp mömmu og tveggja bræðra hennar, þeirra Eika og Sigga, sem leiddi til þess að Ingvar var gjarnan kenndur við afa og nefndur Ingvar Þor- kels. Mamma flutti að heiman og stofnaði sína eigin fjölskyldu en sambandi hennar við Ingvar var viðhaldið með því að foreldrar okkar héldu austur til Eskifjarð- ar hvert einasta sumar öll æsku- ár okkar systkinanna og þaðan eigum við öll ljúfar minningar. Eftir að við Lydia tókum sam- an og eignuðumst okkar eigin fjölskyldu var sambandið ræktað áfram og fyrir það erum við afar þakklát. Það hefur alltaf verið tekið vel á móti okkur á heimilum þeirra Ingvars og Huldu og dætra þeirra. Dætur Ingvars og Huldu hafa allar erft dugnað for- eldra sinna og hafa þær og fjöl- skyldur þeirra reynst Ingvari og Huldu stoð og stytta í öllu sem þau hafa tekið sér fyrir hendur. Þeirra bíður að styðja við Huldu í þeim verkefnum sem framundan eru. Þeir einstaklingar sem við kynnumst á lífsleiðinni skilja eft- ir misdjúp spor í huga okkar. Ingvar skilur eftir sig djúp spor sem hvert um sig geymir góðar minningar um góðan dreng, minningar sem gera okkur að betra fólki. Við erum þakklát fyrir þá gæfu að hafa átt vegferð með Ingvari og vottum Huldu, dætr- um hennar og fjölskyldum okkar innilegustu samúð. Þorkell V. Þorsteinsson og Lydia Jósafatsdóttir. Vinur minn, Ingvar Þ. Gunn- arsson, er fallinn frá langt um aldur fram og er til moldar bor- inn í dag. Fundum okkar bar fyrst sam- an í Búnaðarbankanum fyrir meir en fjórðungi aldar. Þá kom hann ásamt félögum sínum til að láta á það reyna hvort nokkur skilningur væri þar á bæ fyrir því, að styðja þá félaga til þess að setja á laggirnar nýtt og fram- sækið fyrirtæki í sjávarútvegi. Við fyrstu kynni mátti manni ljóst vera að þar fór enginn flysj- ungur eða yfirborðsmaður, enda þáði hann dugnaðinn í vöggugjöf. Föðursystir mín, Torfhildur Magnúsdóttir á Eskifirði, sagði mér aðspurð, að oft hafi hún dáðst að eljusemi og dugnaði Ingvars, þegar á unglingsaldri, og því aldrei nein spurning um að hann mundi fyrr eða síðar setja mark sitt á staðinn. Þótt sann- arlega hafi ekki verið mulið undir hann ungan og allar silfurskeiðar víðs fjarri. Torfhildur hafði rétt fyrir sér og Ingvar lét muna um sig í byggðarlagi sínu með myndar- legri útgerð og glæsilegri fisk- verkun. En Ingvar sigldi ekki alltaf lygnan sjó í sínum atvinnu- rekstri, því hann var kjarkmaður og lét sér ekki allt fyrir brjósti brenna og veðjaði ekki alltaf á réttan hest. Á nýrri öld vatt Ingvar kvæði sínu í kross og keypti hús SS á Laxárbakka í Leirársveit og end- urbyggði með miklum myndar- brag og útsjónarsemi. Nú gefur að líta á staðnum glæsilegan veit- ingastað og fjölda vel búinna íbúða og gistihúsa af ýmsum toga. Við þetta allt naut Ingvar konu sinnar, Huldu Hannibals- dóttur, sem er slíkur dugnaðar- forkur að líklega á hún sér engan jafninga í samtíð sinni. Ingvar og Hulda eiga fjórar glæsilegar dætur, sem allar hafa verið þeim stoð og stytta í þessum miklu framkvæmdum og rekstri. Þau hjón bjuggu nú við þjóðbraut þvera í einkar fallegu og vel búnu húsi, prýddu listaverkum og öllu því sem gerir heimili hlýtt og notalegt. Um Ingvar mætti segja það sem Njála segir um Flosa á Svínafelli „Flosi var allra manna glaðastr og bestr heima at hitta.“ Það mátti heita regla hjá mér að koma við á Laxárbakka á leið minni til og frá Grundarfirði. Eftir góðgerðir og gott kaffi var tekið í nefið og farið yfir það sem efst var á baugi og ekki þjakaði Ingvar skoðanaleysið, því hann tók skýra afstöðu í hverju máli og aldrei bilaði stuðningur hans við Sjálfstæðisflokkinn á hverju sem gekk. Ingvar vissi nákvæm- lega hvað að honum snéri og hverjum hann gæti treyst, enda sagði hann eins og Friðrik Prússakeisari fyrir margt löngu, „því betur sem ég kynnist mönn- unum því vænna þykir mér um hundinn minn“. Depill var hans besti vinur og mjög var það gagnkvæmt. Nú er lokið þessum skemmti- legu samfundum okkar og maður saknar vinar í stað. Ingvar var fjölfróður og húmoristi af þeirri gráðu að viðbrugðið er. Huldu, dætrum og fjölskyld- um þeirra sendum við Þórunn innilegar samúðarkveðjur. Árni Emilsson. Í ágúst 1984 kom ég sem skiptinemi til Íslands. Fyrsta fósturheimili mitt var á Eskifirði hjá Huldu og Ingvari. Ég man hversu undrandi ég var þegar ég fékk heila íbúð til umráða í kjall- aranum. Kynni mín af Eskifirði og Ís- landi hófust á því að þau fundu mér verkefni eins og að taka upp kartöflur, fara í smölun og hjálpa til við sláturgerð. Þessi verkefni voru mér mjög framandi. Þegar svið voru svo elduð fyrir mig í fyrsta sinn gerði heimþráin og einmanaleikinn vart við sig svo um munaði. Ingvar settist þá við hlið mér og fór að hæla kunnáttu minni í tungumálum og fleiru til að hressa mig við, en allt sem ég óskaði mér var að kunna íslensku svo ég gæti talað við fólk. Þá voru lögð drög að því að ég færi að vinna í fiskinum hjá Ingv- ari og þar með voru örlög mín hér á Íslandi ráðin. Ég byrjaði að vinna í saltfisk- inum og síðan í síldinni um haust- ið hjá Útgerðarfélaginu Þór hf., fyrirtæki sem Ingvar rak á sín- um tíma. Ég kynntist Eskfirð- ingum, þar á meðal Atla, mann- inum mínum, lærði íslensku og fékk að halda jól með þeim. Þeg- ar ég kom aftur til Íslands til að festa ráð mitt treysti Ingvar mér einnig fyrir bókhaldsvinnu á skrifstofunni. Við misstum aldrei sjónar hvort á öðru þrátt fyrir að þau flyttu suður. Þegar tækifæri gafst reyndum við að heilsa hvort upp á annað og gjarnan minntist Ingvar þá á fósturdótturina. Elsku Hulda, Sigga Stína, Helga Þurý, Berglind Steina, Inga Bryndís og fjölskyldur, innilegar samúðarkveðjur frá okkur. Ég minnist Ingvars með hlýhug og velvild og þakka fyrir samfylgd- ina. Megi hann hvíla í friði. Bea. Ingvar Þórhallur Gunnarsson Virðing, reynsla & þjónusta Allan sólarhringinn 571 8222 Svafar: 82o 3939 Hermann: 82o 3938 Ingibjörg: 82o 3937 www.kvedja.is svafar & hermann Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, bróðir og afi, KRISTJÁN ÞORGEIR MAGNÚSSON flugstjóri, sem lést í Bandaríkjunum 26. nóvember, verður jarðsunginn frá Dómkirkjunni þriðjudaginn 15. nóvember klukkan 15. . Jóhann Svavar Þorgeirsson Guðrún J. Halldórsdóttir, Davíð Blöndal Þorgeirsson, Guðrún Ólafsdóttir, Kristín Diljá Þorgeirsdóttir, Jóhann Magnús Magnússon, Marinó Már Magnússon og barnabörn. Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlýhug við andlát og útför ástkærrar sambýliskonu, dóttur, móður, tengdamóður, ömmu og systur, ÁSGERÐAR GARÐARSDÓTTUR, Silungakvísl 6, 110 Reykjavík, sem lést 1. nóvember síðastliðinn. . Þóroddur Stefánsson, Garðar Hinriksson, Hulda Jónsdóttir, Ásgeir Jóel, Þrúður Arna Briem, Tinna Rut Þóroddsdóttir, Jóhann Kröyer Halldórsson, Rakel Þóroddsdóttir, Blær Örn Ásgeirsson, Kolka Prema, Birna tvíburasystir, Jón Hinrik og Sigrún. Ástkær eiginkona mín, móðir, tengdamóðir, amma og langamma, SIGRÍÐUR VILHJÁLMSDÓTTIR, Vesturbraut 17, Höfn, Hornafirði, lést á Heilbrigðisstofnun Suðausturlands á Höfn þann 6. desember. Hún verður jarðsungin frá Hafnarkirkju laugardaginn 19. desember klukkan 10.30. . Jón Arason, Guðrún Arndís Jónsdóttir, Elfa Signý Jónsdóttir, Hannes Höskuldsson, Sigurður Gunnar Jónsson, barnabörn og barnabarnabörn. Ástkær systir mín, mágkona, móðir okkar, tengdamóðir, amma og langamma, SVANBJÖRG HRÓBJARTSDÓTTIR hárgreiðslumeistari, Laugarnesvegi 96, lést á Landspítalanum 27. nóvember. Útför hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu. . Guðlaug Hróbjartsdóttir Erlendur Guðmundsson Þóra Berg Jónsdóttir Sigmar B. Bjarnason Sandra Björgvinsdóttir Geir Bjarnþórsson Ásta Sigmarsdóttir Valur Steinarsson Sigtryggur Berg Sigmarsson Jóhanna Sigurðardóttir Elín Berg Sigmarsdóttir Svanbjörg Berg Sigmarsdóttir Ingvi Þór Georgsson Ágúst Benedikt Sigmarsson Alda Kristinsdóttir Anney Ýr Geirsdóttir Bergþór Vikar Geirsson og langömmubörn.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.