Morgunblaðið - Sunnudagur - 01.05.2016, Síða 43

ekki á blikuna. „Þetta skal ekki henda okkur,“ sögðu
yfirvöldin.
Þau ákváðu að sérhver ferðamaður skyldi greiða
200 dollara (30.000 króna) startgjald fyrir það eitt að
fá að drepa niður fæti í Bútan. Nú koma 50.000
ferðamenn til Bhutan á ári og landið ber það prýði-
lega og hefur ekki tapað sínum yndisleik.
Sokkin fegurð
Greinarhöfundur gerir svo samanburð: „Ég fór til
vesturhluta Sikileyjar og hlakkaði sérlega mikið til
að komast til Taormina. Þann stað elskuðu Goethe,
Wagner, Yeats, Oscar Wilde og D.H. Lawrence. Um
þessa perlu Sikileyjar sagði Ernest Hemingway að
hún væri svo fögur að mann verkjaði í augun.
En ég fylltist ógeði í Taorminu. Því um leið og ég
steig út um dyr hótelsins var ég kominn í slíka kös
Þjóðverja, Ameríkana, Japana og Breta að mér lá
við drukknun. Það þurfti að standa í biðröð til að
komast inn í borgina og ganga eftir aðalgötunni í
skipulagðri biðröð.“
Sean Thomas rekur í grein sinni hvern ferða-
mannastaðinn af öðrum þar sem menn „fara í bið-
raðir til að sjá aðrar biðraðir“. Kínverjar hafa þegar
slegið út aðrar þjóðir í fjölda ferðamanna, og þeim á
eftir að fjölga. Indverjar eru lítt farnir að hreyfa sig.
Þegar milljarður þeirra mætir, segir Thomas, þarf
ekki um að binda:
„Heimurinn allur mun ekki komast hjá því að
horfa til fegurðardísarinnar, Punakha-dals, þar sem
bændastúlkurnar syngja ástarsöngva sína, sem þær
einar kunna, um leið og þær tína rósrauð eplin fyrir
augum mér, þar sem ég sit á 5 stjarna hótelinu mínu,
sem ég borga glaður 140 þúsund krónur fyrir nótt-
ina.“ Það bætist auðvitað við startgjaldið og önnur
útgjöld.
Íslendingar elska sína túrista ekkert minna en
síldina, kolmunnann, langhalann og makrílinn. En
einmitt þess vegna ættu þeir að vita að fá má marg-
falt meira fyrir allar þessar tegundir séu þær að
mestu brúkaðar til manneldis. Bræðsla og gúanó
verði ætíð næstbesti kostur.
Gæti ekki verið ráð að taka íslensku umræðuna um
stöðu ferðamála fyrr en síðar? Og þá alla umræðuna,
hversu óþægileg sem hún kann að vera?
Kannski ættum við að skjóta saman og senda
ferðamálastjóra til Bútan.
Morgunblaðið/RAX
’
Íslendingar eru þannig innréttaðir að
komi gat á lukkupottinn þegar hann er
staddur yfir Íslandi og óvænt dreitlar úr
honum á innfædda er óðar lagst í aðgerðir
sem taka mið af því að lukkupotturinn sé
hvorki reikistjarna né stjörnuhrap, heldur
nýr fastur punktur á hagfelldum stað á
himninum.
1.5. 2016 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 43