Svava - 01.09.1898, Blaðsíða 13

HlN RÉTTA OG HIN RANGA MISS DALTON.
109
’Fyrri en ég fæ skipun frá Carlos, get ég það ekici,
þó mér þyki það leiðinlegt'.
’Frá hverjumF spurði Brjta.
’Frá Carlos,— sama manninum og þér þekkið undir
nafninu Monteri', svaraði hún.
’Heitir hann það ekkii' spur'ði Brita hálfhissa.
’Kg lield það sé eitt af nöfnum hans, hann hefir mörg£,
svaraði konan glottandi.
’Hver er liami ? Hvað er hann?1 spurði Brita. ’Eng-
ir, nerna óbótamenn, sem vilja umflýja hegningu, hafa
mörg og mismunandi nöfn. Hefi ég verið með slíkum
manni? Hann gæti verið búinn drepa mig‘, sagði hún,
með hryllingi.
’Carlos gerir aldrei noinum nianni mein að fyrra
bragði. Hann liefir ekkert ilt reynt af yður, og að því
sem hann segir, hefir liann einu sinni frelsað líf yðar‘.
’.Tú, liann hefir gort það. En hvers vegna breytir
hann þannig við mig1‘ spurði Brita.
’ITann er oflaust tilneyddur', ansaði konan; ‘hann
hefði ekki gert það án knýj&ndi ástæða. Verið þér rú-
legar, hann mun sjá um að yður líði vel, og áður langt
líður koma yður til vina yðar; verið þér vissar um það‘.
I sjálfu sér var konan ekki vond manneskja, þó
hún neyddist til að loka Britu inui; enda hafði fegurð