Svava - 01.09.1898, Qupperneq 19

HINTiÉTTA OG HIN EANGA JÍISS DALTON. 1T5'
’Ó, Brentwoods-fólkið heíir nóga peninga'.
’Heldurðu að ég muni biðja það um peninga‘1
’Nei, en taktu þá án Jiess að biðja', sagði hann og
hló.
’Því segirðu ekki bláttáfram: steldu þeim‘,sagði hún.
’Þá það. Það yrðu þá ekki fyrstu peningarnir sem
Jiú hefir stolið’, sagði hann, nm leið og hann lét pening-
ana í vasa sinn.
’Heldurðu að ég viiji stela frá Eiríki Brenlwood1?
’Er Eiríkur Brentwood meiri eða botri en aðrir menn?
Nú, já-já‘, sagði hann brosandi, í því honum datt í hug
oitthvað skemtilegt, ‘þú munt þó ekki vera farin að
hugsa um þenna nnga mann?‘
’Það kemur þér ekki við. Hann er " eiðarlegur mað-
ur, sem þú og þínir líkar verðskulda ekki að inega ncfna*,-
ansaði hún með þjósti.
’Þú ort af vorum flokki', sagði hanu.
’Þú munt láta gæta stúlkunnar, cf hún er lifandi',
sagði hún, til að skifta um umtalsefui.
’Já, ámeðan þú gerir það sem óg. segi þér. n iidi-
irðu því, fer ég mcð hana til elskhuga þíns. .
ségi honum liver þú ert. Þd rnátt nú faj:
hór við sitja í kvöld. Þogar ég þarf að rini;
mun ég hafa einhvor ráð- að láta þig vita þ