Svava - 01.09.1898, Blaðsíða 45

OOLDE FELL’S LEYUDARMALID.
141
af sjálfri sér—sinni undra fegurð. Svo gekk lnín stolt-
lega að sj-eglinum og horfði íí sjálfa sig. Hennar fegurð!
Mundi nokkur þekkja haua eftir allan þenna tímal Það
gat eigi verið mögulegt. Iiún liafði aldrei síðan komið
til Englands, og allir héldu að hún vœii látin. Það vav
vo sem enginn htétta með leyudarmálið úr þessu.
XXXV. KAPÍTULI.
JÚNÍ OG JÚLÍ-BLÖI) „TIMES“.
T^'FTIE að hún hafði iesið „Colde Fell’s leyndarmálið“
J'fir, byrjaði hún á að lesa um mál mannsins síns.
Hún var húin að jafna sig nokkurn veginn, þegar hurð-
inni var lokið upp og maður hennar kom inu.
’Ó, hvað það er vel gert af þér, Alice, að fara yfir alt
málið fyrir mig', mælti hann. ’Ég skal nú koma og hjálpa
þér. Hefir þú lesið það alt-P
’Já, og ég skil það veP, mælti hún; og ég álít að
lögmaður þinn hafi ráðlagt þér heilt. Þú munt sjálfur
komast að þvf, að cf þú holdur ekki málsókninni áfram,
þá er málið þér tapað1.
’Það er þitt álit, Alice 1 ‘
’Já, og ég er viss uin það‘.