Morgunblaðið - 07.01.2017, Blaðsíða 39

MINNINGAR 39
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 7. JANÚAR 2017
✝ Fanney Jóns-dóttir fæddist
6. mars 1933 í
Norðurhjáleigu í
Álftaveri. Hún lést
3. desember 2016 á
hjúkrunardeildinni
Fossheimum á Sel-
fossi.
Foreldrar henn-
ar voru Þórunn
Pálsdóttir, f. 1896,
d. 1989, húsfreyja,
og Jón Gíslason, f. 1896, d. 1975,
bóndi og alþingismaður, er þar
bjuggu frá 1918 til dauðadags.
Systkinin voru: Þórhildur, f.
1918, Júlíus, f. 1920, Gísli, f.
1921, Pálína, f. 1923, Böðvar, f.
1925, Sigurður, f. 1927, Guð-
laug, f. 1927, dó í frumbernsku,
Guðlaugur, f. 1930, Jón, f. 1931,
Fanney, f. 1933, Sigrún, f. 1935,
Sigþór, f. 1937, og Jónas, f.
1939. Eftirlifandi eru Guð-
laugur, Jón og Jónas.
Fanney nam í barnaskóla
sveitarinnar og fór síðar í hús-
mæðraskóla í Reykjavík. Á
æskuheimilinu var mikið að
gera og tóku systkinin snemma
virkan þátt í búskapnum sem
var venjulegur sveitabúskapur
mestmegnis með sauðfé, en kýr
til heimilisnota þar sem mjólkin
var unnin heima, skilin og rjóm-
Hergeirs eru: 1) Ragnheiður f.
1962. Sambýlismaður hennar er
Snorri Jóelsson. Dætur hennar:
a)Svanhildur Lilja, f. 1988, í
sambúð með Hauki Unnari Þor-
kelssyni, börn þeirra eru Snæ-
þór Daði og Agla Fanney, b)
Fanney, f. 1990, í sambúð með
Arnari Péturssyni, dóttir þeirra
er Rán og Arnar á soninn Aron
Elí. 2) Þórir, f. 1964, giftur
Kirsten Gaard. Börn þeirra:
María, f. 1993, Sunniva, f. 1996,
og Mathias, f. 2000. Þau búa í
Noregi. 3) Grímur, f. 1969, gift-
ur Björk Steindórsdóttur. Börn
þeirra: a) Hildur, f. 1987, í sam-
búð með Elíasi Erni Einarssyni,
Hildur á synina Jakob Mána og
Aron Loga, b) Eva, f. 1995, c)
Hergeir, f. 1997 og d) Ragnheið-
ur f. 2005. 4) Guðrún Herborg,
f. 1973, gift Júlíusi Magnúsi
Pálssyni. Saman eiga þau Fann-
ar Þór, f. 2008. Guðrún Herborg
á Janus Daða Smárason, f. 1995,
og Júlíus á synina Gunnar Pál,
f. 1995, og Einar Karl, f. 1996.
Fyrstu búskaparárin var
Fanney heimavinnandi. Þegar
börnin uxu úr grasi fór Fanney
að vinna utan heimilisins, lengst
af við umönnun á hjúkrunar-
deildinni Ljósheimum. Heilsu
hennar fór mjög að hraka sl. 6-8
ár og síðustu tvö og hálfa árið
dvaldi hún á hjúkrunarheim-
ilinu Fossheimum á Selfossi.
Útför Fanneyjar fór fram í
kyrrþey.
inn strokkaður til
smjörgerðar og
ostur og skyr gerð
úr undanrennunni.
Á sumrin var sil-
ungs- og sjóbirt-
ingsveiði í Kúða-
fljóti. Í vondum
veðrum þegar
skipsströnd urðu
við ströndina kom
fyrir að taka þurfti
á móti hröktum
strandmönnum. Til allra þess-
ara verka námu börnin af for-
eldrum sínum og föðurfor-
eldrum sem voru í heimilinu og
lifðu fram um miðja 20. öld.
Fanney fór snemma til vinnu
að heiman og vann m.a. á hót-
elinu á Kirkjubæjarklaustri,
Skógaskóla og sem ráðskona í
símavinnu með Júlíusi bróður
sínum. Þá fór hún til Vest-
mannaeyja þar sem hún vann
með Pálínu systur sinni í mötu-
neytum. Hún vann einnig um
árabil á saumastofu í Reykja-
vík.
15. apríl 1962 giftist Fanney
Hergeiri Kristgeirssyni, fyrr-
verandi lögreglufulltrúa, f. 16.
ágúst 1934. Hófu þau búskap á
Selfossi, byggðu sér hús að
Birkivöllum 24 og bjuggu þar
frá árinu 1964. Börn þeirra
Á kveðjustundu streyma
minningarnar fram, hugurinn
ferðast um liðinn tíma og fyrir
hugskotssjónum standa myndir
af augnablikum og atvikum lið-
inna tíma.
Hún mamma mín þekkti tím-
ana tvenna. Hún ólst upp á
stóru heimili, systkinahópurinn
var stór og mikill gestagangur.
Börnin lærðu snemma til verka
og tóku þátt í flestum störfum.
Hún hafði gaman af því að læra
og tileinka sér nýja þekkingu.
Skólaganga í þá daga var með
allt öðrum hætti en nú á tímum
og margt af því sem við tökum
sem sjálfsögðum hlut í dag var
ekki í boði. Hana dreymdi um
að læra til ljósmóður en að-
stæður höguðu því þannig að
ekki gat af orðið. Ég held að
ekki síst þess vegna hafi hún
alla tíð lagt á það mikla áherslu
við okkur systkinin að mennta
okkur og hún studdi okkur til
þess af lífi og sál.
Mamma var skapandi per-
sónuleiki og var með „græna
fingur“ eins og stundum er
sagt. Hún naut sín vel í garð-
inum og gróðurhúsinu á Birki-
völlunum þar sem hún ræktaði
fegurstu rósir og runna að
ógleymdum matjurtunum. Hún
var lausnamiðuð í verkum sín-
um og mikil hagleiksmanneskja
hvort sem um var að ræða
prjónaskap, saumaskap, postu-
línsmálun eða aðra list og
handverk. Mamma var fróð um
landið okkar og lífríkið og þau
pabbi kenndu okkur systkinun-
um að umgangast náttúruna af
virðingu. Útilegur vítt og breitt
um landið. Tjaldað við fallegan
læk, gengið og klifrað, rennt
fyrir fisk, hlustað á fuglana og
stundum gengið fram á hreiður,
jafnvel tófugreni. Fjölskyldan
vel nestuð með fjölbreyttu
heimagerðu góðgæti eins og
mömmu var einni lagið.
Hún studdi okkur til góðra
verka og umfram allt sýndi
okkur ómælda ást og um-
hyggju. Kenndi okkur að bera
virðingu fyrir samferðafólki
okkar og koma vel fram hvert
við annað. Hún lék við okkur,
söng með okkur og sagði okkur
sögur frá sinni æsku. Sagði að
krakkar ættu að leika sér, helst
úti og þyrftu að kunna að hafa
ofan af fyrir sér sjálf. Vinir
okkar voru alltaf velkomnir á
heimilið, það mátti leika heima
hjá okkur þegar við vorum búin
að læra heima eða sinna öðrum
verkefnum sem okkur voru ætl-
uð. Hún stappaði í okkur stál-
inu þegar á móti blés og hvatti
okkur til að sýna hógværð og
þakklæti þegar allt gekk að
óskum. Á sinn hófsama hátt
hlúði mamma að fjölskyldunni
og við systkinin flugum úr
hreiðrinu með gott veganesti.
Mamma vissi fátt skemmti-
legra en að fylgjast með ömmu-
börnunum og síðar langaömmu-
börnunum.
Þegar amma kom þá var sér-
stakur tíminn tekinn í að setj-
ast niður með börnunum í
þeirra herbergjum og spá í lífið
og tilveruna. Hvað þau væru að
fást við, hvernig gengi í skól-
anum og íþróttunum og fá að
heyra hvað þau væru að spila í
tónlistarskólanum. Varla liðu
þau jól eða afmæli að þau
fengju ekki nýjar flíkur eða fal-
lega hluti sem hún hafði gert
handa þeim.
Hún mamma mín stendur
mér fyrir hugskotssjónum fal-
leg og björt yfirlitum, brosir og
segir okkur að þetta verði allt í
lagi. Það er sárt að kveðja en
dýrmætar minningar lifa.
Ragnheiður
Hergeirsdóttir.
Við kvöddum elsku Fanneyju
frænku á fallegum vetrardegi
rétt fyrir jól. Fanney var ynd-
isleg kona, hlý, hláturmild og
umhyggjusöm. Hún var mikil
hannyrðakona og bar heimili
hennar vott um góðan smekk
og myndarskap.
Hún var móðursystir okkar,
tíu árum yngri en mamma en
samt voru þær alltaf mjög góð-
ar vinkonur og áttu margt sam-
eiginlegt. Þær ólust upp í
Norðurhjáleigu í stórum syst-
kinahópi og hefur sennilega oft
verið fjör á því heimili.
Við komum oft á Birkivellina
þar sem tekið var á móti ferða-
löngunum frá Eyjum með þéttu
faðmlagi. Húsmóðirin bauð allt-
af upp á gómsætar heimalag-
aðar kræsingar eins og kleinur
og tertur sem við höfðum góða
lyst á. Skoðunarferð um garð-
inn og gróðurhúsið til að dást
að blómunum og grænmetinu
var fastur liður og augljóst að
hún hafði yndi af að sinna
þessu öllu.
Fanney og Geiri höfðu alltaf
gaman af að koma til Eyja
enda höfðu þau kynnst þar á
vertíð. Þau gáfu sér yfirleitt
góðan tíma, stoppuðu í nokkra
daga enda samgöngur ekki eins
góðar í þá daga og nú. Í einni
ferðinni fyrir mörgum árum
var farið í siglingu í kringum
Heimaey. Veðrið reyndist ekki
eins gott og haldið var í fyrstu
og urðu þær systur Fanney og
Palla mjög sjóveikar, þær sátu
saman og ældu í plastpoka sem
reyndist svo vera botnlaus.
Lengi gátu þær nú hlegið að
þessu, blessaðar.
Í mörg ár fóru systurnar til
Böðvars bróður síns á haustin
til að taka slátur, þrífa og baka
fyrir veturinn. Heyrst hefur að
þar hafi mikið gengið á og
þrátt fyrir mikla vinnu hafi
systkinin átt þarna góðar sam-
verustundir.
Nú eru þær sameinaðar á ný,
Hjáleigusysturnar, Fannsa,
Rúna, Palla og Hilda. Við trú-
um því að þar sé hlegið, sungið,
spilað og sagðar sögur sem
aldrei fyrr.
Við viljum þakka Fanneyju
alla tryggðina við okkur og
sendum Hergeiri, Ragnheiði,
Þóri, Grími,Guðrúnu og fjöl-
skyldum þeirra innilegar sam-
úðarkveðjur.
Þórunn og Sigríður
Ragnarsdætur.
Nú þegar Fanney er öll lang-
ar mig að minnast hennar með
söknuði og þakklæti fyrir góð
kynni í rúm 60 ár. Veturinn
1955 fór ég á vetrarvertíð til
Vestmannaeyja, skömmu eftir
nýár, til landvinnu hjá útgerð
Ársæls Sveinssonar. Þannig
var málum háttað að landmenn-
irnir hjá Ársæli voru að mestu
leyti úr tveimur sveitarfélög-
um, Álftaveri og Gaulverjabæj-
arhreppi. Ársæll rak mötuneyti
fyrir starfsmenn sína að
Strandvegi 80. Þarna kynntist
ég Fanneyju fyrst, en hún vann
í mötuneytinu með Pálínu syst-
ur sinni og fleiri stúlkum. Þá
voru þarna tveir bræður þeirra
og fimm frændsystkini frá
Hraunbæ. Meðal Bæjarhrepp-
inga var stórvinur minn Her-
geir Kristgeirsson frá Gerðum.
Þessi mannskapur var að
mestu óbreyttur vertíðirnar
1953-1955, sem ég var í Eyjum.
Þessi góði kunningsskapur okk-
ar Bæjarhreppinga við Álftaver
varð til þess að við efndum
tvisvar til skemmtiferðar í
Álftaver, sumrin ’53 – ’54. Við
fórum á rútubíl með nesti og
tjöld, sem tjaldað var við tún-
fótinn í Hraunbæ. Við heils-
uðum upp á vinafólk okkar í
Hraunbæ og Norðurhjáleigu.
Við lentum á böllum á Herjólfs-
stöðum og Hrífunesi. Það er
bjart yfir þessum minningum.
Hergeir lærði rafvirkjun og
þau Fanney byggðu sér hús á
Selfossi. Á sama tíma höfðum
við Guðlaug kona mín ákveðið
að setjast að á Selfossi. Við
Hergeir hjálpuðum hvor öðrum
við húsbyggingarnar, hann
lagði rafmagn en ég múraði.
Kona mín, sem er Vestmann-
eyingur, hafði kynnst Fanneyju
þar og þær bundist vináttu-
böndum. Því varð mikill sam-
gangur milli heimilanna, gagn-
kvæmar heimsóknir um helgar
með börnin. Mér finnst að við,
þessi tvenn hjón, höfum átt
miklu barnaláni að fagna, slíkt
er ekki alveg sjálfgefið en við
höfum verið heppin.
Um árabil komu þær Fanney
og kona mín, ásamt fleiri kon-
um, saman til að mála postulín.
Þá urðu til margir fallegir grip-
ir sem prýtt hafa heimilin. Þeg-
ar börn þeirra Fanneyjar og
Hergeirs voru orðin stálpuð fór
Fanney að vinna við umönnun
aldraðra á Ljósheimum við
Austurveg. Þetta átti vel við
hana þar sem hún hafði til að
bera þann hlýleika sem aldraðir
þarfnast fyrst og fremst.
Fyrir um það bil 12 árum
byrjaði Fanney að kenna þess
sjúkdóms, alzheimers, sem hún
mátti búa við til æviloka, með
vaxandi þunga. Síðustu árin
hafði hún vist á Fossheimum á
Heilbrigðisstofnun Suðurlands.
Við heimsóttum hana oftsinnis
og hún fagnaði okkur alltaf
með sama hlýleika og þekkti
okkur bæði með nafni til síð-
ustu daga.
Við erum þakklát fyrir vin-
áttu þessarar góðu konu sem
nú hefur varað í meira en 60 ár
með ótal gleðistundum. Þeirra
er gott að minnast. Eiginmanni
hennar og börnum færum við
innilegar samúðarkveðjur.
Sigurjón Erlingsson.
En komin eru leiðarlok
og lífsins kerti brunnið
og þín er liðin æviönn,
á enda skeiðið runnið.
Í hugann kemur minning mörg,
og myndir horfinna daga,
frá liðnum stundum læðist fram
mörg ljúf og falleg saga.
Þín vinartryggð var traust og föst
og tengd því sanna og góða,
og djúpa hjartahlýju og ást
þú hafðir fram að bjóða.
Og hjá þér oft var heillastund,
við hryggð varst aldrei kenndur.
Þú komst með gleðigull í mund
og gafst á báðar hendur.
(Höf. ók.)
Gamlir grannar á Birkivöll-
um 23 þakka Fanneyju sam-
fylgdina í gegnum árin og
senda öllum aðstandendum
innilegar samúðarkveðjur.
Sigríður Erla Haralds-
dóttir og fjölskyldur.
Fanney Jónsdóttir
Ástkær eiginkona mín, móðir, tengdamóðir
og amma,
SIGURLÍNA KRISTJÁNSDÓTTIR
ljósmóðir,
Hofakri 7, Garðabæ,
lést á Landakoti 5. janúar.
.
Ásgeir Valhjálmsson,
Gísli Ásgeirsson, Karen Þórólfsdóttir,
og barnabörn.
Ástkær eiginmaður minn, tengdafaðir
og afi,
SVEINN TORFI ÞÓRÓLFSSON
verkfræðingur,
Þrándheimi,
lést miðvikudaginn 28. desember.
Útförin fer fram þriðjudaginn 17. janúar
klukkan 13 frá Havsteinskirkju, Þrándheimi.
.
Sigríður Erla Gunnarsdóttir
Hans Jakob Jakobsen
Sigrid Hansdottir Jakobsen Hákon Hansson Jakobsen
Eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir,
amma og langamma,
SIGRÍÐUR GUNNARSDÓTTIR,
Kelduhvammi 1, Hafnarfirði,
lést 26. desember á hjúkrunarheimilinu
Ísafold. Útförin hefur farið fram í kyrrþey
að ósk hinnar látnu. Við viljum þakka starfsfólki Ísafoldar fyrir
góða umönnun á ævikvöldi hennar.
.
Tómas Grétar Sigfússon,
Gunnar Tómasson, Elsa Marísdóttir,
Sigfús Tómasson, Oddfríður Jónsdóttir,
Rita Eigminaite,
Tómas Tómasson, Kristín Harðardóttir,
Anna Margrét Tómasdóttir, Jónas Jónatansson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma og langamma,
SIGFRÍÐ LÁRUSDÓTTIR
sjúkraliði,
Reykjaflöt, Hrunamannahreppi,
verður jarðsungin frá Fossvogskirkju
miðvikudaginn 11. janúar klukkan 13.
.
Finnbogi Jóhannsson,
börn, tengdabörn, barnabörn
og barnabarnabörn.
Flatahraun 5a • www.utfararstofa.is • Símar: 565 5892 & 896 8242
ÚTFARARSTOFA HAFNARFJARÐAR
ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS
Auðbrekku 1, Kópavogi
Sverrir Einarsson Kristín Ingólfsdóttir
síðan 1996
ALÚÐ •VIRÐING • TRAUST • REYNSLA
Símar allan sólarhringinn:
581 3300 & 896 8242
www.utforin.is
Komum heim til aðstandenda og
ræðum skipulag útfarar ef óskað er
KRISTJÁN EGILSSON,
fv. flugstjóri,
lést fimmtudaginn 5. janúar.
.
Margrét Ósk Sigursteinsdóttir,
Anna Sigríður Kristjánsdóttir, Magnús Ragnarsson,
Ásta Kristjánsdóttir, Bragi Gunnarsson.
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
EIRÍKUR GUÐMUNDSSON
trésmíðameistari,
Hátúni, Eyrarbakka,
lést að kvöldi nýársdags á dvalarheimilinu
Sólvöllum á Eyrarbakka. Útför fer fram frá Eyrarbakkakirkju
laugardaginn 14. janúar klukkan 13.
.
Ingibjörg Eiríksdóttir, Páll Halldórsson,
Sigurlína Eiríksdóttir, Sigurður Steindórsson,
Kristín Eiríksdóttir, Erlingur Þór Guðjónsson,
Árni Eiríksson, Guðrún Björg Leósdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.