Morgunblaðið - 07.01.2017, Side 44

44 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 7. JANÚAR 2017
✝ Árndís ÓlöfPálsdóttir
fæddist á Ólafsfirði
7. júlí 1932. Hún
lést á Dvalarheim-
ilinu Hornbrekku
28. desember 2016.
Hún var dóttir
Margrétar Guð-
mundsdóttur og
Páls Stefánssonar
sem bæði eru látin.
Hálfbróðir Árnd-
ísar sammæðra var Guðmundur
Þór Benediktsson og hálfsystir
samfeðra var Hanna Pálsdóttir.
Þau eru bæði látin. Árndís átti
og fjögur barnabörn. Árið 1963
giftist Árndís Guðjóni Sigurðs-
syni. Þau eignuðust fimm börn:
1) Ragnar, býr á Akureyri, gift-
ur Hafdísi Pálsdóttur, þau eiga
fjögur börn og 12 barnabörn. 2)
Ríkarður, býr á Akureyri, gift-
ur Jóhönnu Rósu Jónsdóttur,
þau eiga tvö börn og þrjú
barnabörn. 3) Björg, býr á
Vopnafirði, gift Bjarka Björg-
úlfssyni, þau eiga þrjú börn og
fimm barnabörn. 4) Guðmundur
Þór, býr á Selfossi, giftur Aðal-
heiði Einarsdóttur, þau eiga
þrjú börn og sex barnabörn. 5)
Hugrún, býr í Ólafsfirði, gift
Magnúsi Marinóssyni, þau eiga
fjögur börn og fjögur barna-
börn.
Útför Árndísar Ólafar verður
gerð frá Ólafsfjarðarkirkju í
dag, 7. janúar 2017, og hefst at-
höfnin klukkan 14.
einn uppeldis-
bróður, Eirík Sæ-
valdsson, en þau
voru systrabörn.
Árndís giftist
Hafliða Frímanns-
syni og eignaðist
með honum tvær
dætur. Þau skildu.
Dætur þeirra eru:
1) Margrét, búsett í
Reykjavík, gift
Grétari Kristins-
syni, þau eiga þrjú börn og níu
barnabörn og 2) Jósefína Halla,
búsett í Noregi, gift Friðþjófi
Þorsteinssyni, þau eiga tvö börn
Farðu í friði vinur minn kær
faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi þú verður mér nær
aldrei ég skal þér gleyma.
Svo vöknum við með sól að morgni.
(Bubbi Morthens)
Elsku mamma. Mig langar
með þessum orðum að þakka
fyrir allt sem þú hefur gert fyrir
okkur og börnin mín. Þú varst
ekki bara yndisleg mamma og
amma, heldur varstu mín besta
vinkona.
Við erum svo heppin að hafa
fengið þennan dýrmæta tíma
með þér. Söknuðurinn er mikill
en ég veit að þú ert kominn á
góðan stað í faðm pabba og þið
eruð saman á ný. Ég elska þig.
Þín dóttir,
Hugrún.
Hún bar þig í heiminn og hjúfraði að
sér.
Hún heitast þig elskaði’ og fyrirgaf
þér.
Hún ætíð er skjól þitt, þinn skjöldur
og hlíf.
Hún er íslenska konan, sem ól þig og
þér helgaði sitt líf.
Ljóðið Íslenska konan eftir
Ómar Ragnarsson fer um huga
minn þegar ég minnist mömmu
minnar sem lést þann 28. des-
ember síðastliðinn á Dvalar-
heimilinu Hornbrekku á Ólafs-
firði.
Ljóðið lýsir á svo margan
hátt ævi hennar og eflaust
margra kvenna sem fæddust á
fyrri hluta síðustu aldar.
Með stórt heimili þurfti
mamma að standa sig, sefa
harma, þerra tár, þurrka blóð
og vera vakin og sofin yfir búi
og börnum. Hún var í senn
mamma, amma og eiginkonan
góð sem stóð sína plikt, ekkert
hálfkák og engin hálfunnin
verk. Mamma var sterk kona,
hrein og bein, glaðlynd og hafði
góðan húmor.
Börn hændust að henni enda
var hún barngóð kona.
Mamma bjó síðustu árin á
Dvalarheimilinu Hornbrekku.
Þar naut hún góðrar aðhlynn-
ingar frábærs starfsfólks.
Þakka ég þeim fyrir og ekki síst
vil ég þakka Hugrúnu systur og
Gerðu Stínu, frænku minni,
ómetanlegan stuðning við
mömmu.
Komið er að leiðarlokum,
elsku mamma. Fyrir handan
bíður pabbi eftir því að leiða þig
með sér inn í eilífðina.
En sólin, hún sígur, og sólin, hún rís,
og sjá: Þér við hlið er þín ham-
ingjudís,
sem ávallt er skjól þitt, þinn skjöldur
og hlíf:
Það er íslenska konan, tákn trúar og
vonar,
sem ann þér og þér helgar sitt líf.
Takk fyrir lífið sem þú gafst
mér, elskuna og umhyggjuna.
Þinn sonur,
Guðmundur Þór.
Það er alltaf erfitt að kveðja
kæran ástvin. Í dag kveð ég
kæra móður mína með þakklæti
í hjarta og ylja mér við góðar
minningar.
Þótt móðir mín
sé nú aðeins minningin ein
mun ég ávallt minnast hennar
með glöðu geði
og dýpstu virðingu,
hugheilu þakklæti
og hjartans hlýju,
fyrir allt og allt.
(Sigurbjörn Þorkelsson)
Hvíl í friði, elsku mamma.
Ríkarður.
Þá er komið að kveðjustund.
Tengdamóðir mín, Dísa, hefur
kvatt okkur. Ég minnist hennar
með hlýju í hjarta. Stundirnar
sem ég og fjölskylda mín áttum
með henni og Gauja tengdaföð-
ur mínum í hlýlegri stofunni
þeirra á Ólafsfirði eru góðar
minningar. Alltaf tóku þau vel á
móti okkur og aldrei komum við
að tómum kofanum hjá henni
Dísu. Hún átti alltaf eitthvað
heimabakað til að bjóða upp á
en það fannst henni afar mik-
ilvægt. Heimilið var henni afar
kært og sá hún um það af mikl-
um myndarskap.
Ég á mér draum
um betra líf.
Ég á mér draum
um betri heim.
Þar sem allir eru virtir,
hver á sínum stað,
í sinni stétt og stöðu.
Þar sem allir eru mettir
gæðum sannleikans.
Þar sem allir fá að lifa
í réttlæti og friði.
Þar sem sjúkdómar,
áhyggjur og sorgir
eru ekki til.
Og dauðinn aðeins upphaf
að betri tíð.
(Sigurbjörn Þorkelsson)
Ég þakka fyrir allar góðar
stundir sem ég átti með þér,
elsku Dísa. Minning þín lifir.
Jóhanna.
Elsku amma Dísa.
Ég er afar þakklát fyrir þann
tíma sem ég fékk með þér og að
fá að alast upp hjá þér og afa er
mér mjög dýrmætt.
Það var alltaf svo gaman að
koma til þín í spjall og spil, allt-
af varstu til í að spila við litlu
stelpuna þína þjóf og Ólsen Ól-
sen.
Þegar við keyrum fram hjá
Hornbrekku, biður Guðjón
Sæmi um að fara til ömmu Dísu
en við reynum að útskýra fyrir
honum að nú sért þú komin til
Guðs og til afa Gauja.
Ég kveð þig í dag með mikl-
um trega og á erfitt með að trúa
því að þú sért farin frá okkur.
En eftir sitja yndislegar minn-
ingar sem ég mun eiga og halda
fast í og segja strákunum mín-
um frá.
Ég hef alltaf verið mikil
ömmustelpa og alltaf getað leit-
að til þín og alltaf varstu með
nóg pláss og með opinn faðm.
Elsku amma mín, þín er sárt
saknað.
Ég elska þig.
Þín ömmustelpa,
Valgerður Kristjana.
Í dag kveðjum við ömmu Dísu
með söknuð í hjörtum okkar. Á
kveðjustundum er gott að líta til
baka og ylja sér við minningar
liðinna tíma. Við minnumst þín
sem duglegrar og glaðværrar
konu sem gaf sér ávallt tíma
fyrir okkur.
Alltaf gátum við átt von á
fullu borði af kræsingum þegar
við komum í heimsókn til ykkar
afa Gauja.
Bakkelsið var að sjálfsögðu
heimabakað eftir þig og oftar en
ekki varstu með svuntuna utan
um þig og hrærivélin ekki langt
undan.
Fráfall afa Gauja reyndist
þér erfitt og var söknuðurinn
mikill. Það er því huggun harmi
gegn að nú fáir þú að fara aftur í
faðm afa og við erum þess full-
viss að endurfundir ykkar hafi
verið einstaklega góðir.
Við erum þakklát fyrir góðar
stundir sem við áttum saman í
byrjun desember síðastliðins.
Þar áttum við saman gott spjall
og fengum við að hlusta á þig
syngja þekkta slagara af mikilli
innlifun. Þessi heimsókn er dýr-
mæt minning sem við munum
geyma í hjörtum okkar um
ókomin ár.
Blessuð sé minning þín, elsku
amma Dísa.
Þín,
Einar Þór, Margrét Anna
og Edda Sigrún.
Árndís Ólöf
Pálsdóttir
✝ Ingi GuðjónMagnfreðsson
fæddist 10. júní
1945 á Ísafirði.
Hann lést í Taílandi
3. desember 2016.
Foreldrar hans
voru Magnfreð
Tryggvi Jónasson,
f. 16. október 1915
á Ísafirði, d. 17.
apríl 1991, og Val-
gerður Sigurborg
Jónsdóttir, f. 11. júní 1914 á
Galtahrygg í Ísafjarðardjúpi, d.
1. febrúar 1982. Ingi Magnfreð
var næstelstur sex systkina. Þau
eru Elín, f. 25. ágúst 1943, Þor-
steinn Kristinn, f. 24. febrúar
1949, Jens Friðrik, f. 4. júní
1950, Guðbjörg Amelía, f. 21.
mars 1953, d. 24. október 2015,
og Sigríður Steinunn, f. 29. apríl
1956.
Ingi Magnfreð var fráskilinn
Björn Ágúst, f. 6. janúar 2012.
Hákon Örn Björnsson, f. 24. nóv-
ember 1993, og er sambýliskona
hans Hafdís Ósk Valgeirsdóttir,
börn þeirra eru Valgeir Breki, f.
22. febrúar 2012, og Sunneva Ýr
Hákonardóttir, f. 14. júlí 2016.
Katrín Dröfn Björnsdóttir, f. 1.
ágúst 1996, og Borgný Val-
gerður Björnsdóttir, f. 14. októ-
ber 2005. 3) Tryggvi Guðjón
Ingason, f. 31. ágúst 1973, eigin-
kona hans er Sólveig Fríða
Kjærnested, f. 3. mars 1979, og
börn þeirra eru: Ásdís Sólveig
Tryggvadóttir, f. 17. júní 2007,
Þórdís Katla Tryggvadóttir, f. 7.
maí 2010, og Sigdís Anna
Tryggvadóttir, f. 22. mars 2014.
Árið 1998 hóf Ingi Manfreð
sambúð með Pimonlask Rotpi-
take (Pim), f. 7. ágúst 1958, d. 22.
júlí 2014. Hún átti tvö börn af
fyrra hjónabandi. Þau eru:
Sharnyar Bunchunonc, búsett í
Taílandi, á hún fjögur börn, og
Pheerawat Phetkhrua (Boy), bú-
settur í Reykjavík ásamt eig-
inkonu sinni.
Útför Inga Guðjóns fer fram
frá Ísafjarðarkirkju í dag, 7. jan-
úar 2017, klukkan 14.
en hann kvæntist
Önnu Björgu Páls-
dóttur, f. 14. janúar
1948, d. 10. desem-
ber 2016, og áttu
þau þrjú börn. Þau
eru 1) Víðir Inga-
son, f. 30. maí 1968,
sambýliskona hans
er Auðbjörg Gerður
Pálsdóttir, f. 3.
mars 1965, og börn
þeirra eru: Garðar
Halldórsson, f. 10. september
1988, Jakob Ingi Víðisson, f. 17.
júní 1995, og Kolbeinn Valur
Víðisson, f. 25. desember 1997. 2)
Björk Ingadóttir f. 30. maí 1968,
hún var í sambúð með Birni
Drengssyni, f. 14. maí 1965. Eiga
þau fjögur börn, sem eru: Anna
María Björnsdóttir, f. 19. ágúst
1991, og sambýlismaður hennar
er Rúnar Freyr Hafþórsson, f.
18. október 1989, barn þeirra er
Þegar mér voru færð þau
döpru tíðindi að vinur minn, Ingi
Magnfreðsson, væri fallinn frá
var mér mjög brugðið.
Ég hafði hitt Inga tveimur vik-
um fyrr og lék hann á als oddi
enda golfferð til Taílands á næsta
leiti.
Það verður mikil missir að
þessum mikla verkmanni og vini
enda lék allt vel í höndum Inga,
hvort sem það var að greiða úr
grásleppuneti eða sveifla golf-
kylfunni. Ingi hafði mikla og góða
réttlætiskennd og var fljótur til
ef hallaði á rétt hins vinnandi
manns. Það var gaman og gott að
vera með Inga til sjós enda mað-
urinn með eindæmum fljótur að
átta sig á erfiðum verkefnum og
sjá lausnir sem aðrir sáu ekki.
Mér eru þær stundir sem við átt-
um saman á Norðurfirði á
Ströndum við grásleppuveiðar,
stundum innilokaðir svo dögum
skipti vegna veðurs, mjög kærar
nú þegar ég lít til baka og minnist
þessa mikla skipsfélaga og vinar.
Þegar við vorum á Norðurfirði
og mikið aflaðist og ekki hafðist
undan að salta þá stökk Ingi til og
hjálpaði til við að salta grásleppu-
hrogn eins og hans var von og
vísa.
Öll höfum við okkar kosti og
galla í hinu daglega lífi en mann-
kostir Inga voru miklu meiri og
orðheldinn var hann alla leið og
þoldi hann illa leti.
Ég kveð þig nú, kæri vinur, og
veit að þú átt eftir að sveifla kylfu
þinni hinumegin og bæta skorið.
Ég færi öllum systkinum, börn-
um, barnabörnum og öðrum ætt-
ingjum innilegar samúðarkveðj-
ur.
Hvíl í friði.
Kristján Andri Guðjónsson,
Ísafirði.
Ingi Guðjón
Magnfreðsson
✝ Þorkell Kjart-ansson fæddist
að Mosfelli í Gríms-
nesi 29. júní 1922.
Hann lést 22. des-
ember 2016. For-
eldrar hans voru
Kjartan Bjarnason,
f. 4. nóvember
1891, og Margrét
Þorkelsdóttir, f. 28.
ágúst 1897. Systk-
ini Þorkels eru
Kristrún, f. 1933, Lárus, f. 1927,
d. 1996, Heiða, f. 1928, d. 2012,
Anna, f. 1932, Þorbjörg, f. 1935,
og Kjartan, f. 1938.
30. maí 1951 kvæntist Þorkell
Ingu Snæbjörnsdóttur frá Gjá-
bakka í Þingvallasveit, f. 15.
september 1929. Foreldrar
hennar voru þau Snæbjörn Guð-
mundsson Ottesen, f. 3. nóv-
ember 1897, og Hildur Hansína
Magnúsdóttir, f. 15. júní 1901.
Þorkell og Inga eignuðust níu
börn. 1) Pétur, f. 1951, maki Ás-
laug Elsa Björnsdóttir. Þau eiga
tvö börn. 2) Margrét, f. 1952,
maki Eiríkur Þorláksson. Hún á
þrjú börn. 3) Kjartan, f. 1954,
maki Arnheiður Harðardóttir.
Hann á fjögur
börn. 4) Snæbjörn
Smári, f. 1956,
maki Helga Jóns-
dóttir. Þau eiga
fimm börn. 5) Hilm-
ar, f. 1958, maki
Valgerður Þór-
isdóttir. Hann á
þrjú börn. 6) Ása, f.
1962, maki Örn
Helgi Haraldsson.
Þau eiga tvö börn.
7) Þorkell Ingi, f. 1968, maki
Anna Jónný Aðalsteinsdóttir.
Þau eiga tvö börn. 8) Sigrún, f.
1969, maki Bergur Pálsson. Þau
eiga þrjú börn. 9) Hildur, f.
1971, maki Hrafn Magnússon.
Þau eiga tvö börn. Alls eru af-
komendur þeirra hjóna orðnir
um 60.
Þorkell og Inga hófu búskap í
Austurey 1950 og bjuggu þar til
1977 er þau fluttust að Laug-
arvatni þar sem þau störfuðu
við skólana, en 1999 fluttust þau
á Selfoss. Þorkell dvaldi síðustu
mánuðina á Fossheimum.
Þorkell verður jarðsunginn
frá Selfosskirkju í dag, 7. jan-
úar 2017, klukkan 11.
Látinn er í hárri elli tengdafað-
ir minn Þorkell Kjartansson eða
Keli eins og ég og flestir aðrir
kölluðum hann. Ég man nú ekki
hvenær ég hitti Kela fyrst en
hann kom oft í kaffi í Eyvindar-
tungu, en þeir voru æskuvinir
fæddir hvor á sínu árinu, pabbi og
Keli. Ekki grunaði mig þá að
hann yrði tengdafaðir minn í ríf-
lega 40 ár.
Kletturinn í lífi Kela var hún
Inga hans. Ingiríður Magnea
Snæbjörnsdóttir. Keli og Inga
voru mjög samhent hjón, þau
voru gift í 65 ár. Keli var bóndi í
Austurey stærstan hluta starfs-
ævi sinnar. Keli sá um ruslið á
Laugarvatni til ársloka 1999, síð-
asta veturinn með aðstoð Arnórs
sonarsonar síns.
Þau Inga og Keli kunnu að
njóta lífsins. Þrátt fyrir mikla
vinnu og stóran barnahóp voru
þau dugleg að mæta á samkomur
og skemmtanir í sveitinni. Einnig
fóru þau í utanlandsferðir. Eftir
að þau fluttu upp á Laugarvatn
tóku þau upp á því að fara til Kan-
arí um jól og áramót. Síðustu ut-
anlandsferðina sína saman fóru
þau fyrir tveimur árum með okk-
ur Snæbirni til Gautaborgar að
heimsækja nafna hans og fjöl-
skyldu. Það var mjög skemmtileg
ferð.
Keli var félagslyndur og hafði
gaman af því að hitta fólk og ræða
um landsins gagn og nauðsynjar.
Það var oft mannmargt hjá þeim
Ingu því auk fjölskyldunnar var
mjög gestkvæmt hjá þeim hjón-
um. Það var oftar en ekki gott að
eiga hann Kela að. Hann var af-
skaplega prúður og vandaður
maður og mikill mannvinur. Hann
tók sjálfan sig ekki of alvarlega,
glettnin var oft skammt undan.
Var lítið fyrir að láta á sér bera,
en var alltaf til staðar á erfiðu
stundunum. Keli var veðurglögg-
ur. Ég setti niður kartöflur með
honum fyrir ekki svo mörgum ár-
um. Það var suddi og rigningar-
legt. Hann hafði orð á því að við
skyldum drífa í að klára þetta.
Það væri að koma hagl, sagði
hann, og benti á dökkleitt ský sem
sveif yfir Apavatninu og nálgaðist
óðfluga. Það stóð heima, rétt á
eftir dimmdi í lofti og haglél reið
yfir.
Skólagangan var stutt, farskóli
innan sveitar og einn vetur í Hér-
aðsskólanum. Keli fylgdist vel
með öllu sem fór fram í kringum
hann. Hann var mjög talnaglögg-
ur maður, eins og algengt er með
Austureyinga. Það var alltaf
hlustað á fréttir og veðurfregnir
og hann fylgdist grannt með hvað
var að gerast í samfélaginu og
hans stóru fjölskyldu. Þannig var
hann nánast fram á síðasta dag.
Fylgdist með veðurfari, kjaradeil-
um, pólitíkinni o.s.frv. Hann tók
einnig virkan þátt í uppeldi af-
komendanna. Ég minnist þess að
hann kenndi drengjunum okkar
að heilsa fólki og bjóða góðan dag-
inn. Keli var við ágæta heilsu
stærstan hluta ævinnar, en síð-
ustu árin voru honum erfið. Auð-
vitað hefur hans stórfjölskylda
reynt að aðstoða eftir megni, en
mest hefur þetta mætt á Ingu og
svo yngstu dætrunum tveimur
þeim Sigrúnu og Hildi og fjöl-
skyldum þeirra. Síðustu mánuði
hefur starfsfólkið á Fossheimum
reynst alveg frábærlega.
Elsku Inga mín, og öll þín stóra
fjölskylda, Kela verður sárt sakn-
að, en við þökkum fyrir öll árin
sem við áttum með honum.
Helga Jónsdóttir.
Elsku afi okkar.
Þegar komið er að kveðjustund
minnumst við þín með mikilli
hlýju og þakklæti. Það er ómet-
anlegt að hafa átt afa sem átti jafn
marga afkomendur og þú, en
hafðir samt lag á að sýna öllum
jafnan áhuga og velvild.
Þú varst svo sannarlega mikill
partípinni og það var alltaf gaman
að koma í heimsókn, bæði á Laug-
arvatn og á Selfoss. Þú vildir helst
hafa húsið fullt af fólki og þá var
jafnan tekið í spil, sóttur ís út í
kistu í Eyjabóli og í seinni tíð boð-
ið upp á koníak. Þær voru einnig
ófáar stundirnar sem Heiðdís
fékk að greiða þér, enda varstu
með dökkt og fallegt hár þó þú
værir kominn yfir áttrætt.
Í þér var mikil fyrirmynd þar
sem þú bjóst yfir dugnaði, um-
hyggju og húmor fram á síðasta
dag. Síðast þegar við hittumst, á
afmælisdegi Heiðdísar núna í des-
ember, hélstu fast í hönd hennar
og hlýjaðir með því að nudda
höndunum saman, „eins og var
gert í gamla daga“. Þú varst alltaf
svo hlýr og góður og brostir og
hlóst svo fallega.
Það er því með hlýju í hjarta
sem við minnumst þín, elsku afi,
röltandi um Krossholtið með
ömmu þar sem þér leið auðsýni-
lega best í heimahögunum, í þúf-
unum við vatnið.
Takk fyrir allar minningarnar,
elsku afi. Þínar,
Stella Björk og Heiðdís Inga.
Afi Keli hefur nú lagt árar í
bát.
Hann mun ei spyrja frétta úr
Laugardalnum (varstu að koma
Þorkell
Kjartansson