Morgunblaðið - 07.01.2017, Blaðsíða 41

MINNINGAR 41
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 7. JANÚAR 2017
✝ Halldór Krist-ján Kristjáns-
son fæddist í
Reykjavík 7. júlí
1936. Hann lést á
Heilbrigðisstofnun
Suðurnesja 27. des-
ember 2016.
Foreldrar hans
voru Kristján Hall-
dórsson sjómaður,
f. 20.3. 1906, d.
11.1. 1944, og
Anna Vilmundardóttir frá
Löndum, húsfreyja og verka-
kona, f. 30.7. 1916, d. 7.1. 2003.
Bræður Halldórs: eru Lúther
Steinar, f. 12.10. 1934, d. 31.1.
2016, og Ólafur Þór, f. 9.1.
1938. Fósturforeldrar Halldórs,
Dadda í Felli, voru Valdimar
Einarsson frá Húsatóftum í
Grindavík, f. 1903, d. 1990, og
Sigríður Kristín Sigurðardóttir
frá Hjaltastaðahvammi í Skaga-
firði, f. 1911, d. 2000. Dóttir
þeirra og fóstursystir Halldórs
er Margrét Valdimarsdóttir, f.
8.11. 1944.
Fyrri kona Halldórs var
Munda Pálín Enoksdóttir, f.
18.12. 1939, d. 16.1. 2005. Þau
skildu. Börn þeirra eru: 1)
Kristján Valdimar, f. 22.7.
1957, kvæntur Elísabetu Egils-
dóttur, f. 18.1. 1960. Þau eiga
sjö börn. a) Halldór Egill, f.
1976, b) Berglind, f. 1977, c)
Helena Íris, f. 1980, d) María
Dögg, f. 1982, e) Kolbrún Lind,
f. 1989, f) Kristján Ingi, f. 1991,
Knudsen, f. 1991 og fóstur-
dóttir Sigurjóns er Alexandra
Elva Þórkötludóttir, f. 1983. 5)
Anna Ágústa, f. 18.5. 1972, gift
Helga Kristjánsyni, f. 30.5. maí
1966, börn þeirra eru Helena
Rós, f. 1996 og Halldór Krist-
ján, f. 2004. 6) Vilmundur Rún-
ar, f. 3.10. 1976, kvæntur La-
eila Friðriksdóttur, f. 17.6.
1974. Börn Vilmundar frá
fyrra sambandi með Guðrúnu
Einarsdóttur, f. 9.7. 1975, eru
Sara Dögg, f. 1999, Einar
Sveinn, f. 2002 og Lilja Guð-
rún, f. 2007.
Fyrstu sporin tók Halldór í
Reynistað í Staðahverfi í
Grindavík. Við skilnað foreldra
sinna var hann tekinn í fóstur
af Sigríði og Valdimar sem þá
bjuggu að Dalbæ, og síðar í
Felli í Grindavík. Þau Halldór
og Guðný hófu búskap í Hafn-
arfirði 1962 og giftust 31. des-
ember 1962. Árið 1963 fluttust
þau til Akraness og eftir stutta
viðdvöl þar vestur á Suðureyri
við Súgandafjörð þar sem þau
bjuggu til árins 1969. Þá lá
leiðin að nýju til Hafnarfjarðar
þar sem Halldór stundaði ýmis
störf til sjós og lands. Kringum
1980 lá leiðin síðan til Hellis-
sands og starfaði Halldór þá
sem vélstjóri. Á Hellissandi
bjuggu þau fram til 1996 er
þau fluttu til Brogarness eftir
að Halldór slasaðist. Árið 2007
komst Reynistaður aftur í eigu
fjölskyldunnar. Halldór og
Guðný fluttust árið 2010 að
Skipastíg 12 í Grindavík og bjó
Halldór þar til síðasta dags.
Útför Halldórs verður gerð
frá Grindavíkurkirkju 7. jan-
úar 2016 og hefst athöfnin
klukkan 13.
g) Enok Anton, f.
1997. 2) María, f.
og d. 9.9. 1958. 3)
Kári, f. 15.10.
1959.
Síðari kona Hall-
dórs er Guðný
Guðjónsdóttir, f.
2.2. 1943. Börn
þeirra eru: 1) Guð-
jón Júlíus, f. 3.7.
1963, kvæntur
Karin Mariu Matts-
son f. 20.5. 1969. Börn þeirra
eru Jóhanna Lilja, f. 12.7. 2003,
Júlíus Valdimar, f. 4.5. 2005,
sonur Guðjóns er Kristmundur
Freyr, f. 1986, móðir hans Hild-
ur Kristmundsdóttir, f. 20.9.
1965. 2) Sigríður Kristín, f.
21.9. 1966, börn hennar eru
Andrés Pétur Jónsson, f. 1982,
Guðný Dóra Heiðarsdóttir, f.
1986, Gunnar Bjarni, f. 1992,
Agnes Rut, f. 1995, Dagný
Hrönn, f. 1999, Högnabörn. 3)
Kristjana, f. 14.9. 1967, gift
Sigurgeiri Bjarnasyni, f. 26.3.
1959, sonur þeirra er Daníel
Smári, f. 1994. Börn Kristjönu
frá fyrra sambandi eru Óskar
Hinrik, f. 1984 og Ingibjört
Rakel, f. 1988. Fósturdóttir
Kristjönu er Ásdís Eyrún Sig-
urgeirsdóttir, f. 1983. 4) Sig-
urjón Gunnar, f. 12.1. 1970, í
sambúð með Þórkötlu Ragn-
arsdóttir, f. 9.6. 1975, sonur
þeirra er Ragnar Þór Knudsen,
f. 2008. Dóttir Sigurjóns úr
fyrra sambandi er María Dís
Með söknuð í hjarta og tár í
augum kveð ég þig, elsku pabbi
minn.
Eitt sinn verða allir menn að deyja.
Eftir bjartan daginn kemur nótt.
Ég harma það en samt ég verð að
segja,
að sumarið líður allt of fljótt.
Ég gái út um gluggann minn
hvort gangir þú um hliðið inn.
Mér alltaf sýnist ég sjái þig.
Ég rýni út um rifurnar.
Ég reyndar sé þig alls staðar.
Þá napurt er, það næðir hér
og nístir mig.
(Vilhjálmur Vilhjálmsson)
Ég verð að vera alveg hrein-
skilin, hélt að ég væri svo tilbú-
in að sleppa þér, elsku pabbi
minn, vegna þess hversu lífið
var þér erfitt en þegar ég
heyrði þig draga andann í
hinsta sinn þá nei. Ég vildi hafa
þig hjá mér ennþá. Hjarta í lít-
illi pabbastelpu sprakk í þús-
undir mola. En ég vissi líka á
þessu augnabliki að þér liði aft-
ur vel, laus við alla þá hlekki
sem þín lífsganga hafði fært
þér. Þú varst orðinn þreyttur,
þrekið farið, vildir sjaldan ræða
þrautir og baráttu þína.
Þó að tárin renni endalaust
og stingurinn í hjarta mínu sé
óbærilegur þá eru það góðu og
fallegu minningarnar um þig
sem færa mér gleði og hlýju.
Pabbi, það tók þig ekki nema
þrjá daga að sannfæra mig að
setja páfagaukana aftur í gælu-
dýrabúðina svo mamma og litli
bróðir gætu komið heim af fæð-
ingardeildinni, í staðinn fékk ég
páfagaukasokka upp að hnjám
og líka þá fengum við ekki bara
„10 á toppnum að borða“ – puls-
ur. Þegar þú eldaðir bláberja-
súpuna handa okkur systkinum
úr berjavíninu hennar mömmu,
en okkur fannst hún skrítin og
bragðvond en sem betur fer var
okkur bjargað þegar Lúlli
frændi hringdi í þig. Við vorum
svo fljót að farga súpunni, út
um gluggana á meðan þið bræð-
urnir töluðuð saman. Tölum nú
ekki um þegar þú hengdir út
þvottinn, Guð minn góður, allt
sett á snúruna, líka nærfötin!
Var mjög fljót heim til að lag-
færa það sem á snúrunni var.
Við vorum ekki alltaf sam-
mála um hlutina og eitt sinn þá
varð okkur sundurorða í síma,
ég mætti heim til ykkar mömmu
að þér fannst á sömu sekúndu
og þú lagðir tólið á. Það var svo
gott að hafa ykkur mömmu í
götunni fyrir neðan mig.
Börnin mín fengu líka að
njóta þess að hafa ykkur svona
nærri sér, það voru allt aðrar
reglur sem giltu hjá afa og
ömmu og hafði ég ekkert um
þær að segja.
Efst í huga mínum er þakk-
læti til þín, elsku pabbi, fyrir
allt sem þú kenndir og hjálpaðir
mér með, þó svo að þú sért
kominn yfir í annan heim munu
minningarnar um þig lifa um
ókomin ár. Góða ferð, pabbi, þar
til við hittumst á ný – ég veit að
þú munt alltaf fylgja og vera
mér hjá. Elska þig, pabbi.
Ó, pabbi minn, hve undursamleg
ást þín var.
Ó, pabbi minn, þú ávallt tókst
mitt svar.
Aldrei var neinn svo ástúðlegur
eins og þú.
Ó, pabbi minn, þú ætíð skildir allt.
Liðin er tíð, er leiddir þú mig
lítið barn.
Brosandi blítt, þú breyttir sorg
í gleði.
Ó, pabbi minn, ég dáði þína
léttu lund.
Leikandi kátt, þú lékst þér á
þinn hátt.
Ó, pabbi minn, hve undursamleg
ást þín var.
Æskunnar ómar ylja mér í dag.
(Þorsteinn Sveinsson.)
Ps. Pabbi, ég veit að þú
manst eftir samkomulaginu
okkar. Þín dóttir,
Anna.
Nú kveð ég þig, pabbi minn,
ég veit að þú ert kominn á betri
stað og þínum þrautum og þján-
ingum hefur linnt.
Finnst vel við hæfi að minn-
ast þín með þessum erindum:
Nú hljómi lofsöngs lag
frá lífsins hörpu í
því rósin lífsins rauða
er risin upp frá dauða.
Vor lofgjörð linni eigi
á lífsins sigurdegi.
Þann dýrðardag að sjá
minn drottinn, er mín þrá,
því með þér, rósin rauða,
ég rísa vil frá dauða
og lifa þínu lífi,
þín líkn mér breyskum hlífi.
Ég þakka, Jesú, þér,
að þú hefur gefið mér
þá von, sem vetri breytir
í vor, er sælu heitir.
Því linnir lof mitt eigi
á lífsins sigurdegi.
(Bjarni Jónsson.)
Drottinn blessi þig og varð-
veiti.
Kári Halldórsson.
Við kveðjum hann pabba og
tengdapabba, Halldór Kristján
Kristjánsson, eða Dadda í Felli
eins og hann var þekktur í
Grindavík.
Hann var þúsundþjalasmið-
ur, allt lék í höndum hans þegar
kom að tækjum, tólum og bíl-
um, ef það bilaði þá var bara
gert við með því sem var við
höndina. Byrjaði ungur á sjó í
Grindavík og náði sér í vél-
stjóraréttindi og hóf þar bú-
skap. Svo lá leiðin út á land,
Hafnarfjörð, Akranes, Suður-
eyri, Hnífsdal, Hafnarfjörð,
Hellissand, Borgarnes og síðan
hringnum lokað í Grindavík og
þar bjó hann er hann lést.
Mikið var barnalánið, hann
eignaðist níu börn en litla stúlk-
an hans hún María Halldórs-
dóttir lést bara tveggja daga.
Þannig að átta börn eru eftirlif-
andi. Börnin hafa erft þetta
barnalán, 25 barnabörn og 30
barnabarnabörn, þannig að
þetta er hinn vænsti hópur.
Í þrjú ár erum við Bettý búin
að vera honum innan handar í
þessum veikindum og þrautum
sem á hann voru lagðar.
Þessi ár eru búin að vera
mjög gefandi, bæði í gleði og
sorg. Hann hresstist allur þegar
við komum með Millu í heim-
sókn og gátum gist á Reynistað
en gistinæturnar urðu færri
vegna heilsubrests. Út í Staða-
hverfi varð hann að komast og
athuga hvort allt væri í lagi og
kannski labba einn hring. En
orkan var þrotin og þrautirnar
miklar, var nóg að komast bara
aðeins út í Staðahverfi. Það var
alveg með ólíkindum hvað hann
var duglegur að hífa sig inn í
bílinn, þó að brakið og brest-
irnir í mjöðmum og hnjám, eins
og sagt er, nístu mann inn að
beini.
Alltaf var stutt í grínið og
gamansemina hjá honum og
þegar hann var pirraður þá
vissi maður að hann var sár-
þjáður. Og þótt maður spyrði
hann, hafði hann það bara
ágætt. Ekki mikið fyrir að
kvarta eða kveina. Talaði um að
fá bara að fara á Reynistað, jú
það væri þá svo stutt að fara
með hann í garðinn.
Vikurnar fyrir 80 ára afmælið
var hann mjög veikur og vorum
við systkinin alveg í vafa hvort
panta ætti sal og undirbúa
veislu, þá heyrðist í gamla: „Ég
klára afmælið og jólin, þá er
nóg komið.“ Við það stóð hann.
Nú er hann kominn á betri stað
og leystur þrautunum frá.
Kristjana systir skipulagði
jólahald á Skipastígnum og
pabbi var sko til í það. Bara
drífa sig í fötin og stökkva af
stað, ekki vantaði huginn og
viljann. Þegar við heimsóttum
hann rétt fyrir jólin fór ég fram
og náði í appelsín og harðfisk
með smjöri – hans uppáhald,
búið að vera lengi, lengi. Hvísl-
aði hann að okkur: „Veistu, ég
er eiginlega búinn að fá leiða á
öllum þessum harðfiski. Ég
mundi alveg þiggja svona van-
illuhring.“
Þá svona vissi maður að
hverju stefndi, en heim ætlaði
hann. En sú ferð var aldrei far-
in.
Með sorg og gleði í hjarta
fylgjum við honum í síðustu
ferðina út í Staðahverfi, nú er
hann kominn heim. Hann ætlar
að vaka yfir Reynistað og öllu
sínu fólki.
Viljum við færa bestu kveðj-
ur til vinafólksins, Sigga og
Báru, hvað þau hafa reynst
pabba og Guðnýju fóstru vel í
gegnum erfið veikindin, og ekki
má gleyma öllum góðu stund-
unum sem þau áttu saman.
Mega þau hafa mikla þökk fyr-
ir.
Hafðu þökk fyrir allt, elsku
pabbi og tengdapabbi.
Blessuð sé minning þín.
Kristján V. Halldórsson,
Elísabet Egilsdóttir og
barnahópurinn.
Elsku besti besti afi, takk
fyrir allt.
Þegar við hugsum til þín þá
flæða minningarnar fram í huga
okkar og færist bros yfir andlit
okkar systkinanna, við áttum
góðar stundir saman, fengum
líka að komast upp með ýmis-
legt hjá ykkur ömmu sem var
alls ekki leyfilegt heima hjá
mömmu og pabba. Eins og þú
sagðir svo oft að reglur í afa og
ömmu húsi væru ekki þær sömu
og heima, það var næstum allt
leyfilegt. Að borða ekki skorp-
una af brauðinu, borða kæfuna
beint upp úr dósinni, dýfa mat-
arkexi í kaffið þitt eða borða ís í
tíma og ótíma að mömmu
fannst.
Afi minn fór á honum Rauð,
eitthvað suður á bæi
að sækja bæði sykur og brauð
sitt af hvoru tagi.
Elsku afi, þakka fyrir vináttu
og allar þær yndislegu stundir,
hlýju höndina og handleiðsluna.
Bjartar minningar lifa með okk-
ur ævina á enda.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni,
sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sig. Jónsson frá Presthólum)
Þín afabörn,
Helena Rós og Halldór
Kristján.
Halldór Kristján
Kristjánsson Elsku hjartans dóttir mín og systir okkar,
ÁSTRÓS KRISTRÚNARDÓTTIR,
Eyjabakka 28, Reykjavík,
sem lést 24. desember, verður jarðsungin
frá Fossvogskirkju þriðjudaginn 10. janúar
klukkan 15.
Blóm og kransar afþökkuð en þeim sem vilja minnast hennar er
bent á alla starfsemi sem hlúir að eftirmeðferðarstarfi á Íslandi.
.
Kristrún Sigþórsdóttir,
Aron Magnússon,
Laufey Ólafsdóttir.
Elskuleg eiginkona, móðir, tengdamóðir,
amma og langamma,
LÍNEY SIGURJÓNSDÓTTIR,
lést 2. janúar. Útförin fer fram frá
Grensáskirkju fimmtudaginn 12. janúar
klukkan 13.
.
Matthías Matthíasson,
Þórunn K. Matthíasdóttir, Magnús V. Magnússon,
Guðrún Matthíasdóttir, Arnór Sigurjónsson,
Þórey Anna Matthíasdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær móðir, tengdamóðir, amma og
langamma,
MARGRÉT KRISTJÁNSDÓTTIR
frá Höfn, Dýrafirði,
Lönguhlíð 3, Reykjavík,
andaðist aðfaranótt 31. desember á
Landspítalanum Vífilsstöðum. Útförin fer
fram frá Bústaðakirkju fimmtudaginn 12. janúar klukkan 13.
.
Ólafur Halldór Georgsson, María Inga Hannesdóttir,
Auðun Georg Ólafsson, Ásta Einarsdóttir,
Kári Pétur Ólafsson, Hugrún Birgisdóttir
og langömmubörn.
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
SIGURÐUR ARNAR INGIBJARTSSON
húsasmíðameistari,
Flúðaseli 89, Reykjavík,
sem lést laugardaginn 24. desember,
verður jarðsunginn frá Seljakirkju þriðjudaginn 10. janúar
klukkan 13.
.
Signý Steinunn Hauksdóttir,
Guðjón Arnar Sigurðsson, Ragnhildur Hallgrímsdóttir,
Ingunn Jóna Sigurðardóttir, Vigfús M. Vigfússon
og barnabörn.
Ástkær bróðir okkar,
KRISTÓFER BALDVINSSON,
sem lést 26.desember, verður jarðsunginn
frá Lindakirkju mánudaginn 9. janúar
klukkan 13.
.
Sigríður Bryndís Baldvinsdóttir,
Jón Þór Baldvinsson,
Bryndís Baldvinsdóttir,
Baldvin Guðmundur Baldvinsson.
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir
og afi,
GRÉTAR GEIR NIKULÁSSON,
Sléttuvegi 13, Reykjavík,
lést 31. desember á Landakoti. Útför hans
fer fram frá Grensáskirkju þriðjudaginn
10. janúar klukkan 15.
.
Sjöfn Björg Kristinsdóttir,
Kristinn H. Grétarsson, Guðrún B. Ólafsdóttir,
Lárus Rúnar Grétarsson,
Hrönn Eir Grétarsdóttir, Þorvaldur Guðjónsson,
Björg Ýr Grétarsdóttir, Grétar Árnason,
Katrín H. Grétarsdóttir, Lee Roy Tipton.