Morgunblaðið - 01.11.2017, Qupperneq 71

MINNINGAR 71
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 1. NÓVEMBER 2017
✝ Guðný GunnurGunnarsdóttir
fæddist í Hafnar-
firði 23. janúar
1933. Hún lést 17.
október 2017.
Hún var yngsta
barn hjónanna
Gunnars Jóns-
sonar sjómanns og
matsveins frá
Gunnarsbæ í
Hafnarfirði, f.
1897, d. 1954, og Guðnýjar
Sæmundsdóttur frá Bolungar-
vík, f. 1893, d. 1982. Faðir
Gunnars var Jón Hjörtur
Gunnarsson sem ólst upp hjá
foreldrum sínum í Gunnarsbæ
í Hafnarfirði sem stóð þar
sem Gunnarssundið er, móðir
hans var Steinunn Jónsdóttir.
Foreldrar Guðnýjar Sæmunds-
dóttur voru Sæmundur Bene-
diktsson og Sigríður Ólafs-
dóttir. Þegar Sæmundur lést
flutti Sigríður frá Bolungar-
vík til Akureyrar ásamt börn-
um sínum sex, elsta barnið þá
20 ára og það yngsta fjögurra
ára.
Guðný Gunnur var yngst af
sjö systkinum, hún ólst upp á
Selvogsgötu 16, þar sem for-
eldrar hennar bjuggu lengst
af með fimm af börnum sín-
Hafnarfirði í félagi við Tóm-
as Grétar, bróður Haraldar,
og Sigríði, systur Guðnýjar
Gunnar. Þar bjuggu þau þar
til þau fengu vist á Hrafnistu
í Hafnarfirði. Þau eignuðust
fjögur börn: 1) Önnu, f. 1954.
2) Guðnýju, f. 1957. 3) Har-
ald, f. 1967 og 4) Steinunni, f.
1970. Barnabörnin eru átta
og barnabarnabörnin sex
talsins. Guðný Gunnur vann
ung í Stebbabúð í Hafnarfirði
og í Apóteki Hafnarfjarðar.
Meðfram húsmóðurstörfunum
vann hún líka ýmis hluta-
störf; afgreiddi í vefnaðar-
vöruverslun Elísabetar Böðv-
arsdóttur (hjá Siggu og
Betu), vann í skógrækt Jóns í
Skuld nokkur sumur og við
ræstingar í Öldutúnsskóla á
veturna, var svo seinna í
fullu starfi hjá Böðvari í
bókabúð hans og starfsævinni
lauk hún hjá Bókasafni Hafn-
arfjarðar, þessi störf hentuðu
henni vel því hún var mikill
bókaunnandi. Guðný og Har-
aldur höfðu ánægju af því að
ferðast, og fóru víða um Evr-
ópu þegar börnin voru flogin
úr hreiðrinu. Þau ætluðu sér
að njóta elliáranna og halda
því áhugamáli áfram, en upp
úr 2006 fór heilsunni að
hraka og síðustu æviárin
naut Guðný Gunnur aðhlynn-
ingar á Hrafnistu í Hafn-
arfirði.
Útför hennar var gerð frá
Fríkirkjunni í Hafnarfirði 30.
október 2017.
um. Guðný Gunn-
ur var kölluð
Lilla af sínum
nánustu, reyndar
var hún ekki há-
vaxin en hún vildi
sjálf meina að
ástæðan fyrir
gælunafninu væri
sú að hún hefði
ekki verið skírð
fyrr en fjögurra
ára gömul og þá
hafði Lillu-nafnið verið búið
að vinna sér sess. Hún gekk í
Kató, barnaskóla Jósefs-
systra, og fór síðan í Flens-
borgarskóla og útskrifaðist
þaðan gagnfræðingur. 18 ára
gömul fór hún til Ameríku í
heimsókn til Steinunnar syst-
ur sinnar og hennar fjöl-
skyldu og dvaldi hjá þeim í
um tvö ár. 17. október 1953
giftist hún Haraldi Júlíusi
Sigfússyni vélvirkja, f. 1930,
frá Garðbæ á Eyrarbakka.
Þau stofnuðu heimili í
Hafnarfirði; fyrst leigðu þau
hjá Birni Árnasyni og Guð-
finnu Sigurðardóttur á Hverf-
isgötu 35, síðan á Garðstíg 3
og svo á Garðstíg 1 hjá Sigur-
jóni Einarssyni og Andreu
(Öddu), á meðan þau voru að
byggja á Kelduhvammi 1 í
Elsku mamma mín er látin
og á kveðjustund hugsa ég til
baka og rifja upp góðar minn-
ingar.
Mamma var dugleg kona og
glaðlynd, skarpgreind og list-
ræn, með ríka réttlætiskennd
og vildi alltaf hafa það sem
sannara reyndist. Ef einhver
vafamál komu upp í samræð-
um, var hún fljót að fletta upp
staðreyndum í einhverri af sín-
um mörgu bókum og leggja til
málanna. Hún mamma hefði
elskað „google“. Meðfram
heimilisstörfunum var hún yf-
irleitt í annarri vinnu líka. Hún
sagði sjálf að hún hefði aldrei
þurft að sækja um vinnu, alltaf
fengið atvinnutilboð að fyrra
bragði og hafði gaman að segja
frá því hvernig það kom til að
hún fór að vinna í Bókabúð
Böðvars. Böðvar bjó í næstu
götu, garðarnir lágu saman,
hún var úti við snúrur að
hengja upp þvott þegar hann
labbaði yfir og bauð henni
vinnu. Svo þegar hann var
spurður hvar hann hefði fundið
þennan góða starfsmann, svar-
aði Böðvar „úti á snúrum“.
Ég man eftir mömmu við
heimilisstörfin, yfirleitt syngj-
andi eða raulandi einhverjar
laglínur, en kunni aldrei lögin
til enda! Á morgnana sátu ná-
grannakonurnar oft hjá henni í
kaffi, það var kallað á mann inn
í „drekkutímann“ og ekkert
mál að bjóða öðrum krökkum
með sér inn og allir fengu
brauð og mjólk. Mamma eldaði
góðan mat, en nefndi oft að hún
hefði ekki gaman af matreiðslu,
hins vegar var hún flink að
baka og alltaf eitthvað gott með
kaffinu hjá henni alla tíð, meira
að segja bara tekex með osti
bragðaðist betur hjá henni en
annars staðar. Sunnudagskaffi
hjá mömmu og pabba var fast-
ur liður þegar ég var sjálf kom-
in með heimili. Mamma var
flink að sníða og sauma. Hún
eignaðist saumavél í byrjun bú-
skapar og vílaði ekki fyrir sér
að drösla níðþungri Elnu-
saumavélinni með sér í strætó
til Reykjavíkur á námskeið til
að læra á vélina og saumaði eft-
ir það svo til öll föt á okkur
systkinin og fína kjóla á sjálfa
sig. Alveg langt fram á mín
unglingsár saumaði hún á mig
alls konar föt eftir teikningum
sem mér datt í hug að rétta að
henni, sniðin bjó hún til og af-
raksturinn var meiriháttar
flottur. Ég skil ekki í dag
hvernig hún lét þetta allt eftir
mér! Mömmu og pabba þótti
gaman að ferðast, á sumrin fór-
um við í tjaldútilegur og ferð-
uðumst um landið á Volvonum.
Árið 1964 eða 1965 komust þau
í siglingu með Gullfossi ásamt
vinum sínum og 1978 heimsóttu
þau, ásamt yngri systkinunum,
Steinunni systur mömmu og
fjölskyldu hennar í Pennsylv-
aníu. Þegar hjónin voru orðin
ein í kotinu fóru þau í ferðir til
Evrópu, skoðuðu borgir og
staði á Bretlandi og meginland-
inu, en voru ekki spennt fyrir
sólarlandaferðum. Þegar
starfsævinni lauk ætluðu þau
að njóta lífsins og ferðast – og
gerðu það, en pabbi veikist árið
2006 og um sama leyti fór sjúk-
dómur mömmu að láta á sér
kræla og þá var orðið erfiðara
að njóta elliáranna. Mamma fór
á Hrafnistu vorið 2014, pabbi
var eftir einn á Kelduhvamm-
inum, en fékk svo inni á sömu
deild í desember 2016. Við
systkinin þökkum fyrir það að
síðasta ár mömmu dvöldu þau
hjónin saman á Hrafnistu. Ég
kveð mömmu með söknuði og
er búin að sakna hennar í nokk-
ur ár.
Anna.
Amma mín var yndisleg og
mér góð fyrirmynd. Hún var
langt leidd af alzheimer þegar
hún dó sem rændi hana minni
og persónuleika. En ég man
ömmu eins og hún var alltaf –
hress og kát, syngjandi og
spjallandi.
Þegar ég var lítil dvaldi ég
mikið hjá ömmu og afa á
Kelduhvammi og við vorum yf-
irleitt að bralla eitthvað
skemmtilegt saman. Morgun-
matur var heilög stund á
Kelduhvamminum en morgun-
verðarborðið var alltaf undirbú-
ið kvöldinu áður. Þá var brauð-
sneiðum komið fyrir í ristinni,
múslíi hellt í skálar og kaffið
sett í könnuna. Um morguninn
þurfti þá bara að kveikja á
brauðristinni og kaffivélinni og
hella mjólkinni yfir múslíið. Við
sátum saman við borðið og nut-
um stundarinnar með kaffi og
krossgátur. Alltaf var veisla,
Keldó var fullt hús matar með
dyrum sem allir máttu ganga
inn um að vild!
Amma eldaði góðan mat og
ég held að henni hafi fundist
gaman að elda. Hún söng alla-
vega alltaf á meðan hún eldaði.
Reyndar söng hún líka þegar
hún gekk frá sem ég held að
engum finnist skemmtilegt.
Amma var ekki mjög tækni-
lega sinnuð en hún kunni að
fara í Tetris í tölvunni hans afa
og kveikja á geislaspilaranum
til að hlusta á uppáhalds-
diskana sína.
Það hafði enginn roð við
ömmu í Tetris og fylltu upp-
hafsstafirnir hennar, GGG, all-
an „highscore“ listann. Amma
hlustaði mikið á ameríska slag-
ara og ég hugsa alltaf til henn-
ar þegar ég heyri „Do you
know the way to San Jose?“ og
„Walk on by“.
Amma vann á bókasafni sein-
ustu árin fyrir eftirlaun og
sagði margar sögur af gestum
og gangandi sem þangað komu,
yfir miðdagskaffinu. Hún gat
rakið ættlegg manna langt aft-
ur en ruglaðist oft á leiðinni
svo afi þurfti þá að leiðrétta
hana. „Af hverju segirðu það,
Haraldur?“ sagði hún þá alltaf,
fullviss um að hafa rétt fyrir
sér en afi svaraði sallarólegur
„af því ég segi það“ sem við
nánari athugun reyndist svo
alltaf rétt hjá gamla.
Amma var alltaf fín og smart
og spáði mikið í tísku. Ef ég
kom í einhverri tískumúnder-
ingu í heimsókn til hennar, með
eyeliner langt út á kinn, spurði
hún: „Hvaða stælar eru á þér?“
í áhugasömum og einlægum
tón. Hún setti aldrei út á neitt
sem ég gerði. Nema ef ég var í
götóttum fötum, þá vildi hún
ólm gera við þau. Hún var ekki
lengi að draga fram gamlar
bætur frá buxum sem hún hafði
stytt eða rifið niður.
Amma átti svo mikið af fal-
legu dóti og húsgögnum. Hún
átti endalaust til af matarstell-
um, hnífapörum og glösum við
öll tilefni. Það var allt fágað og
þrifið, dúkarnir straujaðir og
gólfin ryksuguð heima á Keldó.
Amma átti litla handryksugu
sem hún veigraði sér ekki við
að beita á hina minnstu rykögn.
Amma var yndisleg amma,
hún smellpassaði í hlutverkið.
Hún var svo góð og hress. Hún
var alltaf svo glöð þegar maður
kom í heimsókn og vildi allt
fyrir mann gera. Ég vona að
hún hafi það gott í blómabrekk-
unni hinumegin, þar sem hún
getur lesið bækur, hlustað á
tónlistina sína, spilað Tetris og
sagt bókasafnssögur yfir kaffi-
bolla.
Kæra amma, ég hugsa til þín
og vona að þú fylgist með mér.
Þín,
Inga.
Með hlýhug og virðingu kveð
ég Guðnýju Gunni, þakklát fyr-
ir höfðingsskap, hjálpsemi og
vináttu sem ég fékk að njóta
sem tengdadóttir hennar í ára-
tug og æ síðan. Innilegar sam-
úðarkveðjur til Haraldar Júl-
íusar og fjölskyldu.
Treystu náttmyrkrinu
fyrir ferð þinni
heitu ástríku
náttmyrkrinu
Þá verður ferð þínw
full af birtu
frá fyrstu línu
til þeirrar síðustu
(Sigurður Pálsson)
Steinunn Inga Óttarsdóttir.
Guðný Gunnur
Gunnarsdóttir
Þann 29. septem-
ber féll elsku besti
afi minn frá. Nú
ætla ég að skrifa
með tárin í augunum smá um
afa. Afi var svo sterkur, klárlega
sterkasti maður sem ég þekki.
Lífsvilji hans var svo mikill og
hann ætlaði aldrei að gefast
upp.
Hann ætlaði sko að komast
aftur á fætur, eftir að hafa verið
á Landspítalanum við Hring-
braut í tvo mánuði. Hann var að
berjast fyrir lífi sínu en kvartaði
aldrei neitt. Alltaf þegar ég var í
kringum afa fann ég fyrir hlýju
og mikilli ást og þegar elsku afi
kvaddi okkur leið mér eins og að
heimurinn væri að hrynja. Það
er ekki hægt að biðja um betri
afa, hann var svo góður við alla í
kringum sig og brosti hann í
gegnum súrt og sætt þó að líf
hans væri ekki alltaf dans á rós-
um.
Ef það er eitthvað sem ég vil
hafa frá afa mínum þá er það
klárlega metnaðurinn hans og
það að gefast aldrei upp.
Afi hringdi daglega ef ekki
tvisvar, í heimasímann okkar
Kristinn S.
Kristinsson
✝ Kristinn S.Kristinsson
fæddist 13. janúar
1938. Hann lést 29.
september 2017.
Útför Kristins
fór fram í kyrrþey
að ósk hins látna.
mömmu. Það var
ekki oft sem ég
svaraði en í þau
skipti sem ég svar-
aði var afi svo glað-
ur að fá að spjalla
við mig. Mér þótti
svo gaman að tala
við afa í símann því
hann sýndi svo
mikinn áhuga á öllu
sem ég var að gera,
hvort sem það var
skólinn, vinnan eða bara hvað
sem ég tók mér fyrir hendur.
Afi var svo stoltur af okkur
barnabörnunum og var hann sí-
hrósandi okkur og að hvetja
okkur áfram. Ég er svo óend-
anlega þakklát fyrir allar minn-
ingarnar sem við afi eigum sam-
an og ég hugsa um þær á
hverjum einasta degi. Mér þykir
það leitt að ég fékk ekki að eyða
meiri tíma með afa og að hann
mun ekki fá að upplifa með mér
öll stóru skrefin sem ég á eftir
að taka í lífi mínu. En ég er eig-
inlega alveg 100% viss um að
hann mun fylgjast með mér og
vera við hlið mér þegar ég mun
eiga góða, slæma eða erfiða tíma
og fylgja mér í gegnum þá. Von-
andi mun eg gera þig stoltan,
elsku afi.
Þín verður sárt saknað og ég
hugsa um þig á hverjum degi,
þú átt svo stóran stað í hjarta
mínu. Ég elska þig.
Ísabella Hrönn
Sigurjónsdóttir.
Okkar elskaði
MAGNÚS ANDRI HJALTASON
Staðarhrauni 21, Grindavík,
lést mánudaginn 23. október.
Útförin fer fram frá Grindavíkurkirkju
föstudaginn 3. nóvember klukkan 14.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir en þeim sem vilja
minnast hans er bent á Alzheimersamtökin.
Hjörtfríður Jónsdóttir
Erna Rún Magnúsdóttir Óðinn Árnason
Berglind Anna Magnúsdóttir Þráinn Kolbeinsson
Hjalti Magnússon Hrafnhildur Erla Guðmundsd.
Hjalti Már Hjaltason Hjördís Jóna Sigvaldadóttir
Stefanía Björg Einarsdóttir Ólafur Þór Þorgeirsson
og afabörnin Hjörtfríður og Árni Jakob Óðinsbörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
INGIBJÖRG G. GUÐMUNDSDÓTTIR
Didda,
frá Þorlákshöfn,
lést á Heilbrigðisstofnun Suðurlands
föstudaginn 27. október.
Útför hennar fer fram frá Þorlákskirkju 3. nóvember klukkan 14.
Fyrir hönd aðstandenda,
Jóhann Davíðsson
Guðbjörg Þóra Davíðsdóttir
Haukur Viðar Benediktsson
Faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
ÓLAFUR HÖRÐUR SIGTRYGGSSON
skipasmiður,
Hjallaseli 55, Reykjavík,
lést á Landspítalanum þriðjudaginn 24.
október. Útförin fer fram frá Fossvogskirkju
föstudaginn 3. nóvember klukkan 11.
Soffía Ó. Melsteð Jóngeir Hjörvar Hlinason
Björk Ólafsdóttir Ketill Guðmundsson
Ragnheiður Ólafsdóttir
Eygló Ólafsdóttir
Ægir Ólafsson Hlíf Sævarsdóttir
Sigtryggur Ólafsson Kristín Þýrí Þorsteinsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Þökkum auðsýnda samúð við andlát
og útför föður okkar, tengdaföður, afa
og langafa,
GUÐMUNDAR GUÐMUNDSSONAR.
Sérstakar þakkir eru til starfsfólks
Seljahlíðar fyrir einstaka umönnun.
Einar Már Guðmundsson Þórunn Jónsdóttir
Guðm. Hrafn Guðmundsson
Auður Hrönn Guðmundsd. Eberhard Jungmann
Skúli Ragnar Guðmundsson Sigríður Gústafsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir
og amma,
STEINUNN KRISTÍN GÍSLADÓTTIR
áður til heimilis á Njálsgötu 102,
lést á hjúkrunarheimilinu Hrafnistu í
Reykjavík miðvikudaginn 25. október.
Útförin fer fram frá Laugarneskirkju föstudaginn 3. nóvember
klukkan 11.
Björgvin Sigurðsson Lilja Leifsdóttir
Alda Sigurðardóttir Ómar Kaldal Ágústsson
Sigríður Rúna Sigurðardóttir
og barnabörn