Úti - 15.12.1929, Page 14

12
ÚTI
ákjósanlegasta og var það ekki hvað síst
að þakka atorku Sigurðar. Þeir, sem glímdu
voru þessir: Daníel Gíslason, Gunnar Stef-
ánsson, Jón Þorkellsson, Leifur Guðmunds-
son, Ólafur Nielsen, Ólafur Stefánsson, Óskar
Úti hefir ekki rúm til að segja meira
frá Jamboree, en birtir nú nokkuð af mynd-
um þeim, sem ísl. skátar tóku í förinni.
Um Jamboree hefir áður verið ritað í ísl.
blöð svo sem hjer segir: í Lögrjettu 34—
Óboðinn gestur.
Pjetursson og Sigurjón Jónsson. Jörgen
Þorbergsson glímukappi æfði skáta þessa
hjer heima og færa þeir honum hjermeð
bestu þakkir fyrir ágæta kenslu.
35 tbl. (Aðalst. Sigmundsson), í Morgun-
blaðið 203 tbl. (Jón Oddg. Jónsson) og í
Fálkann 38—39 tbl.
,/. O. J.
ÚR FJALLADAGBÓK.
. . . Þú tignarlega fjall! Jeg teiga loftið,
sem blæs af tindum þínum. Hjarta mitt berst
örar. Hugur minn heillast og nemur feg-
urð þína. Líkami minn verður leikandi ljett-
ur. Lof mjer að leggjast við rætur þínar
og þamba af vatni linda þinna, svo jeg
hljóti styrkleika til að klýfa á hæsta tindinn.
Við komum að Kolviðarhóli í gær —
fjórir fjelagar — í þeirri von að finna nóg-
an snjó til að skemta okkur á skíðum. Við
fórum víða um Henglafjöllin og fengum
ágætt færi. — Það er fagurt hjer til fjalla
á sumrin, en þó ekki síður nú, þótt alt
sje snævi þakið. Umskiftin eru reyndar mik-
il. Á sumrin er það fjölbreytni fjallagróðurs-
ins og litbrigði bergtegundanna, sem heilla
hugann. En á veturna þegar alt er hvítt,
er það hreinleikinn, og hið bjarta yfirlit,
sem heilla mest.
Þegar við komum upp á fjallið og litum
í austur, blasti við okkur litskrúð það, sem
þeir verða svo oft aðnjótandi er fara á
fjöll. Um Ingólfsfjall sveipuðust skrauti búin
ský. Ótal litir ófust saman í einum hjúp.
Sólin var lágt á lofti og geislar hennar
mynduðu þetta óviðjafnanlega litskrúð,
sem afburða listmálurum tekst stundum að
festa á ljereftið og geyma þannig þessa
undraliti náttúrunnar til íhugunar og augna-
gamans fyrir mennina. J. o. J.