Strandapósturinn


Strandapósturinn - 01.06.1997, Side 78

Strandapósturinn - 01.06.1997, Side 78
þeim eftir megni. Sagt er að hann tæki ekki mikið fyrir, það var helst að menn fengu sláttuorf í hendurnar á meðan þeir biðu þess að hann lyki smíðinni. Auk þess að smíða fyrir sig og aðra lagði hann sig fram um að miðla kunnáttu sinni til þeirra er sýndu áhuga. Þannig var hann farinn að taka til sín nema strax á fyrsta ári á Hjallalandi og yfirleitt voru hjá honum ungir bændasynir sem vildu læra af honum smíðar. Að beiðni Lestrar- félags Bólstaðar- og Svínavatnshreppa samdi Þorsteinn ritgjörð um einkenni á góðu járni til bits og helstu varúðarreglur í smíði þess. I fundarbók félagsins sést að hún var lesin upp á aðalfundi árið Í855 og þótti hún vera vel samin, en að því best er vitað þá er ritgjörðin sjálf glötuð. Þorsteinn hafði yfirgripsmikla þekkingu á járnsmíðum og það var ekki ætlun hans að taka hana með sér í gröfina. Hann hóf því ritun á því sem hann kallaði Viðvaning eba smíðabækling handa unglingum. Það var einskonar kennslubók í járnsmíðum fyrir áhugasama unglinga sem vildu læra meira í smíðum en þeim bauðst til sveita. Greinilegt er að Þorsteinn hefur lagt mikla vinnu og alúð í að skrifa þennan „bækling“ sinn, og það var alltaf ætlun hans að fá hann útgefmn. Þorsteinn var ekki mikið fyrir að flíka verkum sínum og eins og nafn ritsins ber með sér var eina ástæða hans fyrir þessari bókarritun að miðla þekkingu til komandi kynslóða. Ur útgáfu ritsins varð þó aldrei og engar heimildir eru um ástæður þess. A þessum árum var bókaútgáfa ekki með stóru sniði og hugsanlegt að þeir sem út- gáfumálum stjórnuðu hafi talið annað vera þarfara aflestrar. I bréfi sem Þorsteinn skrifaði þegar hann var á Kollafjarðar- nesi árið 1861, til Torfa vinar síns, segist hann vera „alltaf að skrifa smíðarugl í þeirri von að einkvör njóti þó verði aldrei maður að koma því á prent ...“ En tæpum sjö árum síðar hafði hagur hans vænkast og þetta áhugmál hans var komið í annan og betri farveg. Hér er aftur gripið niður í það bréf Þorsteins til Torfa er grein þessi hófst á: ... Peningurinn minn er nú 25 ær, 8 gjemlíngar, 2 kýr, 3 hestar, fólk í heimili 14 semstendur sam. 15. ... Smíðapjesinn minn er kom- 76
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116

x

Strandapósturinn

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Strandapósturinn
https://timarit.is/publication/1641

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.