Goðasteinn - 01.03.1973, Side 56

Goðasteinn - 01.03.1973, Side 56
Þórður Tómasson: Skyggnzt um bekki í byggðasafni XXIII. Vasahnífur Eyjólfs í Fjósum Hnífar hafa fylgt mönnum frá örófi alda, ólíkir að efnum og ólíkir að gerð, en allir með þeim tilgangi að þjóna manninum við hversdagsstörf eða sem vopn til varnar eða árása. ,,Sá, sem er hníflaus, sá er líflaus“ segir gamall málsháttur. Gamalt spak- mæli er það, að enginn skyldi fara til fjalls eða fjöru hníflaus, og enn eru margir, sem aldrei skipta svo um buxur, að vasahníf- urinn flytjist ekki milli vasa. Byggðasafnið í Skógum býr allvel að hnífum. Elsti hnífur þess hefur þó aldrei komið í íslenzkar hendur til starfa og á hér stutta sögu. Það er tinnuhnífur steinaldar kominn sunnan frá Sjálandi fyrir ekki mörgum árum. Hnífar byggðasafnsins bera mismunandi nöfn eftir notum: gæru- hnífur, skurðarhnífur, tálgubusi, vasahnífur, borðhnífur o. s. frv. Þrjár fyrstu gerðirnar eru allar íslenzkar að smíði og eiga gildi sitt ekki sérstaklega í útliti heldur í bitjárni. Skurðarhnífurinn þurfti að vinna verk sitt fljótt og vel og hjá honum þurfti að fara saman gott bitjárn og góð brýnsla. „Skörðóttur skurðar- hnífur sker ekki heldur rífur“ segir einhvers staðar. Útlendir borðhnífar að gerð nútíðar urðu vart almennings eign, fyrr en líður að lokum síðustu aldar, og enn man sumt gamalt fólk þá tíð, að útlend hnífapör voru ekki fram tekin nema ef góðan gest bar að garði. „Hefur maðurinn hníf?“ var algengt að spyrja gest, 54 Goðasteinn

x

Goðasteinn

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Goðasteinn
https://timarit.is/publication/1897

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.