Úrval - 01.11.1982, Side 33

UNDRINMÍN SJÖ ÍFRAKKLANDI
31
og þjappa loftinu saman inni í þeim
svo að úr verður sprenging líkt og í
þrumuveðri. Þetta er Plogoff Inferno.
Á milli Razhöfða og Vanhöfða
teygir strönd dauðans sig til norðurs.
Nafnið virðist eiga vel við þótt krák-
urnar séu hættar að sveima yfir sjó-
reknum líkum þeirra sem þarna hafa
farist. Kannski stóð hin forna borg Ys
hér en þjóðsagan segir að konungs-
dóttir nokkur hafí opnað hlið sjávar-
ins vegna ástar sinnar á djöflinum.
Þjóðgarðurinn
í Camargue
I mynni Róndalsins liggur
Camargue-þjóðgarðurinn á milli
tveggja kvísla árinnar. Hér virðist
náttúran vera í nokkrum vafa um
hvað gera skuli, vatn verður að landi,
jörðin dúar undir fótum, tré og runn-
ar teygja sig upp úr vötnunum. I
þessari óljósu veröld, sem er á mörk-
um þess að vera auðn og er um
100,000 ha. að stærð, búa tæplega
10.000 manns og manni fínnst eins
og hér sé verið að skapa heiminn í
dag.
Camargue er einn af þremur fyrstu
þjóðgörðum í Frakklandi og í hjarta
hans er bannsvæði þar sem mörg
hundruð flæmingjar og hegrar lifa
frjálsir og flóavepjur og býsvelgir gera
stans á ferð sinni. Þetta er eini staður
landsins þar sem bjórinn, sem eitt
sinn byggði stíflur í ánni Rón, hefur
lifað af.
Lágar hæðir eru á milli vatnanna og
hrísgrjónaakranna sem afmarka beiti-
landið sem síðustu nautin í
Camargue eru alin á. Á meðan heim-
inum miðar fram á veginn stendur
Camargue gamli í stað. Og þó er
hann með lífi og sífellt að breyta um