Úrval - 01.11.1982, Síða 67

UPP Á LÍF OG DA UÐA FYRIR O WEN THOMAS
65
verið að Thomas lifði en kæmist
aldrei aftur til meðvitundar vegna
þess að miklar heilaskemmdir geta
orðið ef heilinn fær ekki nægilegt
súrefni.
En Owen Thomas mátti vera þakk-
látur fyrir ýmislegt: dugnað síma-
starfsmannanna, sem þegar höfðu
brugðið við honum til hjálpar, og
sömuleiðis snarræði starfsliðsins á
slysavarðstofunni.
Starfsliðið hófst handa um að
bjarga Owen á sama augnabliki og
honum var ekið inn á Beekman
sjúkrahúsið. Angel Maenhardt
hjúkrunarkona fór strax að undirbúa
O-negatíva blóðgjöf — það er blóð-
flokkurinn sem notaður er þegar ekki
gefst tími til þess að kanna blóðflokk
sjúklingsins. Læknirinn á slysa-
stofunni stakk strax langri, bjúgri
slöngu niður í barkann á Owen og
nokkrum sekúndum síðar var
öndunarvélin farin að dæla lofti í-
vinstra lungað, sem fallið hafði
saman, og blóð var farið að renna inn
í æðar Owens í náranum. Næstu
fjórar klukkustundirnar fékk Owen
31 blóðeiningu — sem er þrisvar
sinnum meira en venjulega er í
líkama manns.
Um klukkan 15:58 heyrði
Augustine Velez læknir hljóðmerki í
kalltækinu sínu sem gaf til kynna að
um neyðarútkall væri að ræða. Hann
benti Hagop Hovaguimian lækni að
koma með sér og skurðlæknarnir tveir
hlupu í spretti á slysavarðstofuna og
voru komnir þar 45 sekúndum eftir að
kallið kom. Þá þegar var engu líkara
en MASH-liðið væri komið til
starfa. Að minnsta kosti sex skurð-
læknar og jafnmargar hjúkrunar-
konur og aðstoðarfólk hafði safnast
þarna saman og var byrjað að sinna
Owen Thomas og átti eftir að gera
það næstu klukkustundirnar.
Hovaguimian lagði hlustunar-
pípuna á brjóst Owens nærri sárinu
sem þar var og greindi veikan hjart-
slátt. Hann taldi að blóðþrýstingur
Owens væri milli 20 og 30 en eðlileg
tala er 120. Þessi blóðþrýstingur
nægir engan veginn til þess að
viðhalda lífí nema örskamma stund.
Tæpri mínútu stðar setti læknirinn
hlustunarpípuna aftur á hjartastað
Owens en nú heyrðist ekkert.
Að minnsta kosti tíu mínútur voru
nú liðnar frá því árásin var gerð.
Þennan afdrifaríka tíma hafði aðeins
ofurlítið súrefni náð að komast í það
litla blóð sem eftir var í ltkama
Owens. Ef lítið sem ekkert súrefni er í
blóðinu breytist glúkósan í frum-
unum í mjólkursýru sem fljótlega
verður svo mikil að hún verður
banvæn. Undir venjulegum
kringumstæðum er blóðið ofurlítið
lútkennd blanda og svokallað pH
er 7,4, en fari þessi tala niður fyrir
6,9 eða 6,8 táknar það að sýrustig
blóðsins er orðið banvænt. Síðar átti
eftir að koma í ljós við athugun að
pH-stigið hjá Owen var komið niður t
6,4.