Bergmál - 01.12.1955, Page 14

Bergmái ------------------
Líttu á sjálfan þig með gagn-
rýni og jafnvel með dálitlu háðs-
brosi. Betra er að maður sjái
sjálfan sig broslegan, heldur en
aðrir fái ástæðu til að gera það.
Dæmdu ekki aðra, að minnsta
kosti ekki án þess að hafa heyrt
hvað þeir hafa fram að færa.
Slíkt er ekki einungis rangt
heldur einnig lítilmótlegt.
Reyndu í þess stað að skilja hin-
ar sálrænu orsakir, ástæðurnar
fyrir framkomu þeirra. Það er
þroskandi.
Lærðu að meta vináttuna.
Einn sannur vinur er þér meira
virði en þúsund kunningjar.
Lestu. — Því meira sem þú
lest, því betra og helzt þá beztu
rithöfunda sem þú getur átt sam-
leið með. Betri félagsskap finn-
ur þú ekki.
Gerðu aldrei ráð fyrir því að
aðrir hafi eins mikinn áhuga á
þér eins og þú sjálfur. Slíkt
hendir aldrei.
Þú átt létt með að láta ljós
þitt skína, en gættu þess að vera
ekki of skynsamur. Það endar
oft með óttakennd. Stökktu,
þótt þú eigir á hættu að lenda í
-------------- Desember
skurðinum. Það er þó betra en
stökkva alls ekki.
Hrintu frá þér öllum neikvæð-
um kenndum: hatri, öfund, mein-
fýsni. Þær skilja svo ljót ör eftir,
bæði á andliti þínu og sál.
Lokaðu þig ekki inni með
sorgir þínar eða sektarmeðvit-
und. Þú átt foreldra. Þau kunna
að hlusta og skilja.
Varðandi hina svonefndu lesti,
þá er nauðsynlegt að halda sér
innan vissra takmarka. Löstur,
sem fer út í öfgar, tapar brátt
öllu aðdráttarafli og verður
ekkert annað en vani, eða rétt-
ara sagt: óvani.
Spurðu alltaf fyrst um gæðin.
Þau eru hið eina sem einhverju
máli skipta, er til lengdar lætur.
Hvort sem um er að ræða list,
konur eða fatnað.
Bið aldrei um ást. Enginn lifir
á slíkri ölmusu.
Reyndu aldrei að neyða til-
finningum þínum eða kenndum
upp á nokkurn mann. Ef þú vilt
vera skynsamur: gefðu þá aldrei
meira en móttakandinn getur
þegið. En hitt er svo annað mál:
12