Goðasteinn - 01.09.2005, Síða 188

Goðasteinn - 01.09.2005, Síða 188
Látnir 2004 Goðasteinn 2005 að það hafi ekki kallað á nein sérstök heilbrot nýs umdæmisstjóra að ráða sér nánasta samstarfsmann við breytingarnar. Prúðmennið Þorsteinn var þarna til staðar, maður með yfirgripsmikla fagþekkingu, þekkingu á þjónustusvæðinu, traustur, yfirvegaður og síðast en ekki síst maður friðar, sátta og samskiptalip- urðar sem viðskiptamenn flestir kunnu vel að meta svo og samstarfsmenn hans. Þorsteinn vann við góðan orðstír samfleytt frá námslokum til dauðadags hjá Rarik. Þann 26. desember 1972 gengu Þorsteinn og Dóróthea Antonsdóttir í hjóna- band. Dóróthea fæddist 30. október 1950 í Vík í Mýrdal, dóttir hjónanna Antons Guðlaugssonar sem var f. 1920, d. 1993 og Charlotte Guðlaugssonar f. 1925. Þorsteinn og Dóróthea hófu búskap sinn í Stóragerði 25 hér á Hvolsvelli, leigðu fyrst um sinn hjá Brynjólfi Jónssyni en á milli þeirra óx og dafnaði mikil og gagnkvæm vinátta. Síðar byggðu þau sér hús í Norðurgarði 19, enda tvö börn komin í heiminn en börn þeirra eru þessi í aldursröð: 1) Anton Karl bifreiðastjóri á Hvolvelli f. 10. ágúst 1970, kvæntur Hönnu Valdísi Garðarsdóttur lyfjatækni f. 25. janúar 1973. Börn þeirra eru Birta Rós f. 1994, Daníel Garðar f. 2001 og Þorsteinn Aron f. 2004. 2) Helga snyrtifræðingur og viðskiptafræðinemi f. 14. júní 1974, sambýlismaður hennar er Baldur Þór Bjarnason flugmaður f. 3. júlí 1969. Dóttir hans er Hildur Vala f. 1992. 3) Þorbjörg Sif snyrtifræðingur f. 9. mars 1981, sambýlismaður hennar er Hreimur Örn Heimisson tónlistar- og versl- unarmaðurf. l.júlí 1978. Arið 1997 flutti fjölskyldan frá Hvolsvelli til Reykjavíkur, þangað sem vænta mátti aðstoðar og fjölbreyttara daglegs lífs fyrir Dórótheu. Þau bjuggu í hlýlegu heimili í raðhúsi við Yrsufell þar sem þau bjuggu meðan bæði höfðu heilsu og þrek til. Þorsteinn var félagslyndur maður, starfaði um árabil með Björgunarsveitinni á Hvolsvelli og söng um tíma með Karlakór Rangæinga. Hann var áhugasamur um gamla muni og sögulegt hlutverk þeirra og var einn helsti hvatamaður þess að Rarik tók að viða að sér gömlum hlutum og munum frá fyrri starfstíma fyrirtæk- isins í því augnamiði að tengja fortíð og framtíð. Hann naut þess að dunda sér við að endurgera gamlan Broncojeppa sem hann hafði átt lengi og kastaði ekki til þess hendi. Hann var Bítlaaðdáandi eins og þeir gerast bestir og gat horft á sömu bítlaspóluna aftur og aftur án þess að þreytast á henni. Hann unni sveitinni sinni á Landi í Rangárvallasýslu og hafði fengið að gjöf landskika frá Guðsteini í Köldukinn sem hann vafalaust hefur hugsað sér að eiga sem sælureit hefði honum auðnast líf og heilsa. Þaðan er stutt á hálendið sem hann sótti gjarnan þegar tími og aðstæður leyfðu. Hann var náttúrubarn sem hafði yndi af ferðalögum um landið, ekki síst um óbyggðir þess og naut þess að dvelja þar og njóta kyrrðar og víðáttu lands og stranda. Þorsteinn Arnason var glæsimenni hvernig sem á hann var litið. Öll bygging -186-
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190
Síða 191
Síða 192
Síða 193
Síða 194
Síða 195
Síða 196

x

Goðasteinn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Goðasteinn
https://timarit.is/publication/1974

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.